EP.1
2118 Words
--ผับSHT--
22.55 น.
"กูนึกว่าจะตายที่นู่นไม่กลับมาแล้ว"
"ตอนแรกก็กะว่าจะตายนู่นแหละแต่อยากดูหน้าเมียใหม่พ่อวะกูเลยกลับ"
"หึ สวยใช่ไหมล่ะ"
"สวย...แต่ลูกสวยกว่า"
"ฮอล.."
ผมเหยียดยิ้มมุมปากนิดๆพลางยกแก้วในมือตัวเองขึ้นจิบช้าๆขณะที่สายตาตัวเองก็กวาดมองไปรอบผับที่ตอนนี้มีผู้คนมากมายกำลังโยกย้ายกันอยู่ ผมเหลือบมองไอ้เหยี่ยวที่หัวเราะออกมาขำๆและไอ้พยัคฆ์ที่หยิบขวดเหล้ามาเทให้ผมอีกครั้ง มันทั้งสองคนเป็นเพื่อนสนิทผม...และคงไม่มีพวกไหนมันทนคบกับพวกผมได้มั่งพวกผมเลยมีกันแค่นี้
"สวยขนาดไหนวะเอามาให้ดูบ้างดิ"
"เดียวกูเอามาให้มึงเล่นแน่ไม่ต้องห่วง"
"กูยังไม่ได้พูดเลยว่าอยากจะเล่น ทำไมนิสัยมึงเสียไม่เปลี่ยนแบบนี้ว่ะไอ้ฉลาม"
ผมเลิกคิ้วใส่ไอ้พยัคฆ์ด้วยท่าทีกวนๆและไม่เชื่อว่ามันแม่งจะพูดจริง มันเหยียดยิ้มออกมานิดๆก่อนจะเอาแก้วตัวเองมาชนกับผม
"แต่ถ้ามึงไม่เล่นจะให้กูเล่นให้ก็ได้นะ ^^"
"พวกสันดาน"
ผมกับไอ้พยัคฆ์หันมองพ่อพระประจำกลุ่มทันทีขณะที่ไอ้เหยี่ยวก็ยกแก้วในมือตัวเองกระดกด้วยท่าทีสุขุมตามฉบับมัน มันใช่สายตานิ่งๆของตัวเองมองมาที่ผมทั้งสองคนก่อนจะยิ้มออกมาช้าๆ
"ไม่คิดจะแบ่งกูบ้างรึไง?"
"สัส กูก็นึกว่ามึงด่าจริง!"
"พวกมึงอย่าพูดเหมือนอดอยากขนาดนั้นเลย ดูตอแหลวะ"
เสียงของผมเอ่ยขัดเพื่อนทั้งสองอย่างขำๆพร้อมกับมองพวกมันอย่างรู้ทัน ผมไม่เชื่อหรอกว่าพวกนี้มันจะขาดและถึงผมจะไม่ได้กลับมานี่นานแต่ผมก็รู้สันดานพวกมันดี
"แล้วจะมาอยู่นานไหม?"
"ครั้งนี้คงไม่ได้กลับมาพักอย่างเดียวสินะ"
"กูไม่ได้กลับมาพัก" ผมตอบกลับเพื่อนทั้งสองขึ้นเสียงเรียบพร้อมกับมือตัวเองที่หยิบบุหรี่มาคาบไว้และจุดไฟที่ปลายม้วนช้าๆ ผมสูดควันเข้าปอดตัวเองและพ่นควันออกมาด้วยท่าทีสบายๆ "กูแค่กลับมากำจัดพวกเหลือบไรน่ารำคาญ"
"ครั้งนี้พ่อมึงอาจจะจริงจังแล้วก็ได้"
"ครั้งก่อนก็จริงจังนะ จริงจังจนกูได้กับเมียพ่อตัวเองพ่อกูเลยไล่กูไปเมืองนอกไง"
เสียงนิ่งเรียบของผมเอ่ยขึ้นขณะที่ริมฝีปากตัวเองก็พ่นควันออกมาอีกครั้ง ไอ้เหยี่ยวมองมาที่ผมอีกแว๊บเดียวก่อนมันจะถอนหายใจออกมาเบาๆอย่างรู้กัน นี่แหละคือสาเหตุที่ผมโดนเด้งไปเมืองนอกผมแค่ได้กับเมียเด็กพ่อนะและผมก็ไม่ได้สมยอมด้วยเธอมาข่มขืนผมเอง...ผมขี้กลัวด้วยสิผมเลยต้องยอมแค่นั้น ซึ่งมันแย่จริงๆเพราะรู้ตัวอีกทีก็ได้ไปอยู่ไกลบ้านตัวเองซะแล้ว
"พวกมึงจะเครียดกันทำไมวะเนี้ย แม่งน่าเบื่อจริงๆ"
"ไง..."
ไอ้พยัคฆ์ว่าขัดอย่างหงุดหงิดก่อนที่มันจะยิ้มกว้างออกมาทันทีที่สามสาวทักพวกเราขึ้น มันยืนขึ้นพร้อมกับมองพวกเธอทั้งสามอย่างโลมเลียอย่างเห็นได้ชัดจนผมอดหัวเราะออกมากับท่าทางมันไม่ได้
"ไงครับ ^^"
"โต๊ะที่นี่เต็มหมดเลยอ่ะ พวกเรานั่งด้วยได้ไหมคะ?"
"โอ๊ะ ได้ดิจะนั่งตรงไหนก็นั่งได้เลยนะหรือจะนั่งที่ตักของผมผมก็ไม่ขัด ^^"
ผมเงยหน้าสบสายตากับหญิงสาวหนึ่งในนั้นก่อนที่จะยิ้มให้เธอบางๆซึ่งนั้นทำให้เจ้าตัวยิ้มออกมาและก้าวเดินมาหาผมทันที
"ขอนั่งด้วยนะคะ ^^"
"เชิญครับ ^^"
น่าเบื่อ...น่าเบื่อจริงๆ ผมเลียริมฝีปากตัวเองขณะที่เธอก็นั่งลงข้างๆผม อันที่จริงผมชอบที่จะล่ามากกว่านะมันจึงทำให้ผมค่อนข้างเบื่อถ้าอยู่เฉยๆแล้วเหยื่อมันเข้ามาเอง โคตรน่าเบื่อเลยจริงๆ
"เราชื่อเฌอนะ เราไม่เคยเห็นนายเลยอ่ะนายเพิ่งมาที่นี่หรอ?"
"พูดแบบนี้แปลว่าเที่ยวบ่อยสินะ"
ผมเอ่ยขึ้นเบาๆแต่มันกลับทำให้ร่างบางข้างๆผมหน้าเสียไปทันที ผมเหลือบสายตามองเธอนิดๆก่อนจะยิ้มออกมาช้าๆตัวเล็กนะแต่นมใหญ่เอาเรื่อง
"คือ..."
"ผมฉลาม ยินดีที่ได้รู้จัก ^^"
"โอ๊ะ...เช่นกันค่ะ ^^"
ร่างบางที่กำลังหน้าเสียอยู่ยิ้มออกมาทันทีที่ผมว่าขึ้นอีกครั้ง ผมหยิบแก้วที่วางอยู่มาให้เธอและตัวเองก่อนที่เราจะชนแก้วแล้วดื่มกัน และถึงมันจะน่าเบื่อแต่ก็ต้องยอมรับว่าพวกเธอทำให้บรรยากาศในกลุ่มผมดีขึ้นมากยิ่งไอ้พยัคฆ์นี่ยิ่งอารมณ์ดีหนักกว่าเพื่อน มันเป็นพวกบ้าผู้หญิงน่ะนี่ขนาดไม่ได้เจอกับมันมานานมันยังไม่ดีขึ้นเลย ซึ่งก็นะไม่ต่างกับผมเท่าไหร่หรอก
"อันที่จริงก็อยากไปต่อด้วยนะครับ แต่แย่จังผมต้องกลับไปให้อาหารแมวน่ะ"
"คะ?"
"ผมต้องกลับบ้านน่ะ ให้อาหารน้องแมว ^^"
ผมตอบเธออีกครั้งพร้อมกับยกมือทั้งสองข้างของตัวเองขึ้นทำเป็นหูแมวอีกด้วยซึ่งตอนนี้เรากำลังยืนอยู่หน้าผับน่ะผมต้องกลับแล้ว ร่างบางตรงหน้าผมเม้มริมฝีปากเข้าหากันทันทีพร้อมกับมองมาที่ผมด้วยสายตาเสียดายอย่างปิดไม่มิด
"เสียดายจัง...เฌออยากให้ฉลามไปต่อกับเฌอจริงๆนะคะ"
"แย่จังนะครับ"
ปรื้น..
"คุณฉลามครับ"
ผมที่กำลังยืนคุยกับเฌออยู่หันหน้าไปที่ถนนหน้าผับทันทีที่ได้ยินเสียงคุ้นหูเรียกขึ้น ผมยิ้มให้กับคนที่ลงมาจากรถนิดๆเป็นเชิงทักทายเพราะไม่ได้เจอกันมานาน
"คุณท่านให้มารับกลับครับ"
"ดีจังผมกำลังหารถกลับอยู่พอดี"
"ฉะ ฉลามคะแล้วเราจะได้เจอกันอีกไหมเฌอขอ..."
"ผมเชื่อเรื่องพรหมลิขิตนะ"
"คะ...??"
ผมยิ้มออกมาอีกครั้งพร้อมกับมองเฌอที่ยืนมองมาที่ผมอย่างไม่เข้าใจ ใช่...ไม่มีใครเข้าใจผมหรอกผมมันเข้าใจยาก
"ครั้งแรกเจอกันอาจบังเอิญแต่ถ้าเจอครั้งที่สองมันคือพรหมลิขิตไงครับ เพราะงั้นผมจะตั้งตารอวันที่เราเจอกันอีกครั้งนะ ^^"
"..."
ผมโบกมือให้เธออีกครั้งและเดินออกมาจากตรงนั้นทันที และเพียงแค่ผมหันหลังจากเธอรอยยิ้มที่มันประดับอยู่บนใบหน้าผมก็หายไปทันที คุณลุงคนขับรถเดินมาเปิดประตูให้ผมเข้าไปภายในรถทันทีผมจึงก้าวเดินเข้าไปนั่งภายในพร้อมกับถอดเสื้อที่ตัวเองใส่อยู่ออกทันที
"เสื้อครับคุณฉลาม"
"ขอบคุณครับ"
ฟึ้บ...
ผมรับเสื้อจากคุณลุงมาใส่ทันทีที่เขายื่นมันมาให้อย่างรู้งานและมันก็เป็นหน้าที่ที่คุณลุงรู้อยู่แล้วว่าผมต้องการมัน ผมโยนเสื้อที่ตัวเองเพิ่งถอดออกทิ้งไปไกลอย่างไม่แยแส...ผมเหม็นกลิ่นน้ำหอมน่ะ และโคตรจะอยากอ้วกถ้าพวกเธอใส่มันเยอะเกินไป
01.45 น.
ปรื้น...
"คุณฉลามครับ ถึงแล้วครับ"
"..."
ผมที่กำลังก้มหน้าก้มตาเล่นโทรศัพท์ในมือตัวเองอยู่เงยหน้าขึ้นทันทีที่ลุงคนขับพูดแบบนั้นก่อนที่จะเปิดประตูและก้าวลงจากรถที่ตัวเองนั่งมา ผมบิดขี้เกียจช้าๆก่อนจะหยิบอมยิ้มที่มีติดอยู่ในกระเป๋าออกมาแกะใส่ปากขณะที่ขาตัวเองก็ก้าวเดินไปที่บ้านหลังใหญ่ตรงหน้าอย่างสบายอารมณ์ ผมที่เพิ่งเดินเข้ามาในตัวบ้านหัวเราะออกมาเบาๆเมื่อเห็นพ่อตัวเองที่กำลังยืนรอต้อนรับพร้อมกับแม่และน้องใหม่อยู่ ดูหน้าพ่อผมสิสงสัยจะดีใจจนเก็บไม่อารมณ์ไม่อยู่ที่ได้เห็นหน้าลูกชายตัวเอง
"ไงครับ แหมมารอต้อนรับผมแบบนี้ผมก็เขินแย่สิ ^^"
"ฉันบอกแล้วไม่ใช่หรอว่าให้แกรอจนงานเสร็จ แกหายหัวไปไหนมา!"
"ก็งานแต่งพ่อมันน่าเบื่อนิ...โอ๊ะผมไม่ได้บอกว่าคุณน่าเบื่อหรอกนะครับแม่ใหม่ ผมเพียงแค่ไม่ชอบงานแบบนั้นอ่ะมันน่าเบื่อจริงๆ ^^"
เสียงของผมตอบกลับอย่างกวนๆก่อนที่ผมจะมองไปที่น้องสาวคนใหม่ของตัวเองยิ้มๆ เธอยิ้มให้ผมด้วยท่าทีเกร็งๆอย่างเห็นได้ชัดผมจึงเดินเข้าไปหาเธอพร้อมกับโน้มใบหน้าให้อยู่ระดับเดียวกับเธอและเอียงใบหน้านิดๆ
"ทำไมตัวเล็กยังไม่นอนอีกคะ ตอนนี้มันดึกแล้วนะ ^^"
"คะคือ..."
พรึ่บ!
"อย่าไปยุ่งกับน้องไอ้ฉลาม ดาวเหนือหนูขึ้นไปนอนได้แล้วพ่อจะคุยกับพี่เป็นการส่วนตัวน่ะ"
ผมที่ถูกพ่อผลักออกมาเลิกคิ้วมองพ่อนิดๆพร้อมกับพ่อที่หันไปบอกน้องสาวของผม หึ...ท่าทางจะหวงมากสินะ
"เอ่อ...ค่ะ ฝันดีนะคะพ่อฝันดีนะคะพี่ฉลาม"
"ฝันดีค่ะตัวเล็ก ^^"
"ส่วนแกตามฉันมานี่!"
"คุณคะ.."
"ไม่มีอะไรหรอกบัว ผมแค่อยากคุยกับฉลามน่ะไปนอนเถอะ"
"...ค่ะ"
ผมกระตุกยิ้มมุมปากอย่างเอือมๆก่อนจะเดินไปที่ห้องทำงานของพ่อตัวเองอย่างรู้งาน ผมทิ้งตัวลงนั่งกับโซฟาที่ห้องของเขาขณะที่สายตาตัวเองก็มองที่ท่านอย่างกวนๆ
"แกยังไม่ตอบฉันเลยว่าแกกลับมาได้ยังไง ฉันส่งให้แกไปเรียนไม่ใช่รึไง!?"
"ก็เรียนจบแล้วไง พอดีกับพ่อเอาเมียใหม่ด้วยเลยกลับมาดู"
"ไอ้ฉลาม!"
"ตกใจนะเนี้ย...ตกใจมากๆเลยที่พ่อเอาผู้หญิงพวกนั้นเข้ามาในบ้านโดยไม่ถามผมสักคำ"
"ฉันไม่จำเป็นต้องถามแก และนี่มันก็บ้านฉัน!"
"ครับ บ้านพ่อนิ...แต่ไม่กลัวประวัติศาสตร์ซ้ำรอยรึไง?"
ปึ่ก!!
"อย่ามาปากดีกับฉัน!"
"เกิดเรื่องอีกคงไล่ผมอย่างเคยไม่ได้แล้วล่ะ ^^"
"แกจะไม่มีวันจะได้ทำเรื่องเลวๆแบบนั้นอีกหรอกฉลาม และถ้าแกไม่คิดจะปรับปรุงตัวก็อย่าเข้ามาทำให้ครอบครัวที่ฉันอยากให้สงบสุขมันพังเพราะแกอีก!"
"โทษแต่ผมแต่ไม่เคยสักนิดที่จะโทษตัวเอง ไม่คิดบ้างรึไงว่าพ่อก็ทำให้ครอบครัวผมพังเหมือนกัน"
พรึ่บ!
"ฉันพ่อแกนะไอ้ฉลาม!"
ผมสบสายตากับคนที่เรียกตัวเองว่าพ่อด้วยสายตานิ่งเรียบ เขามองมาที่ผมด้วยสายตาแข็งกร้าวแต่ผมกับตอบกลับความแข็งกร้าวนั้นด้วยรอยยิ้มผมถอนหายใจออกมาเบาๆพร้อมกับยกมือดันมือทั้งสองของเขาที่กำลังกำเสื้อผมไว้อยู่ออกไปช้าๆ
"ผมไม่ลืมหรอกน่ะว่าพ่อเป็นพ่อ แต่ผมก็ต้องขอเวลาเหมือนกันเพราะตอนนี้เรามีครอบครัวใหม่แล้วนิมีทั้งแม่และน้องใหม่ในเวลาเดียวกัน"
"..."
"แต่ไม่เป็นไรนะ เดียวผมจะทำความรู้จักกับพวกเธอเอง...โดยเฉพาะน้องสาวสุดน่ารักของผมด้วย ให้ตายผมเห็นเธอครั้งแรกใจผมนี่เต้นไม่เป็นส่ำเลยล่ะ"
"แก..."
"คงจะได้ใกล้ชิดกับน้องมากขึ้นนะ ยิ่งอยู่บ้านเดียวกันยิ่งดี...ผมจะได้ทำความรู้จักให้แนบแน่นไปทั้งตัว ^^"
"อย่าคิดจะยุ่งกับดาวเหนือไอ้ฉลาม!"
เสียงกดต่ำของคนตรงหน้าผมอาจจะดูน่ากลัวสำหรับใครแต่สำหรับผมมันกลับทำให้ผมรู้สึกสนุกเข้าไปใหญ่ ผมยักไหล่อย่างไม่แยแสและเดินออกมาจากห้องของพ่อทันที ผมยิ้มทักทายแม่ใหม่ที่กำลังยืนอยู่หน้าห้องอย่างอารมณ์ดีก่อนจะเดินขึ้นบันไดไปที่ห้องตัวเอง วันนี้มันดึกแล้วมันจึงไม่ใช่เวลาที่จะมาทำความรู้จักกับใครและอีกอย่างผมก็เหนื่อย...เอาไว้ค่อยเล่นสนุกพรุ่งนี้ละกัน
- Writer
