Chapter 14
*Saycie*
Alanganin akong ngumiti. Nauwi pa yata sa ngiting aso. Ang bastos naman kung aalis na lang ako agad pagkatapos ng ginawa niya para sa’kin kagabi. Baka napuyat pa nga siya.
“Uhmm... I have to go. Meron pa akong trabaho. Salamat pala kagabi,” nahihiyang wika ko.
Hindi siya umimik at tahimik lang na pinapanood ako. “Ah, sige aalis na ‘ko,” dagdag ko pa at tumalikod na. Bago ko pa hawiin ang kurtinang nagsisilbing pinto nitong kwarto ay napasinghap ako nang bigla akong hilain ni Zack.
Mangha ko siyang nilingon at ang puso ko nagwawala na naman. Kung nakukulong lang ang puso, malamang pabalik-balik ang puso ko sa kulungan. Napapadalas ang pagwawala kapag malapit si Zack.
“Kinuhanan mo ‘ko ng litrato na wala akong permiso,” wika niya.
Agad nagbaga ang magkabila kong pi
