SISID KUYA MARINO (SSPG)

SISID KUYA 3 🔞

Sa bawat banayad na paghagod, sa bawat paikot na laro ng dila ng lalaki sa kanyang pinaka-iingatang hiyàs, tila unt-unting nalulusaw ang lahat ng katinuan ni Wylda. Ang lamig ng aircon sa silid ay tinalo ng nag-aapoy na init na nagmumula sa pagitan ng kanyang mga hita.

"Jeriah... ahh... sandali..." ang tanging naisambit niya, isang ungol na galing sa kaibuturan ng kanyang lalamunan—puno ng sarap, pagkabigla, at isang uri ng pagsukong hindi niya inakalang kaya niyang gawin.

“Ang sabaw ng pvke mo Wylda..Ang sarap higupin, parang sinabawan..” nakangisi na sabi ni Jeriah, bukang buka ang bibig niyang sinisipsip ang pǔssi ng dalaga.

Ang dila ni Jeriah ay hindi humihinto. Mas lalong naging mapangahas ang bawat sipsip at paghaplos nito, tila ba ninanamnam ng lalaki ang bawat patak ng kanyang pvke. Sa bawat pagbaon ng mukha ni Jeriah sa pagitan ng kanyang mga binti, ramdam ni Wylda ang init ng hininga nito, isang mainit na bugso na nagpapanginig sa kanyang buong kalamnan.

Mas lalo pang nginudngod ang pagmumukha sa pvke, hindi niya ito tinigilan animo’y tahong ang pussi na sinisipsip ng bibig. Any dila nito’y malayang naglalaro sa loob ng pussie ni Wylda.

“Oohh fvck, ang sarap niyan Jeriah.. fvck fvck aahhh..” Mahabang daing ni Wylda habang dinadaranas ang kakaibang ligaya.

Napaarko ang katawan ni Wylda, halos bumakat ang kanyang mga kuko sa maputing kumot ng hotel habang ang kanyang likod ay humihiwalay sa malambot na kutson. Isang kakaibang sensasyon ang gumagapang mula sa kanyang kaibuturan patungo sa bawat dulo ng kanyang mga daliri. Ang dila ni Jeriah ay tila may sariling isip, isang mahusay na manlalakbay na dahan-dahang binabagtas ang bawat sensitibong sulok ng kanyang lagvsan—isang bahagi ng kanyang sarili na sa loob ng bente-siyete na taon ay ipinagkait niya sa mundo.

Lalong pinagdiinan ni Wylda ang mukha ng binata sa kanyang naglalawang pussi. Ang dalawang binti ay nasa balikat ni Jeriah, iniipit ang ulo. Walang narinig na reklamo si Wylda mula sa lalaki, bagkus ay lalo pa nitong pinag-igihan ang pagbrotsá sa pussi nito.

“Aahh Jeriah oohh shitt fvck.. sige pa ang saràp ng putangínang dila yan aahhh” Hindi mapigilan ni Wylda ang mapamvra dahil sa kakaibang saràp na pinapalasáp ni Jeriah sa kanya.

Lalong nag-kataş ang pussi ni Wylda, lingid sa kaalam nito na tuwang-tuwa si Jeriah. Wala narinig itong pag-aalinlangan.

Inalis niya ang dila sa pussi na masabaw ni Wylda at sinimulang laruin ang tinggil. Bago ipasok ang dalawang darili sa pussi. Napaungol muli si Wylda. Lalong nakaramdam ng libôg.

“Fvck Jeriah… tama please pa-pasukin muna ako oohhh..” pakiusap niyang ungoļ, hindi na alam ni Wylda kung ilang beses siyang nangisay sa saráp.

Hindi siya naririnig ng binata, patuloy lang ito sa pagsipsip sa kanyang kuntíl, habang naglalabas-masok yung dalawang daliri sa naglalawa niyang pussi.

Dahil sa matinding init, sinasalubong na ng dalaga ang daliri ni Jeriah na nag-labas-masok sa pvke niya habang nakikipag-eye to eye sa binata.

Hindi siya makapaniwala. Ang lalaking ito na estranghero pa lamang ilang oras ang nakalipas ay tila mas kilala ang kanyang katawan kaysa sa sarili niya. Ang bawat galaw ni Jeriah ay tila isang pag-aalay—maingat, puno ng respeto, ngunit may kasiguraduhang nagpapabaliw sa kanya. Hindi ito bastos; ito ay tila isang ritwal ng pagpapatunay na karapat-dapat siyang pagsilbihan, na ang kanyang katawan ay hindi lang isang display na tinitingnan sa runway, kundi isang altar na dapat sambahin.

Sa gitna ng kanyang mga pigil na hininga, naramdaman ni Wylda ang unt-unting pag-apaw ng kanyang damdamin. Ang pader na itinayo niya sa loob ng halos tatlong dekada—ang pader ng galit, ng takot na maloko, at ng pagkamuhi sa mga lalaki—ay tuluyan nang gumuho. Ang mga bato ng kanyang depensa ay naging alabok sa ilalim ng bawat haplos at dila ni Jeriah.

Wala na ang imahe ng kanyang amang nanakit. Wala na ang takot para sa kanyang ina. Sa sandaling iyon, ang tanging nagpapatibok sa kanyang puso ay ang ritmo ni Jeriah. Ang bango ng lalaki na humahalo sa amoy ng kanilang pagnanasa ay tila isang gayuma na lalong nagpapalambot sa kanyang puso.

Naramdaman niya ang isang matinding bugso, isang pakiramdam hindi niya mapangalanan na unt-unting nagtitipon sa kanyang puson. Ang bawat pagdila ni Jeriah ay mas bumibilis, mas nagiging mariin, tila ba hinihila siya nito patungo sa isang bangin na masarap hulugan.

"Jeriah... please..." ungol niya, habang ang kanyang mga kamay ay lumipat sa buhok ng lalaki, pilit itong idinidiin sa kanyang sarili.

Ang bawat galaw ni Jeriah ay tila isang tahimik na pangako sa gitna ng kadiliman. Isang pangako na sa gabing ito, siya ang reyna. Na sa gabing ito, hindi siya lolokohin, hindi siya gagamitin bilang pampalipas oras, at higit sa lahat, hindi siya iiwanang wasak. Sa ilalim ng mahika ng dila ni Jeriah, naramdaman ni Wylda na siya ay buo, mahalaga, at sa wakas... malaya.

Hindi na makahinga nang maayos si Wylda. Ang bawat sipsip at mariing paghaplos ng dila ni Jeriah ay tila isang musikang bumibilis ang tempo, hinahabol ang isang rurok na hindi pa niya nararanasan sa buong buhay niya. Ang kanyang mga hita ay nanginginig, hindi na magawang manatiling nakatigil habang ang init ay unt-unting nagtitipon sa kanyang puson—parang isang bombang nakatakdang sumabog.

“Jeriah... sandali, hindi ko na... ahh!” Pilit niyang itinutulak ang balikat ng lalaki ngunit ang kanyang mga kamay ay lalong humihigpit ang kapit sa buhok nito, idinidiin ang mukha ni Jeriah sa kanyang pvke. Ang bawat pagdila nito ay tila mas lalong nagiging eksperto, tinatamaan ang bawat dulo ng kanyang mga nerves na nagpapadala ng kuryente sa kanyang buong sistema.

Ang mundo sa labas ng hotel—ang BGC, ang kasal ng kanyang ina, ang galit niya sa kanyang ama—lahat iyon ay naglaho. Ang tanging natira ay ang mainit na dila ni Jeriah na tila sinusulat ang bagong kabanata ng kanyang buhay sa mismong balat niya.

Naramdaman ni Wylda ang biglang paghigpit ng lahat ng kalamnan sa kanyang katawan. Ang kanyang mga daliri sa paa ay bumaon sa dulo ng kama, at ang kanyang paningin ay tila nabalot ng puting liwanag.

“Jeriah! Jeriah!” ang huling sigaw na kumawala sa kanyang mga labi.

Sa isang matinding bugso, dumating ang rurok. Parang isang dam na bumigay, ang lahat ng tensyon at sarap ay umapaw, humuhugos sa bawat bahagi ng kanyang pagkatao. Napaarko ang kanyang katawan nang husto, ang kanyang dibdib ay mabilis na tumataas-baba, habang ang bawat pintig ng kanyang p********e ay tila sumasabay sa hininga ni Jeriah na nananatiling nakadapo sa kanya.

Unt-unting bumaba ang katawan ni Wylda pabalik sa malambot na kutson. Pagod, hapu, pero sa unang pagkakataon—mapayapa.

Dahan-dahang gumapang paitaas si Jeriah. Hindi ito nagsalita, sa halip ay hinalikan nito ang pawisang noo ni Wylda at tiningnan siya nang may kakaibang lambot sa mga mata. Walang bakas ng panunubok, walang bakas ng pagmamayabang.

“Ayos ka lang?” mahinang bulong ni Jeriah, ang boses ay parang haplos sa kaluluwa ni Wylda.

Hindi na nakasagot ang dalaga, dahil hinalikan siya sa labi. Nalalasahan niya pa ang sariling katas, hindi siya nandidiri lalo pa itong nag-init.

Habang naghahalikan silang dalawa ay unti-unti ng hinuhubad ni Jeriah ang kanyang suot. Ramdam ni Wylda ang mainit, mahaba at matabang kumislot sa kanyang puson.

Bumaba ang halik ng binata, patungo sa kanyang leeg. Dahilan para makita ang kargada ni Jeriah, sunod-sunod siyang napalunok ng sarili laway sa nakita. Isang impit na ungol ang kumawala sa labi niya nang sipsipin ni Jeriah yung kanyang u***g. Para itong isang sanggol na uhaw na uhaw sa gatas. Magkabilaan sa dalawang kabundukan ni Wylda, kasabay ng pagmasahe nito.

“Aahh shittt ka Jeriah…” ungol ng dalaga dahil para na naman siyang mababaliw.

Habang abala si Jeriah sa pag-xuso sa malaking hinaharap ng dalaga, hinawakan niya ang dalawang hita nito pabukaka at umayos ng pwesto sa pagitan ng hita ni Wylda.

“Ready?” Tanong niya habang nakatitig sa mukha ng dalaga, namumulat at namumungay yung mga matang nakatitig din sa kanya.

“Ummpp.” Tanging sagot niya habang tumatango. Ngumisi si Jeriah, muli niyang pinagdikit ang dalawang hita ng dalaga bago ipadaan yung naghuhumindig niyang kargada sa pagitan ng hita nito papasok.

“Oohh…” pareho nilang ungol, napakagat labi ni Wylda dahil pinapadaan ng binata ang kahabaan nito sa naglalawa niyang b****a bago ipasok sa maliit na butas sa pinagdikit nitong dalawang hita niya. Damang-dama niya sa ibabaw ng kanyang puson ang init ng kargada ni Jeriah.

“aaahhh shitt.” Muling ungol ni Wylda, dahil tumatama ang ulo ng kargada sa mismong b****a ng pussi niya.

Ilang beses niyang inulit iyon, tila lalong pinapasabik si Wylda, hindi na magkanda mayaw sa pag-ungoļ dahil ilang beses niyang nararamdamang muntikan na maipasok ang ulo ng kargada ni Jeriah.

“Fvck Jeriah.. kantvtin muna ako. Oohhh.” Ungol niya dahil kanina pa siya pinapasabik ng binata.

Walang imik na biglang ipinasok niya ang malaking ulo ng kahabaan nito sa naglalawa niyang puşsi.

Nanlaki ang kanyang mga mata, napakapit ng mahigpit bedsheet.

.

.

.

~ITUTULOY