STOP IT สยบร้าย

​"เชิญเจ้าบ่าวกล่าวอะไรหน่อยครับ" วู้... "ครับ... ^^" เสียงปรบมือและเสียงคนโห่ร้องค่อยๆเบาลงเมื่อเสียงเจ้าของงานแต่งงานสุดอลังการดังขึ้น ร่างสูงในชุดเจ้าบ่าวยิ้มกว้างขณะที่สายตาตัวเองก็ยังคงจับจ้องไปที่ผู้หญิงที่สวยที่สุดในงาน...ผู้หญิงที่เขารักและอยากอยู่ด้วยต่อจากนี้ มือใหญ่เอื้อมมือตัวเองไปกุมมือหญิงสาวไว้พร้อมกับยกขึ้นจรดริมฝีปากลงที่หลังมือเธออย่างแผ่วเบาเล่นเอาคนทั้งงานกรีดร้องด้วยความเขินอาย "อันดับแรกผมต้องขอบคุณบัว...ที่ยอมแต่งงานกับผม ขอบคุณที่ให้โอกาสเราสองคนได้กลับมามีครอบครัวกันอีกครั้ง ^^" เสียงปรบมือจากแขกดังขึ้นอีกครั้งพร้อมกับสายตาพวกเขาที่มองไปยังคู่แต่งงานด้วยความปรีติยินดีกับทั้งคู่ที่ได้เข้าพิธีวิวาห์กันเป็นครั้งที่สองในชีวิต...ใช่นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของทั้งสองที่แต่งงาน "และขอบคุณหนูดาวเหนือที่ยอมรับฉันเป็นพ่อของเธอ ^^" ดาวเหนือเจ้าของชื่อที่ตอนนี้อยู่ในชุดเดรสสีขาวที่มีใบหน้างดงามราวกับดอกไม้ยิ้มกว้างออกมาทันทีที่คนรักของแม่และตอนนี้ได้ชื่อว่าเป็นพ่อของเธอว่าขึ้นแบบนั้น แขกภายในงานหันไปมองกันก่อนจะยิ้มออกมาเมื่อเห็นใบหน้าอันน่ารักของเธอ เธอเป็นลูกติดของฝ่ายหญิงและใช่พวกเขาเป็นหม้ายลูกติดกันทั้งสองแต่ลูกของฝ่ายชายกลับไม่มาซึ่งมันทำให้แขกภายในงานแปลกใจมาก "ผมสัญญาว่าผมจะทำให้เราเป็นครอบครัวที่มีความสุขที่สุดเท่าที่ผู้ชายคนนี้จะทำได้ ^^" เพล้ง!!! "!!" ความเงียบเข้าปกคลุมทันทีหลังจากแก้วไวน์หล่นลงพื้นแตกเสียงดังพร้อมกับสายตาของแขกที่กำลังจับจ้องไปที่คนที่เพิ่งทำแก้วแตกไปแต่กลับเหยียดยิ้มออกมาอย่างพอใจ ร่างสูงที่อยู่ในเสื้อเชิ้ตสีดำกางเกงยีนส์สีซีดก้าวเดินผ่านผู้คนที่กำลังยืนอยู่ไปที่หน้าเวทีพร้อมกับยืนมองคนที่ได้ชื่อว่าพ่อตัวเองด้วยสีหน้าขำๆก่อนที่เขาจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาเสียงดังทำเอาผู้คนในงานมองกันด้วยความงงงวย "ให้ตายเถอะ งานแต่งพ่อตัวเองทั้งคนแต่กลับไม่มีแม้แต่บัตรเชิญพ่อทำงี้ผมเสียใจนะเนี้ย ^^" "ฉลาม!" เสียงกดต่ำของเจ้าบ่าวเอ่ยขึ้นพร้อมกับมองลูกชายตัวเองที่ตอนนี้ต้องอยู่ที่ต่างประเทศอย่างไม่เชื่อสายตาแต่สิ่งที่เขาได้รับกลับมากลับเป็นใบหน้ากวนๆพร้อมกับรอยยิ้มเหยียดๆของลูกชายเขาที่ตอนนี้กำลังส่งยิ้มให้บัวเจ้าสาวของเขาอยู่ พรึ่บ! "นี่แม่ใหม่ผมหรอ?" "ไอ้ฉลาม...แกอย่ามาทำให้ฉันเสียหน้า!" เจ้าของชื่อหัวเราะในลำคอเบาๆและก้าวเดินเข้าไปหาเจ้าสาวของพ่อตัวเองอย่างไม่คิดจะสนใจคำเตือนหลังจากที่กระโดดขึ้นบนเวที เขาเดินวนมองหญิงสาวที่อยู่ในชุดเจ้าสาวที่ออกแบบมาอย่างดีด้วยสายตาดุดัน และเธอที่กำลังถูกจ้องมองอยู่ก็มองไปที่เด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างไม่คิดกลัวเพราะเธอรู้อยู่แล้วว่ายังไงสักวันเธอก็ต้องได้เจอเขา...ลูกชายของคนที่เธอรัก "ผมฉลามแล้วคุณ..." "ใบบัว ฉันชื่อใบบัว ^^" "ผมอยากจะกล่าวคำอวยพรน่ะ ได้ไหมครับพ่อ ^^" "ฉลาม..." "ไม่เป็นไรค่ะคุณ ให้ฉลามได้พูดเถอะนะคะ ^^" "หึ" ฟึ้บ... ไมค์ที่ตอนแรกอยู่ในมือของเจ้าบ่าวแต่ตอนนี้กลับอยู่ในมือของลูกชายเจ้าของงาน ฉลามกวาดสายตามองแขกที่มาในงานก่อนจะก้มโค้งทักทายพร้อมกับยิ้มออกมาบางๆ "สวัสดีครับผมฉลามลูกชายคนเดียวของท่านประธาน..." แขกที่มาร่วมงานถึงกับหันมองและกระซิบกระซาบกันทันทีที่ได้รู้ว่าเขาคนนี้คือลูกชายของเจ้าของงานแต่ง สายตาทุกคู่จ้องมองไปที่ร่างสูงของเขาอย่างไม่เชื่อสายตา...นี่คือลูกชายเจ้าของบริษัทเรือสำราญที่ใหญ่ที่สุดในประเทศและนี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นเขาหลังจากที่ฉลามถูกส่งไปเรียนต่างประเทศมาหลายปี และทุกคนในที่นี้ต้องยอมรับจริงๆว่าฉลามนั้นมีลุคที่ดุดันและเซ็กซี่อย่างเห็นได้ชัดจากการแต่งตัวของเขาเสื้อเชิ้ตที่ถูกปลดกระดุมลงมาถึงสามเม็ดโชว์ให้เห็นหน้าอกแกร่งของเจ้าตัวที่ไม่มีอะไรปกปิดข้างในและเขาก็พอใจที่จะโชว์มันเช่นกันจึงไม่แยแสแม้ว่ามันจะเห็นไปถึงไหนต่อไหน "พอผมรู้ว่าพ่อผมจะแต่งงานผมก็รีบบินมาที่นี่เลยล่ะ" ริมฝีปากรูปกระจับเหยียดยิ้มออกมาช้าๆพร้อมกับสายตาเขาที่จ้องมองไปที่พ่อของตัวเองอย่างท้าทาย "ผมดีใจด้วยนะครับที่พ่อได้กลับมามีความสุขอีกครั้ง ดีใจด้วยในที่สุดพ่อก็มีคนรักสักที ^^" "..." บัวค่อยๆเอื้อมมือไปแตะแขนเจ้าบ่าวของตัวเองเบาๆเมื่อเห็นว่าเขายังเอาแต่เงียบอยู่ซึ่งเขาก็เหมือนได้สติจึงค่อยๆพยักหน้าให้ลูกชายตัวเองช้าๆ ฉลามยิ้มออกมากับภาพตรงหน้าก่อนที่เขาจะทำให้แขกภายในงานยิ้มกว้างออกมาเมื่อฉลามก้าวเดินเข้าไปกอดทั้งคู่ไว้ซึ่งภาพนี้มันทำให้คนที่เห็นรู้สึกดีและคิดว่าครอบครัวนี้คงมีความสุข...แต่ผิดถนัดริมฝีปากที่ยิ้มในตอนแรกหุบยิ้มแทบจะทันทีที่เขาหันหน้าใส่เวทีเขากอดทั้งสองที่ตอนนี้กำลังจ้องมองที่เขาแน่น ฉลามเหลือบสายตาไปสบสายตากับพ่อตัวเองนิ่ง "พ่อจะสัญญาอะไรกับใครก็คิดบ้างนะครับ...สัญญาแล้วทำไม่ได้จะสัญญาทำไม?" "ฉลาม..!" "ครอบครัวที่อบอุ่นหรอ...ฮึ คงเป็นได้แค่ฝันล่ะครับถ้าผมยังอยู่น่ะ ^^" "แก!!" พรึ่บ! "คุณคะ!" ฉลามเหยียดยิ้มออกมาขณะที่สายตาเขาก็กำลังสบสายตากับพ่อตัวเองที่กำลังจ้องมองมาที่เขาอยู่ด้วยสายตาดุดันแต่เพราะแม่ใหม่เขาที่จับพ่อเขาไว้อยู่พ่อเขาจึงเดินเข้ามาหาไม่ได้ ฉลามหันหน้ามาหน้าเวทีอีกครั้งพร้อมกับโค้งให้แขกอย่างมีมารยาทก่อนที่ขายาวๆของเขาจะก้าวเดินลงไปทางลงท่ามกลางสายตาที่กำลังมองมาที่เขาอย่างชื่นชม "..." ร่างสูงที่กำลังก้าวผ่านร่างบางที่ยืนอยู่ชะงักขาตัวเองทันทีพร้อมกับสายตาคมกริบของเขาที่เหลือบมองไปที่ร่างบางที่อยู่ในเดรสสีขาวที่ยืนมองมาที่เขาพร้อมกับรอยยิ้มที่ประดับบนใบหน้าอยู่ ฉลามเหลือบสายตามองขึ้นไปสบตากับพ่อตัวเองก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นและหันกลับมามองหญิงสาวตรงหน้าตัวเองอีกครั้งพร้อมกับยิ้มออกมาช้าๆ "เธอคงจะเป็นลูกสาวของเจ้าสาวพ่อฉัน?" "ค่ะ...ฉันชื่อดาวเหนือ พ่อคุยเรื่องพี่ให้ดาวเหนือฟังเยอะเลยล่ะค่ะ ^^" "พ่อ...พี่" ร่างสูงกระตุกยิ้มมุมปากนิดๆขณะที่สายตาก็จ้องมองใบหน้าสวยหวานของคนตรงหน้าอย่างพอใจ เขามีสักเป็นพี่ของเธอคนนี้สินะ...เจ้าตัวคิดพลางเดินเข้าไปใกล้ดาวเหนือก่อนที่เขาจะทำให้คนในงานตกใจอีกครั้งเมื่อฉลามดึงรั้งให้เธอเข้ามากอดไว้แนบอก ดวงตากลมโตเบิกกว้างอย่างทำอะไรไม่ถูกขณะที่มือของเธอก็ยกขึ้นดันหน้าอกฉลามไว้ด้วยความตกใจ "ดีจังพี่ก็อยากมีน้องสาวมานานแล้ว ^^" "พะพี่ฉลาม...??" ใบหน้าหล่อร้ายก้มลงสบสายตากับคนในอ้อมแขนของเขาก่อนที่ริมฝีปากของเจ้าตัวจะยิ้มกว้างให้คนตรงหน้า ดาวเหนือจึงค่อยๆยิ้มออกมาบางๆเพราะคิดว่าเขารู้สึกอย่างที่พูดจริงๆ และเธอก็ดีใจที่เธอจะมีพี่ชายซึ่งเขาก็ไม่ใช่คนไม่ดีอย่างที่เธอเคยคิด ดาวเหนือค่อยๆเลื่อนแขนกอดตอบเขาช้าๆขณะที่ดวงตากลมโตของเธอก็สบสายตากับเขาไม่หลบ "ไม่ต้องห่วงนะพี่จะทะนุถนอมเธอเป็นอย่างดี...น้องสาวของพี่ ^^" ดาวเหนือยิ้มกว้างมากขึ้นพร้อมกับพยักหน้าช้าๆขณะที่มือของฉลามก็เอื้อมขึ้นลูบหัวเธอด้วยท่าทีเอ็นดูแม้ว่าสายตาเขาไม่ได้รู้สึกไปกับมันเลย ฉลามมองคนในอ้อมแขนของตัวเองด้วยแววตาดุดันและเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ เธอคนตรงหน้าเขาเหมือนผ้าขาวเธอขาวสะอาดจนเขารู้สึกอยากจะทำให้มันเปรอะเปื้อนไปด้วยสีที่มันมาจากเขา...เขาจะทำให้มันเป็นสีด่างดำจนทุกคนจำไม่ได้เลยว่าผ้าผืนนี้มันเคยขาว