Ang marangyang entrada ng restaurant ay tila naging isang entablado ng pagtataksil, kung saan ang bawat kislap ng camera ay tila kidlat na tumatama sa puso ni Wylda. Dahan-dahan siyang bumaba mula sa taxi, ang kaniyang emerald green silk gown ay tila nagniningning sa gitna ng gabi, humahaplos sa kaniyang bawat kurba na tila isang huling paalaala ng kagandahang inialay niya kay Jeriah kagabi.
Sa gitna ng kumpol ng mga reporters, nakita niya sila. Si Jeriah—ang lalaking humalik sa kaniya nang may pagnanasa ilang oras lang ang nakalilipas—ay mukhang napakakisig sa kaniyang tuxedo, ngunit ang kaniyang mukha ay tila isang pader ng yelo. Sa tabi nito ay si Evelina, na tila linta kung kumapit sa braso ng binata. Nagdidikit ang kanilang mga katawan; ang dibdib ni Evelina ay sadyang sumasandal sa
