19. Bölüm: Sessiz Patlama
Güneş, alçak tepelerin ardından yükselirken, aşiretin konaklama alanı derin bir sessizliğe bürünmüştü. Şölenin enkazı; dağılmış masalar, sönmüş ateşler ve devrilmiş şişeler, geçmiş olan fırtınanın sessiz tanıklarıydı. Ateş, Suna'nın ailesine ait çadırın girişinde durmuş, gözlerini sabahın sert ışığına kısmış, kendisine yabancı bir bedenin ağırlığını taşıyor gibi hissediyordu. İçeride, halıların üzerinde uyuyan Suna'nın memnun, hatta bir parça kibirli ifadesi, zihninde yankılanan her şeyi daha da keskinleştiriyordu.
Suna, içeriden sessizce yaklaştı. Sırtına, ince bir battaniye gibi serdiği ipek entarisinin altında bedeni gergin ve gururluydu. Ateş'in yanına durdu, ona dokunmadan, sadece onun bakış açısından aynı manzarayı izliyormuş gibi yaptı.
"Görüyor musun?"
