Gece, sessizdi ama o sessizlikte bir şey vardı. Sanki toprağın altından gelen, görünmeyen bir uğultu… Cem o sesi duymuyordu belki ama hissediyordu. İçinde bir sıkışma, açıklayamadığı bir huzursuzluk vardı.
Kampın etrafı güvenlik ışıklarıyla aydınlatılmıştı. Nöbetçiler mevzilerdeydi, telsizlerden kısa raporlar geçiliyordu. Ama Cem’in bakışları hep aynı noktada takılı kalıyordu — doğu hattındaki çadır. Orada duran bir asker… son günlerde garip davranmaya başlamıştı.
“Bir sorun mu var komutanım?” diye sordu Kerem, onun sessizliğini fark ederek.
Cem başını yavaşça çevirdi. “Bilmiyorum. Bir şeyler yolunda değil gibi hissediyorum.”
Kerem çevresine baktı, sonra hafifçe gülümsedi. “Bu savaşta ne doğru ki, komutanım?”
Cem’in yüzü ciddi kaldı. “Haklısın… ama bazı sessizlikler, fırtınadan daha t
