MAY GATAS PA SA LABI SI MARIA

Chapter Two

Isang araw ay nagprisinta siyang ayusin ang tubo ng gripo na tumutulo sa ilalim ng lababo ng kusina ng malaking bahay na pinagtatrabahuan. Kasalukuyang nakapasok ang ulo niya sa ilalim ng kabinet ng lababo, nakahiga sa sahig habang pinipihit upang higpitan ang ipinalit na tubo roon nang biglang dumating si Maria.

“Gabriel, anong ginagawa mo?” interesadong tanong nito.

“Inaayos lang ang tubo ng gripo n’yo,” sagot niya na hindi man lang nilingon ang kausap.

“Bakit?”

“Tumutulo kasi. Baka tuluyang masira ang sahig ng kabinet ninyo kapag pinabayaan,” paliwanag niya pa dito.

“Nasaan? Wala namang tulo ah?” sambit pa nito na pumaupo upang silipin ang ginagawa ng lalaki.

Tiningnan niya ang bata upang ituro rito kung saan banda ang sirang tubo ngunit hindi na siya nakapagsalita pa nang makita ang ayos ng pagkakaupo nito. Nakabukaka kasi ito at sa suot na maikling shorts ay kita na ang singit ng babae. Dahil doon ay bigla niyang naibaling ang paningin sa ginagawa.

“Ayaw mong sabihin sa akin ha! Nasaan nga? Wala naman eh!” mas nagulat siya nang ibabawan siya nito at doon tila itinalon talon ang pang-upo sa harapan ng kanyang puson. Nawindang siya sa ginawa nito at sa pag-aalalang makita sila ni Aling Marieta sa ganoong posisyon ay agad siyang bumangon upang itayo rin ito.

“Maria, huwag mo akong istorbohin at may ginagawa ako, okay? Maglaro ka na lang doon sa labas,” mariing saad niya dito na hinawakan pa ito sa magkabilaang balikat.

Sa sinabi niyang iyon ay napasimangot ang dalagita. Hindi naman niya ito pinansin at ipinagpatuloy na lamang ang ginagawa. Nang maya-maya pa ay bigla na lamang sumirit ang tubig sa tubong kasalukuyan niyang hinihigpitan. Nagulat siya bigla at nataranta at napatakbo sa labas ng bahay kung saan nandoon nakalagay ang main switch na kumukunekta sa lahat ng gripo sa loob. Matatandaang isinarado niya iyon kanina bago simulan ang trabaho. Nagtataka pa siya nang makitang naka-on na iyon kaya dagling isinarado ulit. Nang itaas niya ang paningin ay nakita niya si Maria na nagtatatalon at nagtatatawa ng malakas. Doon ay nakumpirmang kagagawan iyon ng dalagita. Hindi na lang siya umimik at napailing na lamang ng ilang beses at mabilis na tinapos ang trabaho bago pa ulit gawan ng kapilyahan ng dalagita.

***

Isang hapon habang nagdidilig ng mga halaman ay naabutan niya ito sa hardin nagbabasa ng libro habang ngata-ngata ang isang malaking pakete ng tsokolate. Pinakatitigan niya ito. Kung tutuusin matalino ang batang ito at matino naman tingnan kapag tahimik lang. Pero once na magsimula na itong magsalita at kumilos ay mahahalata mo talagang wala ito sa saktong pag-iisip. Labing pitong taong gulang na daw ito pero parang nasa sampung taong gulang pa lamang ang capacity ng intelligence nito. Sayang lang at bukod sa maganda ito ay kaaya-aya rin ang porma ng katawan ng dalagita.

“Gusto mo?” tanong nito sa kanya nang mapansin siyang nakatitig dito. “Gusto mo ng tsokolate ko noh?” saad pa nito sabay kuha ng natitirang kapiraso nito at agad na isinubo. Habang kinakain iyon ay nagtatawa pa itong ipinakita ang ngipin na kasalukuyang binabalutan ng chocolate.

Dahil doon ay napatawa rin siya sa kalokohang ginagawa ng dalagita. Pinatay niya ang ang gripo sa hose upang puntahan ito.

“Anong binabasa mo?” magiliw na tanong niya habang lumalapit dito.

“Um, book!” sagot nito habang sinusungkit ng hintuturo ang tsokolate na dumikit sa gilagid.

“Anong klaseng book?” tanong niya ulit.

“Book nga, ang kulit mo!” sagot naman nito na tila ba napipikon na sa kakatanong niya.

Umupo siya sa tabi nito para samahan itong magbasa nang mabigla siya sa nakitang klase ng librong nasa harapan ni Maria. Paano’y adult magazine iyon at may mga hindi kaaya-ayang nakaimprenta sa bawat pahina. Obviously, hindi iyon ang librong angkop sa dalagita.

“Meron akong lollipop, gusto mo?” alok nito sa kanya ng kunin ni Maria ang tatlong lollipop na nasa bulsa ng dress nito. Kinuha nito ang isa, binalatan at ipinasak sa bibig.

“Hindi, salamat na lang,” saad niya, na ang pansin ay nandoon pa rin sa di kaaya-ayang librong kanina pa pinakababasa ng katabi. Sa isip isip niya ay saan kaya nito nakuha iyon?

Maya-maya lang ay narinig nila si Aling Marieta na papalapit.

“Maria, kinain mo na naman ba ang tsokolate na nilagay ko sa ref? Bakit wala roon?” tanong nito habang mabibilis ang ginagawang paghakbang ng mga paa.

Nagulat ang bata at biglang itinago sa likuran nito ang natitirang lollipop. Siya naman ay nataranta at itinago ang adult magazine na iyon sa kanyang likuran. Samantalang papalapit na si Aling Marieta nang alisin ni Maria ang lollipop sa bibig nito at sapilitang isinubo sa kanya.

“Sabi ko na nga ba eh!” bulyaw na naman ni Aling Marieta nang makita ang pakete ng tinutukoy na tsokolate na nasa kanilang harapan na kasalukuyang nilipad ng hangin. “Di ba sabi ko sa iyo huwag ka nang kumain ng pagkarami raming sweets dahil maghahapunan na?” namimilog ang mga mata nitong sermon sa anak.

“Hindi ako kumain niyan. Si Gabriel! Tingnan mo nga oh, ayaw pa mamigay ng lollipop!” turo nito sa katabi.

Samantalang napamaang naman siya habang sipsip-sipsip ang lollipop na isinubo sa kanya ng babae. Hindi siya nakaimik.

“At nagbibintang ka pa ng iba! Kilala kitang bata ka! Kapag hindi mo na naman inubos ang pagkain mo mamayang hapunan, humanda ka!” panduduro nito sa anak pagkatapos ay bumaling sa lalaking katabi nito. “Gabriel, halika sa loob. Gusto kong tikman mo ang binili kong wine. Masarap iyon, I’m sure magugustuhan mo,” pag-aaya nito sa lalaki.

Hindi na siya naghintay pa na lumapit ito at agad na siyang pumatayo, baka kasi makita nito ang libro na itinago niya sa kanyang likuran at pag-isipan pa siya ng masama. Nakailang lunok na lang siya ng laway habang sipsip pa rin ang candy na ibinigay sa kanya ng dalagita. Iba ang lasa ng lollipop na iyon, manamis-namis at maasim asim, lalo na noong unang isubo ni Maria sa kanya. Nalasahan pa niya yata ang laway nito at hindi naman siya nandiri bagkus ay napailing lang.

‘Ang batang ito talaga, kahit ganoon ay maloko rin.’ bulong niya sa isip.