Hours passed at unti unti na ngang nagsisi datingan ang mga estudyante.
"Let's stop it Claire, nakokinsensya na ako sa ginagawa natin dahil wala naman ginawang masama sa atin si Celine." Usal nang isang babaeng balingkinitan na halos kasing tangkad lang din ni Celine.
"Are you scared? we're just starting, hindi pa tayo nangangalahati," Sagot naman nang tinatawag na Claire.
"Then, i'll quit, do it on your own, tutal ikaw lang naman ang may gusto nito."
"Then, what now? sa tingin mo kapag nahuli ako ay hindi ko sasabihin na katulong kita sa ginawa ko!" pagalit na sagot ni Claire.
"Stop it Claire, mapapagalitan ako ni dad kapag nalaman niya ang ginagawa ko, Celine is Adrian's lolos scholar, and he's a friend of my grandfather too, kaya habang wala pa tayong nagagawang malala ay itigil na natin." paliwanag nito.
"Then go, quit if you want to, pero hindi mo ako mapapatigil sa mga gusto ko, she's a slut who's trying to steal Adrian from me! at hindi ako makakapayag na isang mahirap ang magiging karibal ko!"
Adrian and Rey's face became mad in an instant after hearing what those two girls were talking about. Kampanteng naguusap ang dalawa at hindi nila alam na may nakakarinig at naka-record ang mga sinasabi nila.
Enough with the evidence, si Adrian at Rey ay unti-unting lumabas kung saan sila nagtatago kanina na ikinagulat nang dalawang babae.
"A-A-A-Adrian?" gulat at nanglalaking mata na tanong ni Claire.
"Yes!" Kunot noong sagot nito.
"What are you two doing here"? Nauutal at pinagpapawisang tanong ni Sophia (Claire's friend).
"Wala naman, were just passing by tapos biglang narinig namin na may naguusap, instead of going out mas pinili namin na mag stay, you know to gather some proof." Inis at seryosong sagot naman ni Rey.
"Kung ano man ang narinig ninyo ay hindi totoo."
"Oh, really?" Adrian asked. "Stop with the ruckus Claire, kilala kita at alam ko kung hanggang saan ang kaya mo, hindi naman ako nagkamali, and one more thing! just so you know hindi kita gusto at hinding-hindi kita magugustuhan kaya naman itigil mo na yang pinaplano mo, stop meddling with my life! stop hurting Celine, if not ako ang makakalaban mo!" Matapang na sambit ni Adrian bago sila tuluyang lumabas sa silid aralan.
"Argh! were doomed!" Inis at kabadong sagot ni Sophia
"We're not, alam kong hindi ako ipapahamak ni Adrian dahil magkaibigan sila Lolo, i bet nananakot lang siya para tigilan ko si Celine, at yon ang hindi mangyayari."
Meanwhile habang naglalakad papalayo ang dalawa at kita ang inis at galit sa mga mukha nila, Adrian knew who it is in the first place pero umaasa pa rin siya na nagkamali siya since family friends, pero tama nga ang hinala niya.
"I will passed this recording to dean, and kung hindi sila aaksyon ay ako na ang aaksyon, but i will tell it to lolo first, since he had the right dahil scholar niya si Celine, Celine is his obligation after all," Usal ni Adrian habang patuloy na naglalakad sila ni Rey patungo sa kanilang silid aralan.
"Ikaw ang bahala bro, alam ko naman na gagawin mo kung ano ang dapat," sabay tapik nito sa balikat.
"Thanks for helping me."
"Nah, it's okay, basta para kay Celine."
Lumipas ang ilang oras at lunch break na, nagtataka man si Celine dahil sa nagiging paki tungo sa kaniya nang mga ka-klase ay isina walang bahala niya na lamang ito.
Sanay naman siya na mag-isa, pagtapos nang klase ay agad siyang pumunta sa canteen para kumain nang lunch at pagkatapos ay balak niyang pumunta sa library since two pm pa naman ang susunod niyang klase. Balak niya na doon na lang mag stay habang walang klase para makapag basa basa rin siya nang libro para may advance learning siya sa subject niya nang alas dos.
Habang kumakain ay marami siyang bagay na naiisip, alam naman niya na unti unti na rin siyang nahuhulog kay Adrian dahil na rin sa kabaitanh ipinapakita nito sa kaniya, pero pilit niyang ipinagsisiksikan sa kaniyang isip na hindi pa rin ito nagbabago, na ganoon pa rin ito sa kung anong pagkakakilala niya.
Dahan dahan siyang kumakain at hindi manlamang napapansin ang tingin ng mga estudyante sa kaniyang paligid, sanay kasi siyang kumain nang nakayuko kaya naman kahit may kaguluhan sa canteen ay hindi niya ito binibigyan nang pansin.
Wala naman kasi siyang pakielam sa mga tao sa paligid niya lalo at hindi naman niya kilala ang mga estudyante, umabot siya nang fourth year college pero hindi niya kilala lahat ang kaniyang ka-eskwela, kilala niya ang mga ito sa mukha pero hindi sa pangalan dahil hindi niya rin naman kinakausap ang mga ito, unless maging member sila nang iisang grupo kapag may activity groupings sila, bukod doon ay wala na.
Palagi niya naiisip ang mga pinagdaanan niya sa paaralan simula nang pumasok siya nang first year college hanggang ngayon na graduating na siya.
At first takot siya, sino ba naman ang hindi. Lahat naman nang estudyante na sasabak sa kolehiyo ay may takot, kaba, saya na nararamdaman, she know that her life as a college student will be like a roller coaster ride, roller coaster ride na alam niyang mag-isa niyang haharapin at tatapusin, na para bang mag-isa siyang sasakay hanggang sa matapos ito nang dahan dahan.
At hindi nga siya nagkamali, at first takot ang kaniyang nararamdaman dahil alam niyang hindi naman niya kayang makipagsabayan sa ibang estudyante, sino ba naman siya hindi ba? isa lang naman siyang hamak na anak nang mahirap, hindi rin siya maganda kaya alam niyang malabong magkaroon siya nang kaibigan.
Para sa iba, isa siyan nerd na bookworm kasi nga hindi siya friendly dahil sa wala siyang confidence sa katawan niya, dahil hindi siya maganda, hindi rin siya sobrang kinis. Pero, yon lang ang tingin niya sa sarili niya, iba ang tingin nang iba.
Iba talaga ang impact ng itsura sa mga kolehiyala, sa iba kasi kapag hindi ka marunong mag-ayos nang sarili ay pagtatawanan ka na, which is not good dahil nakakababa nang self esteem at the same time talagang nakaka alis nang confidence.
Kaya naman kahit nag glow up na siya ay pangit pa rin ang tingin niya sa sarili niya which is hindi naman totoo, maganda si Celine in her own way, she is a morena with hazel brown eyes na may magandang labi at ngiti kaya naman malabong walang magka gusto sa kaniya.
Sa bagay, kahit sabihin naman nang pinsan niyang si Rey na hindi naman talaga siya pangit at maganda siya ay hindi siya naniniwala , hindi niya alam ang worth niya, masyado siyang na focus sa pag-aaral kaya naman hindi na niya nabigyan nang pansin ang kaniyang sarili, bagkus mas inuuna niya ang kaniyang pag-aaral par
a sa magandang future na gusto niya para sa kaniyang mga magulang.