STOP IT สยบร้าย

EP.2

19/09/20xx

06.14 น.

"อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณป้า ^^"

"อ้าวคุณหนูทำไมตื่นเช้าขนาดนี้คะเนี่ย?"

"หนูกะจะไปวิ่งน่ะค่ะ แล้วนี่คุณป้ากำลังจะไปไหนหรอคะ?"

"ป้าจะไปซื้อของที่ตลาดน่ะค่ะ คุณฉลามเขากลับมาทั้งทีป้าอยากทำของโปรดให้เขาทาน ^^"

"อ่อ...งั้นเดียวหนูวิ่งเสร็จหนูขอไปช่วยคุณป้านะคะ"

"...จะดีหรอคะ?"

"ดีสิคะ งั้นไว้เจอกันนะคะคุณป้า ^^"

"ค่ะ ^^"

ฉันยิ้มให้คุณป้าแม่บ้านอีกครั้งก่อนจะวิ่งออกมาก่อนเธอ ด้วยความที่บ้านของคุณลุงทศค่อนข้างใหญ่มันจึงไม่มีปัญหาเรื่องหาที่วิ่งและฉันก็เริ่มจะชินกับบ้านใหญ่หลังนี้แล้วหลังจากที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ได้เกือบอาทิตย์ คือแม่ฉันกับคุณทศเพิ่งแต่งงานกันเมื่อวานเขาเลยให้เราย้ายมาอยู่ที่นี่ด้วยซึ่งตอนแรกแม่ก็ไม่ได้อยากมาแต่เพราะคุณทศที่รบเร้าจนทำให้แม่เปลี่ยนใจได้ และฉันที่เป็นลูกจึงได้ตามมาด้วยอย่างที่เห็น อันที่จริงฉันยังไงก็ได้นะแม่อยู่ที่ไหนแล้วสบายใจฉันก็อยู่ได้หมด

อ่อ ฉันชื่อดาวเหนือตอนนี้อยู่ปีสองกำลังเรียนบริหารธุรกิจที่มหาลัยKอยู่แต่ตอนนี้ปิดเทอมฉันจึงว่าง ซึ่งชีวิตฉันก็ไม่มีอะไรมากหรอกแต่แม่ค่อนข้างเป็นห่วงฉันที่เป็นคนพูดไม่เก่งและชอบเกร็งเวลาเจอคนที่เพิ่งรู้จักกว่าฉันจะกล้าพูดมันก็ต้องใช้เวลาน่ะ

09.12 น.

"งั้นเหนือยกไปวางเลยนะคะ"

"ค่ะ ไปช่วยคุณดาวเหนือด้วยพวกเธอน่ะ"

"ค่ะคุณป้า"

ฉันยิ้มให้คุณป้าที่บอกพี่ๆที่ยืนอยู่ด้วยเสียงดุๆซึ่งฉันก็ไม่ได้อะไรกับเธอฉันจึงเดินถือจานอาหารที่เพิ่งทำเสร็จมาจัดวางที่โต๊ะอย่างอารมณ์ดีและตื่นเต้น ฉันค่อนข้างตื่นเต้นน่ะเพราะวันนี้เราจะได้ทานข้าวกันพร้อมหน้า นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันจะได้ทานข้าวพร้อมกับพี่ฉลาม คุณลุงเล่าเรื่องพี่ฉลามให้ฟังเยอะเลยล่ะเขาเป็นคนที่เก่งและตอนนี้เขาก็เรียนจบแล้ว อันที่จริงฉันก็รู้สึกแปลกๆอยู่นะที่จู่ๆเมื่อวานเขาก็โผล่มาแบบนั้นมันคล้ายกับว่าคุณลุงไม่ได้บอกพี่ฉลามเรื่องงานแต่ง

"ไปกวนอะไรป้าเขาล่ะเหนือ"

"เหนือเปล่ากวนนะคะ แม่ดูสิวันนี้มีอาหารเยอะเลยล่ะเหนือก็ช่วยคุณป้าทำด้วย ^^"

ฉันว่าพร้อมกับเดินเข้าไปหอมแก้มแม่เบาๆและดึงให้ท่านที่เพิ่งเดินมาถึงห้องอาหารมาดูอาหารที่จัดวางไว้ที่โต๊ะ แม่ฉันมองมันก่อนจะหันมาขยี้ผมฉันเบาๆอย่างเอ็นดู

"น่ากินจริงๆ"

"โอ๊ะ หลับสบายไหมคะคุณลุงเอ่อ...คุณพ่อ ^^"

"หลับสบายครับ ไหนวันนี้มีอะไรพิเศษกันทำไมอาหารเยอะขนาดนี้"

"คุณป้าบอกว่าอยากทำของโปรดให้พี่ฉลามทานน่ะค่ะ"

คุณลุงชะงักไปทันทีที่ฉันเอ่ยขึ้นแบบนั้น เขาค่อยๆยิ้มออกมาบางๆก่อนจะเอื้อมมือขึ้นลูบผมฉันเบาๆซึ่งฉันก็ยิ้มตอบกลับไปทันที คุณทศเป็นคนดีนะหลังจากที่เขาคบกับแม่ฉันมาเกือบสามปีตอนแรกเขาดียังไงตอนนี้ก็ดีอยู่แบบนั้นซึ่งมันทำให้ฉันรู้สึกดีมากเลยล่ะอย่างน้อยก็ไว้ใจได้ว่าเขาจะดีกับแม่ฉัน

"ว่าแต่...มีใครไปปลุกมันรึยัง?"

ฉันเลิกคิ้วขึ้นอย่างงงๆเมื่อคุณลุงถามขึ้นแบบนั้น เขามองไปที่คุณป้าที่ยืนอยู่อย่างรอคำตอบแต่พวกเธอก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมาเขาเลยถอนหายใจออกมาเบาๆ

"เดียวฉันไปปลุกฉลามให้ก็ได้นะ..."

"ไม่ไปไรครับเดียวให้ลุงไปปลุกดีกว่า ผมวานด้วยนะ"

"ครับ ^^"

คุณลุงที่เป็นหัวหน้าพ่อบ้านรับคำก่อนจะเดินขึ้นบันไดไปข้างบน ฉันจึงเดินมานั่งที่เก้าอี้เพื่อรอพี่ฉลามลงมาและก็มีบ้างที่คุยกับคุณลุงและแม่ก่อนที่เราสามคนจะมองไปที่คุณลุงที่กำลังเดินมาด้วยสีหน้าหนักใจ

"ว่าไงมันตื่นไหม?"

"เอ่อ...คุณฉลามบอกว่าไม่ทานครับ"

"ห๊ะ!!?"

"คุณเขาบอกว่าปวดหัว"

"มันนี่ยังไงคนอื่นเขาทำของให้มันตั้งเยอะ!"

"คุณคะ ไม่เป็นไรหรอกค่ะเดียวถ้าฉลามตื่นค่อยให้เขากินก็ได้เมื่อวานนี้เขาก็เพิ่งเดินทางนะคะ"

"เฮ้อ...ไอ้ลูกคนนี่นิ"

ฉันที่นั่งอยู่เม้มริมฝีปากเข้าหากันอย่างทำอะไรไม่ถูกพร้อมกับมองอาหารตรงหน้าอย่างเสียดาย คือมันเยอะมากเลยนะเสียดายจังแต่เมื่อกี้ลุงว่าพี่ฉลามปวดหัวนิ...ฉันมองไปที่ชั้นบนของบนอย่างนึกห่วง

"แม่กับพ่อไปทำงานก่อนนะ แล้วถ้าไปถึงร้านก็โทรมาบอกด้วยล่ะ"

"ค่ะ สู้ๆนะคะ ^^"

"เราก็เหมือนกันแหละ"

ฉันยิ้มบางๆให้คุณลุงที่พูดเสริม เขาเอื้อมมือมาลูบหัวฉันเบาๆก่อนจะเดินนำไปก่อนตอนนี้จึงเหลือแค่ฉันกับแม่เธอมองมาที่ฉันก่อนจะยิ้มออกมานิดๆ

"ทำข้าวต้มไปให้พี่ฉลามเขาด้วยล่ะ ถ้าเขาไม่ไหวก็โทรมาหาแม่นะ"

"ค่ะ เหนือก็กะจะทำให้พี่ฉลามเขาอยู่เลย ^^"

"อืม ถึงคุณทศจะดูไม่ถูกกับคุณฉลามแต่เขาก็รักฉลามมากแม่ฝากเราดูแลพี่เขาด้วยล่ะเดียวตอนเย็นเจอกัน ^^"

"ค่ะ เหนือเข้าใจ"

ฉันตอบกลับแม่ไปเบาๆพร้อมกับโบกมือลาเธอไปด้วย ฉันยืนมองเขาทั้งสองคนที่ขับรถออกไปจนลับสายตาจึงเดินเข้ามาภายในบ้านและเดินไปที่ครัวที่ตอนนี้มีคุณป้าคุณลุงและพี่ๆกำลังนั่งทานข้าวกันอยู่

"อ้าวคุณเหนือ ต้องการอะไรเพิ่มหรอคะ"

"เหนือมาทำข้าวต้มน่ะค่ะ จะเอาไปให้พี่ฉลามทาน ^^"

"ดีจัง ป้ารึก็เป็นห่วงคุณฉลาม"

"พี่ฉลามชอบข้าวต้มอะไรหรอคะ?"

"ข้าวต้มกุ้งค่ะ เดียวป้าช่วย"

"ไม่เป็นไรค่ะป้า ทานข้าวต่อเถอะเดียวเหนือทำเอง ^^"

คุณป้ามองมาที่ฉันก่อนที่เธอจะพยักหน้าช้าๆและเดินไปที่กินข้าวต่อฉันจึงเริ่มทำข้าวต้มกุ้ง และเมื่อทำเสร็จฉันก็ตักใส่ถ้วยพร้อมกับหยิบน้ำส้มมาเทใส่แก้วและตามด้วยน้ำเปล่า โอ๊ะ...เอายาไปด้วยเผื่อพี่ฉลามยังไม่หายปวดหัว

"คุณเหนือเปิดประตูเข้าไปได้เลยนะครับ คุณฉลามไม่ได้ล็อกห้อง"

"โอเคค่ะงั้นเหนือไปก่อนนะคะ"

ฉันรับคำพร้อมกับยิ้มให้คุณลุงที่บอกมาแบบนั้นขณะที่ขาตัวเองก็ก้าวเดินออกมาจากครัวและตรงไปที่บันไดไปทางห้องของพี่ฉลามอย่างรู้ทาง ฉันมาอยู่ได้อาทิตย์แล้วเลยรู้ว่าห้องพี่ฉลามไปทางไหนเพียงแต่ยังไม่เคยเข้า...ว่าแต่มันจะเป็นไรไหมนะถ้าฉันเข้าไปแบบนี้ ฉันยืนชั่งใจอยู่หน้าห้องพี่ฉลามก่อนจะยกมือขึ้นเคาะห้องพี่เขาเบาๆแต่มันกลับเงียบไร้เสียงโต้ตอบ

ก๊อกๆ

"...ขออนุญาตนะคะ"

มือของฉันเอื้อมไปบิดลูกบิดประตูห้องพี่ฉลามเบาๆก่อนจะดันมันให้เปิดออกช้าๆแต่ก็ต้องชงักไปนิดเมื่อเปิดเข้ามาในห้องของเขาแล้วปะทะกับความหนาวเย็นยะเยือกในนี้...กี่องศาเนี่ยทำไมมันหนาวขนาดนี้? ฉันปิดประตูก่อนจะเดินเข้ามาภายในห้องใหญ่ตรงหน้าขณะที่สายตาตัวเองก็เผลอมองสำรวจห้องพี่ฉลามไปด้วย ซึ่งห้องพี่ฉลามก็เรียบร้อยดีมันดูเนี้ยบจนฉันรู้สึกแปลกๆเลยล่ะ

"อือ..."

ฟึ้บ...

มือของฉันเผลอกำถาดในมือแน่นทันทีที่ได้เสียงของพี่ฉลามพร้อมกับร่างของเขาที่พลิกนอนคว่ำอยู่กับเตียง ฉันขมวดคิ้วเข้าหากันพร้อมกับเดินเข้าไปใกล้มากกว่าเดิมและวางถาดอาหารในมือไว้ที่โต๊ะข้างๆเตียง คือในห้องนี้มันหนาวมากแต่พี่ฉลามไม่ใส่เสื้ออ่ะแถมยังไม่ห่มผ้าห่มอีกเขาไม่หนาวรึไงกัน

"..."

ริมฝีปากฉันเม้มเข้าหากันอย่างทำอะไรไม่ถูก จะให้ปล่อยไว้แบบนี้ฉันก็กลัวว่าเขาจะป่วยเอาฉันจึงตัดสินใจก้าวเข้าไปใกล้ๆเตียงพี่ฉลามก่อนจะเอื้อมมือไปดึงผ้าห่มที่ตกอยู่ข้างๆขึ้นไปห่มให้พี่เขาดีๆ

พรึ่บ!

"โอ๊ะ!"

"...ตัวเล็ก?"

"คะ คือ...เหนือเอาข้าวต้มขึ้นมาให้พี่ฉลามน่ะค่ะ"

คำพูดตะกุกตะกักของฉันเอ่ยขึ้นทันทีพร้อมกับมือตัวเองที่ถูกพี่ฉลามจับไว้แน่น เขาที่กำลังนอนคว่ำหน้าไปกับเตียงหันหน้าขึ้นมามองฉันนิ่งและขมวดคิ้วเข้าหากันนิดๆก่อนจะมองไปที่อาหารและเหลือบขึ้นมามองฉันอีกครั้ง

"ก็เลยเข้ามาในห้องฉันโดยไม่ได้รับอนุญาต?"

"คือ...เหนือขอโทษค่ะ แต่เหนือกลัวว่าพี่จะปวดหัวไม่หาย"

"...เป็นห่วงพี่หรอคะ?"

"..."

ฉันเบนสายตาหลบสายตาร้อนๆตรงหน้าอย่างทำตัวไม่ถูกทันทีที่ถูกเขามองมาแบบนั้น ฉันกลัวกลัวว่าพี่ฉลามจะโกรธที่ฉันบุกรุกเข้ามาแบบนี้และอีกอย่างเราก็เพิ่งรู้จักกัน...ให้ตายเถอะเหนือนะเหนือ

"นะเหนือขอโทษค่ะ เหนือไม่น่า..."

"ดีจัง...อย่างน้อยก็มีคนเป็นห่วงพี่ ^^"

"คะ...?"

จุ๊บ!

ดวงตาฉันเบิกกว้างทันทีที่พี่ฉลามกดริมฝีปากตัวเองลงมาที่หลังมือฉัน เขาเงยหน้าขึ้นมองฉันก่อนจะใช้นิ้วหัวแม่มือตัวเองลูบเบาๆที่หลังมือฉัน

"ขอบคุณนะคะน้องสาวของพี่...ไหนทำอะไรมาให้พี่ทาน?"

"เอ่อ...ข้าวต้มกุ้งค่ะ แล้วก็มีน้ำส้มคั้นด้วย"

"..."

ฉันมองพี่ฉลามที่ลุกขึ้นมานั่งอย่างเกร็งๆเพราะมือตัวเองยังถูกเขาจับไว้อยู่ เขามองถ้วยข้าวต้มก่อนจะยิ้มออกมาบางๆและเงยหน้าขึ้นมาสบตากับฉันอีกครั้งมันจึงทำให้ฉันหลบตาไม่ได้อีก เราสบสายตากันนานนับนาทีก่อนที่จะเป็นฉันเองที่หลบสายตา

"งะ งั้นเหนือไปก่อนนะคะ"

"...ครับ ^^"

เสียงทุ้มนุ่มของพี่ฉลามตอบกลับมาเบาๆพร้อมรอยยิ้มฉันจึงค่อยๆดึงมือตัวเองออกจากมือเขาและหันหลังเดินออกมาจากห้องเขาทันที ฉันปิดประตูห้องพี่ฉลามก่อนจะถอนหายใจออกมาเสียงดังขณะที่สายตาตัวเองก็ก้มมองหลังมือที่ยังมีไออุ่นจากริมฝีปากเขาอยู่พร้อมกับหัวใจที่กำลังเต้นแรง ให้ตายพี่ฉลามทำฉันตกใจ...สงสัยเพราะเขาไปเรียนต่างประเทศมาเขาจึงขอบคุณด้วยวิธีการแบบนี้สินะ