Masama ang kutob ni Ryuuji. Kailangan niyang hanapin si Ashiya. May pakiramdam siya na nakita nito ang nangyari. Lalabas na sana siya ng kuwarto pero hinawakan ni Hikari ang isa niyang braso.
"Wait! Saan ka pupunta? Please stay with me here."
Kumunot ang noo niya. "Ano bang ginagawa mo?"
Natawa si Hikari ngunit namumuo ang mga luha sa mga mata nito. "My God, Ryuuji! Hindi pa ba halata? I like you! I love you! Ginagawa ko ang lahat ng ito para mapansin mo! Lahat ng eskuwelahan na pinasukan mo, doon din ako nag-aral. Halos araw-araw kitang sinusundan sa eskuwelahan. Nag-artista pa nga ako para mapansin mong maganda ako. Pero bakit hindi mo iyon makita at maramdaman?" Naghihisterikal na si Hikari. She's shouting while crying like a baby.
"I like you as a friend," iyon lang ang naisagot ni
