Chapter 32
Dumating ang araw ng huwebes at hindi ko pa rin kinikibo si Chuck. Nitong mga nakaraang araw ay parang nawalan na ako ng ganang mabuhay. Kung hindi lang dahil sa batang ipinagbubuntis ko, marahil ay umalis na ako sa pamamahay na ito. Hindi ko alam kung napapansin iyon ni Chuck, pero parang ayos lang sa kaniya ang pagsasawalang-kibo ko. Tila pabor sa kaniya iyon. Hindi niya na rin ako binibigyan ng bulaklak na labis kong ipinagtataka.
"I thought you're ready, sweetheart," saad niya nang makitang nakahilata pa rin ako sa kama. Tamad na tamad akong bumangon dahil nabibigatan na ako sa aking tiyan. "Ready na ang sasakyan." Nakasuot ito ng kulay cream na long sleeve na tinernuhan ng itim na slacks at tila handang-handa na para umalis.
Humikab ako. "Where are you going? Sabi mo kag
