SISID KUYA 9 🔞
2315 Words
Hindi pa nakakasagot si Wylda nang biglang may kumatok sa pinto. Agad silang natigilan, ang kaba ay muling bumangon sa kanilang mga dibdib.
​"Ma’am Wylda? Sir Jeriah? Nakahanda na po ang pagkain sa ibaba, hinihintay na po kayo nina Sir Jetron," boses iyon ni Aling Perla, ang matagal nang kasambahay sa mansyon.
​Mabilis na tumayo si Jeriah at lumapit sa pinto, hindi ito binuksan ngunit sapat na ang lakas ng boses para marinig sa labas. "Sige po, Aling Perla. Susunod na kami, nasa banyo pa si Wylda, naglilinis lang," sagot niya bago narinig ang papalayong mga hakbang ng ginang.
​Hinarap ni Jeriah ang dalaga. "Maglinis ka muna ng katawan para gumaan ang pakiramdam mo. Baka mapansin nila ang amoy natin sa ibaba," bulong niya. Muli niyang binuhat si Wylda at dinala sa loob ng malawak na banyo. Maingat niya itong pinaupo sa shower cubicle habang sinisimulan niyang buksan ang gripo sa bathtub para punuin ito ng maligamgam na tubig.
​Habang inaayos ni Jeriah ang temperatura ng tubig, hindi maalis ni Wylda ang tingin sa binata. Pinag-aaralan niya ang bawat kilos nito—ang seryosong mukha, ang banat na kalamnan sa kaniyang likod, at ang tila walang pagbabagong pag-aalaga nito sa kaniya sa kabila ng rebelasyong nalaman nila kanina.
​"Kuya Jeriah," tawag ni Wylda. Napalingon ang binata. "May girlfriend ka ba?"
​Bahagyang natigilan si Jeriah sa tanong na iyon, tila hindi inaasahan ang direksyon ng usapan. "Wala," maikli ngunit seryosong sagot niya. "Bakit? Kung papayag ka sa lihim na relasyon na sinasabi ko, baka ikaw na ang maging girlfriend ko."
​Napataas ang kilay ni Wylda. Sa kabila ng hapdi ng katawan at gulo ng sitwasyon, nagawa pa niyang ngumiti nang nakakaloko.
"Ang kapal din ng mukha mo, 'no?" pabulong niyang sabi habang nakatitig sa mga mata ng binata. "Ligawan mo muna ako." Huling hirit nito.
​Isang tipid na ngiti ang sumilay sa mga labi ni Jeriah.
"Challenge accepted," sagot niya bago muling binuhat ang dalaga at maingat na inilubog sa bathtub na puno na ng bula at mainit na tubig. Ramdam ni Wylda ang ginhawang hatid ng tubig sa kaniyang namamagang pagkatao.
​Bago tuluyang lumayo si Jeriah, hinawakan niya ang panga ni Wylda at binigyan ito ng isang mabilis ngunit madiing halik sa labi.
"Mag-ingat ka. Tawagin mo lang ako kapag tapos ka na at bibihisan kita," bilin niya bago lumabas ng banyo, iniwang nakatulala si Wylda habang unt-unting tinatanggap ang katotohanang ang kaniyang kuya ay siya ring lalaking nais siyang angkinin gabi-gabi.
Saktong paglabas ni Jeriah sa silid ni Wylda ay muntik na silang magkabunggo ni Lydia na nasa tapat mismo ng pinto. Bahagyang nagulat ang binata pero agad ding nakuha ang kontrol sa sarili.
"Nasa banyo na po si Wylda, tinitiyak ko lang na ayos ang lahat bago ako magtungo sa silid ko," magalang na paliwanag ni Jeriah bago ito nagpaalam para mag-asikaso rin ng sarili.
Pumasok si Lydia sa silid ng anak at kumatok sa pinto ng banyo.
"Wylda, anak? Okay ka lang ba riyan?" tanong nito.
Dali-daling tinapos ni Wylda ang pagbabanlaw at nagtapis ng tuwalya. Dahil baka makita niya ang mga namumulang kiss mark sa kanyang maglulvsog na susô.
"Ma, patulong naman po. Hindi ko pa talaga masyadong maigalaw ang mga binti ko," tawag niya. Pumasok ang ina, ngunit nang subukan nitong alalayan ang dalaga ay halos mabuwal sila dahil hindi kaya ni Lydia ang bigat ni Wylda.
"Sandali lang, anak. Tatawagin ko lang si Jeriah para mabuhat ka," wika ni Lydia.
Lumabas ang ina at kumatok sa kabilang kwarto, ngunit walang sumasagot—mukhang nasa banyo rin ang binata. Walang nagawa si Lydia kundi tulungan na lang munang makaupo si Wylda sa gilid ng bathtub habang nakatapis ito, habang naghihintay na lumabas si Jeriah.
Sa gitna ng singaw ng mainit na tubig, bumasag ang katahimikan.
"Wylda," simula ni Lydia habang hinahaplos ang buhok ng anak.
"Alam kong hindi ka pabor na magpakasal akong muli. Pero sana maniwala ka, mabait si Jetron. Hindi siya gaya ng papa mo. Gusto ko lang maranasan ang magkaroon ng totoong pamilya... kasama ka."
Tumingin si Wylda sa kaniyang ina. Sa kabila ng galit niya rito noon, nakikita niya ang kakaibang kislap sa mga mata nito.
"Kung saan ka masaya, Ma... susuportahan kita," tipid na sagot niya, bagaman may kirot sa kaniyang dibdib dahil sa sikretong dala-dala niya.
"Mabuti naman," nakangiting sabi ni Lydia.
"Eh si Jeriah? Maayos ba ang pakikitungo niya sa iyo? Mukhang naging malapit na kayo agad." Nakangiti na tanong nito, masaya siya dahil nagkakasundo silang dalawa.
Saglit na natahimik si Wylda. Naalala niya ang bawat halik, ang bawat ungol, at ang init ng katawan ni Jeriah sa kaniyang loob. Napalunok siya bago pinilit na maging normal ang boses.
"Maayos naman po... parang kapatid na kung itrato niya ako," pagsisinungaling niya.
Eksaktong bumukas ang pinto at pumasok si Jeriah. Bagong ligo na rin ito, suot ang malinis na t-shirt at maong na short, habang tumutulo pa ang tubig mula sa basang buhok nito. Ang bango ng sabon nito ay agad na humalo sa amoy ng banyo.
"Kuya, tapos na ako," seryosong tawag ni Wylda, pilit na idinidiin ang salitang kuya kahit labag sa kaniyang loob.
"Hindi ako kaya ni Mama na buhatin, baka pwedeng patulong ulit?" May pang aakit niyang dagdag.
Sandaling nag-abot ang tingin nina Jeriah at Wylda. May isang mabilis na kislap sa mga mata ng binata—isang pag-amin na alam nilang dalawa na hindi kapatid ang turingan nila sa likod ng mga saradong pinto.
"Walang problema," sagot ni Jeriah. Muli niyang binuhat si Wylda, ramdam ang basa pang balat ng dalaga sa kaniyang mga bisig habang nakatingin lang ang kanilang ina, walang kamalay-malay sa apoy na naglalayab sa pagitan nilang dalawa.
_____
Nabalot ng isang pormal ngunit may tensyong kapaligiran ang dining room. Magkatabi sina Jeriah at Wylda, habang sa harap naman nila ay ang kanilang mga magulang na sina Jetron at Lydia. Kitang-kita ang marangyang handaan, ngunit tila nawalan ng gana si Wylda habang nakatingin sa kaniyang plato.
"Wylda, anak, kumusta naman ang career mo? Balita ko ay ikaw ang paboritong mukha ng mga designers ngayon sa Maynila," masayang tanong ni Lydia habang nagsasalin ng wine.
Huminga nang malalim si Wylda. Alam niyang hindi niya ito maitatago dahil kalat na sa social media ang lahat.
"Ma... actually, nagkaroon po ng issue. May kumuha ng litrato sa amin ni Jeriah kagabi habang buhat niya ako papasok at palabas ng hotel. Nagkaroon ng malisyosong comments online, tinulungan lang naman ako at hindi ko rin akalaing anak siya ni Tito Jetron," mahinang simula niya.
Biglang nanahimik ang hapag. Nagpatuloy si Wylda na nagsisimula nang mangilid ang luha.
"Tumawag ang manager ko kanina... si Santi. Galit na galit siya. Sinabi niya sa akin na basura na raw ako, na wala na akong career na babalikan. Na... na p0kpok daw ako. Dahil daw sa kanya ay nakilala ako, wala raw akong utang na loob. Hindi man lang niya pinakinggan ang paliwanag ko."
Tuluyan nang humagulgol si Wylda nang maalala ang bawat mura at paghamak ni Santi sa kaniya sa telepono. Agad na naramdaman ni Wylda ang kamay ni Jeriah sa ilalim ng mesa—isang mahigpit na hawak sa kaniyang hita, pinipisil ito nang marahan para bigyan siya ng lakas at paalalahanan na narito siya para sa kaniya.
"Anong sabi niya?!" malakas na bulyaw ni Jetron, dahilan upang mapatalon sila sa gulat. Ang ama ni Jeriah ay hindi sanay na may nambabastos sa kaniyang pamilya.
"Sino ang Santi na 'yan para pagsalitaan ka nang ganyan? Ngayon malalaman na ng lahat na pamilya na tayo?!"
Lumingon si Jetron kay Jeriah na seryoso lang ang mukha.
"Jeriah, 'di ba ang kaibigan mong si Adris ay may koneksyon sa isa sa pinakamalaking talent agencies sa bansa? At ikaw rin, may sarili kang shares sa maritime industry. Huwag mong hayaang apakan ang kapatid mo."
Tumingin si Jetron kay Wylda nang may paninindigan.
"Huwag kang umiyak, anak. Ipakita mo sa Santi na 'yan na kaya mong tumayo sa sarili mong mga paa nang wala ang tulong niya. Gagawin nating mas sikat ka kaysa dati, at sa pagkakataong ito, wala siyang makukuha kahit isang kusing mula sa iyo." Seryoso na Sabi ni Jetron, nangako siya Kay Lydia na hindi sila pababayaan na mag-ina.
Tumango si Jeriah, ang kaniyang kamay ay hindi pa rin bumibitaw sa hita ni Wylda sa ilalim ng mesa, lalong idiniin ang hawak na tila isang pangako.
"Ako nang bahala kay Wylda, Pa. Sisiguraduhin kong babalik ang ningning niya, at hihingi ng tawad ang Santi na 'yan sa kaniya." Mahinahon na sagot ni Jeriah.
Naramdaman ni Wylda ang isang kakaibang init. Sa gitna ng kaniyang pagkasira, nahanap niya ang isang pamilyang handang lumaban para sa kaniya—at isang kuya na higit pa sa proteksyon ng pamilya ang kayang ibigay sa kaniya sa oras ng pangangailangan.
Matapos ang mabigat na hapunan, agad na nagretiro si Wylda sa kaniyang silid. Nakahiga siya sa malawak na kama, nakatitig sa kisame habang pilit na iwinawaksi ang mga masasakit na salita ni Santi. Ngunit sa tuwing ipipikit niya ang kaniyang mga mata, ang nararamdaman niya ay ang init ng kamay ni Jeriah sa kaniyang hita kanina sa hapag-kainan.
Bahagyang bumukas ang pinto at pumasok ang isang matangkad na anino. Hindi na kailangang magtanong ni Wylda; ang amoy pa lang ng pamilyar na pabango ay sapat na para malaman niyang si Jeriah ito.
"Hindi ka pa natutulog?" mahinang tanong ni Jeriah habang dahan-dahang lumalapit sa kama. Nakasuot na lamang siya ng maluwag na pajama, lantad ang kaniyang matipunong dibdib.
"Masyadong magulo ang isip ko," bulong ni Wylda.
Naupo si Jeriah sa tabi niya at hinaplos ang kaniyang pisngi.
"Sabi ni Papa, huwag mo na raw isipin 'yun. Bukas na bukas, kakausapin ko si Adris. Sisiguraduhin kong pagsisisihan ni Santi ang bawat salitang binitawan niya sa iyo."
Napatingin si Wylda sa mga mata ng binata. Ang seryosong determinasyon ni Jeriah ay tila isang magnet na humihila sa kaniya palapit.
"Salamat, Kuya Jeriah. Hindi ko alam kung anong gagawin ko kung hindi ka dumating."
"Nandito lang ako, Wylda. Hindi lang bilang 'kuya' mo," sabi ni Jeriah bago unt-unting iniyuko ang ulo para halikan ang dalaga. Ang halik na iyon ay nagsimulang malambot, isang pagpapakalma sa sugatang damdamin, ngunit mabilis na nag-apoy at naging mapusok.
Hindi na nagawang tumanggi ni Wylda. Ang kaniyang pagnanasa na kanina pa nakatago sa harap ng kanilang mga magulang ay biglang sumabog. Hinila niya ang leeg ni Jeriah para palalimin ang halik, habang ang kaniyang mga binti ay kusang bumubuka para tanggapin ang bigat ng katawan ng binata.
"Jeriah... baka may makarinig sa atin," babala ni Wylda sa pagitan ng kanilang mga halik, kahit na ang kaniyang mga kamay ay nagsisimula nang hubarin ang garter ng pajama ni Jeriah. Ang kaba sa kaniyang dibdib ay humahalo sa matinding pagnanasa na tanging ang binata lamang ang nakakapukaw.
"Naka-lock ang pinto, at mahimbing na ang tulog nina Papa sa kabilang wing ng mansyon," paos na sagot ni Jeriah, ang kaniyang hininga ay mainit na dumadampi sa balat ni Wylda.
"Ngayong gabi, ako ang gagawa ng paraan para makalimutan mo ang lahat ng sakit. Pero hindi muna kita papasukin... ayaw kong tuluyan kang hindi makalakad bukas at mahalata nila."
Dahan-dahang itinaas ni Jeriah ang suot na t-shirt ni Wylda hanggang sa mahubad ito, inilalantad ang perpektong hubog ng katawan ng modelo sa ilalim ng malamlam na ilaw ng lamp shade. Ibinaba na rin niya ang suot nitong itim na panty. Muling nagdugtong ang kanilang mga balat—isang lihim na pagsasama sa loob ng bahay na dapat ay simbolo ng kanilang bagong pamilya.
Imbes na ang kaniyang kargada ang gamitin, dahan-dahang bumaba si Jeriah patungo sa pagitan ng mga hita ni Wylda. Hinawakan niya ang magkabilang tuhod ng dalaga at dahan-dahan itong ibinuka. Napasinghap si Wylda nang maramdaman ang malamig na hangin sa kaniyang b****a, bago ito napalitan ng nag-aapoy na init nang ilapit ni Jeriah ang kaniyang mukha rito.
"Jeriah... h-huwag d'yan..Kuya. ughhh," ungol ni Wylda, pilit na isinusubsob ang kaniyang mukha sa unan para hindi kumawala ang malakas na tili. Lalo namang nakaramdam ng libôg si Jeriah dahil sa pagtawag sa kanya ni Wylda ng Kuya.
Hindi nakinig ang binata. Ginamit ni Jeriah ang kaniyang dila para dahan-dahang lasapin ang bawat patak ng katas na lumalabas mula sa hiyas ni Wylda. Sinimulan niya ito sa maliliit at pabilog na haplos sa pinakasensitibong bahagi ng dalaga, tila isang sining na kaniyang pinag-aaralan. Ang bawat hagod ng kaniyang dila ay madiin at eksperto, sapat na para magpaarko sa katawan ni Wylda.
"Oohh Shiutt... Kuya Jeriah... mmmph!" Napakapit nang mahigpit si Wylda sa headboard ng kama. Ang kaniyang mga daliri ay bumaon sa kutson habang ang kaniyang balakang ay tila kusang umaangat para salubungin ang bawat dila ni Jeriah.
Walang humpay ang binata. Itinaas niya ang ritmo, ang kaniyang dila ay tila naging isang mainit na bakal na mabilis na gumagalaw sa kailaliman ni Wylda. Dinig na dinig sa tahimik na silid ang basang tunog ng kaniyang pag-atake, bawat sipsip at bawat hagod ay nagdadala kay Wylda sa isang dimensyon na malayo sa sakit na idinulot ni Santi.
"Ayan na... ughhh... Jeriah! Lalabasan na ako...KUYA aahh h-hindi ko na kaya ughh!" pabulong na hiyaw ni Wylda, ang kaniyang buong katawan ay nagsimulang manginig sa tindi ng sarap.
Sa huling madiing sipsip at mabilis na pag-ikot ng dila ni Jeriah, tuluyan nang bumigay ang dalaga. Nangisay ang kaniyang mga binti at ang kaniyang p********e ay tila sumabog sa tindi ng ligaya, ibinubuhos ang lahat ng init sa mukha ni Jeriah.
Hingal na hingal na bumangon si Jeriah, ang kaniyang labi ay basa pa ng katas ni Wylda. Ngumiti siya nang makita ang mapayapa at kuntentong mukha ng dalaga. "Sabi ko sa'yo, papasayahin kita nang hindi ka napapagod," bulong niya bago ito humiga sa tabi ni Wylda at niyakap siya nang mahigpit.
.
.
.
~ITUTULOY
- Writer
