EP.3
1779 Words
18.14 น.
"ขอบคุณที่มาอุดหนุนนะคะ ^^"
"ครับ ^^"
ฉันก้มหัวให้ลูกค้าที่เพิ่งเดินมาจ่ายเงินพร้อมกับยิ้มให้เขาอย่างเป็นกันเองก่อนจะหันมาก้มหน้าก้มตาเก็บเงินต่อ ตอนนี้ฉันอยู่ที่ร้านขายขนมปังน่ะที่นี่เป็นร้านของแม่ฉันเองที่ร้านขายแค่ขนมปังจึงมีโต๊ะแค่ไม่กี่โต๊ะแต่ลูกค้าก็มาเรื่อยๆเลยล่ะส่วนมากก็ซื้อกลับกันแต่ตอนนี้ท่านให้ฉันเป็นคนดูแลแล้วเพราะท่านต้องเข้าไปช่วยงานคุณลุงเขา
"น้องเหนือคะ"
"คะ...มีอะไรรึเปล่า?"
"คือวันนี้พี่ขอกลับก่อนได้รึป่าวพอดีน้องของพี่เข้าโรงบาลน่ะค่ะ"
"อ้าว ตุ้ยนุ้ยเป็นอะไรหรอคะน้องป่วยหรอ?"
ฉันถามขึ้นอย่างนึกห่วงทันทีที่พี่เปียพี่ที่ทำงานเดินมาพูดด้วยแบบนี้ คือตุ้ยนุ้ยเป็นลูกชายของเธอซึ่งเธอชอบพามาเล่นที่นี้บ่อยๆน่ะอีกอย่างฉันก็อยากให้พามาด้วยเพราะพวกเขามีกันแค่สองคน
"ค่ะ พี่ฝากเพื่อนดูแต่ตอนนี้เพื่อนกลับแล้วพี่เลย..."
"พี่เปียกลับเลยเถอะค่ะเหนือห่วงน้อง ถ้าไม่ติดอะไรพรุ่งนี้พี่จะพามาที่นี้ก็ได้นะคะเดียวเหนือจะได้ช่วยดูด้วย"
"...มันจะดีหรอคะพี่เกรงใจ"
"น่า เธอจะเกรงใจทำไมตุ้ยนุ้ยก็เหมือนน้องพวกเราแหละ"
"ใช่ๆ"
ฉันพยักหน้าเห็นด้วยกับพี่กรที่พูดเสริมแบบนั้นทันทีพี่กรเขาเป็นคนทำขนมน่ะ คือถึงฉันจะเปิดร้านแต่มันก็ใช่ว่าฉันจะทำเก่งอะไรแม่นู้นที่ทำเก่งและก็พี่กรนี่แหละอีกคน ฉันจึงมีหน้าที่เก็บเงินอย่างเดียว
"ขอบคุณนะคะ งั้นพี่ขอตัวก่อน"
"กลับบ้านดีๆนะคะ ^^"
ฉันโบกมือลาพี่เปียพร้อมรอยยิ้มและเธอก็ยิ้มให้ฉันกับพี่กรด้วยก่อนเธอจะเดินออกไป ฉันมองตามพี่เปียอย่างนึกห่วงก่อนจะหันมามองพี่กรอีกครั้ง
"พรุ่งนี้เหนือพาน้องตุ้ยนุ้ยไปหาหมอดีไหมอ่ะพี่กร"
"รอดูอาการก่อนดีกว่านะพี่ว่า เรานี่ห่วงคนอื่นไปทั่วจริงๆ ^^"
"ก็เหนือเป็นห่วงจริงๆนิคะ อีกอย่างพวกเขาก็มีกันแค่สองคนเหมือนเหนือกับแม่ก่อนหน้านี้ด้วย"
"...จ้า ดีจริงๆที่โตมาดีแบบนี้นะ"
พี่กรเอื้อมมือขึ้นลูบหัวฉันเบาๆฉันจึงยิ้มให้เขาอย่างอารมณ์ดี แต่ก็นั่นแหละเพราะพี่เปียมีแต่ตุ้ยนุ้ยมันจึงทำให้ฉันคิดถึงตอนที่ฉันอยู่กับแม่แค่สองคน มันลำบากนะแต่เพราะเราที่มีกันและกันเราถึงสู้มาจนสามารถเปิดร้านเล็กๆนี้ได้
เอี๊ยดด!! กรี๊ด!
ฉันกับพี่กรที่กำลังคุยกันหันไปหน้าร้านทันทีที่ได้ยินเสียงล้อรถบดกับถนนพร้อมกับเสียงผู้หญิงที่ร้องขึ้น เธอกำลังจะเดินเลียบถนนมั่งฉันไม่แน่ใจแต่เพราะรถยนต์คันหรูที่ขับเข้ามาด้วยความเร็วมันจึงทำให้เธอตกใจและล้มลงไปกับพื้น ฉันวิ่งออกมาหน้าร้านตัวเองทันทีเพื่อไปช่วยเธอ
"เป็นอะไรไหมคะ??"
"มะ ไม่เป็นไรค่ะ"
เสียงที่กำลังตื่นกลัวตอบกลับมาสั่นๆทำให้ฉันรีบเดินไปช่วยพยุงเธอให้ลุกขึ้นทันที คนบริเวณนี้มองไปที่รถยนต์คันหรูที่ไม่มีวี่แววว่าคนข้างในจะลงมาช่วยอย่างไม่พอใจและฉันก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย ซอยเล็กๆแบบนี้ทำไมเขาขับเร็วแบบนี้กัน??
ฟึ้บ...
"โทษทีเธอเป็นไรไหม?"
"พะ...พี่ฉลาม??"
ฉันเอ่ยขึ้นอย่างไม่เชื่อสายตาเมื่อเจ้าของรถเปิดประตูและก้าวลงมาจากรถ เขาเดินมาที่ผู้หญิงที่ฉันช่วยพยุงอยู่พร้อมกับมองเธอด้วยสายตาเป็นห่วง
"ผมขอโทษนะพอดีผมยังไม่ชินทางเท่าไหร่"
"...มะไม่เป็นไรค่ะ ฉันก็ไม่ได้เจ็บมากอะไร"
"งั้นก็ดีแล้วล่ะครับ ^^"
พี่ฉลามเอ่ยขึ้นเบาๆพร้อมกับยิ้มให้เธอบางๆเล่นเอาผู้หญิงคนข้างๆฉันหลบสายตาและยิ้มออกมาอย่างเขินๆ ฉันมองสถานการณ์ตรงหน้าอย่างงงๆก่อนจะต้องสะดุ้งเมื่อพี่ฉลามเลื่อนสายตาตัวเองมาสบตากับฉัน
"พี่มาหาเราน่ะ"
"คะ??"
"ไปข้างในกันดีกว่านะ"
ฟึ้บ!
ฉันขมวดคิ้วเข้าหากันทันทีที่พี่ฉลามเอื้อมมือมาดึงมือฉันที่ช่วยพยุงผู้หญิงคนนนั้นออกจากเธอและดึงรั้งให้ฉันเดินเข้าไปในร้านโดยไม่ได้หันไปสนใจเธออีก ฉันหันกลับไปมองเธออีกครั้งและหันกลับมามองพี่ฉลามอีกอย่างไม่เข้าใจ ไม่ใช่สิทำไมเขาไม่ถามอะไรเธอต่อทำไมปล่อยเธอไว้แบบนั้นกัน
"พะพี่ฉลาม เธออาจจะมีแผลนะคะ"
"เธอบอกแล้วไงว่าไม่ได้เป็นอะไร หนูจะพูดทำไมอีก?"
"เอ่อ..."
ริมฝีปากฉันเม้มเข้าหากันทันทีพร้อมกับหลบสายตาตรงหน้าที่มองมา...สายตาเมื่อกี้ของพี่ฉลามมันทำให้ฉันรู้สึกกลัว
"ไม่ต้องห่วงหรอกครับ เห็นไหมเธอเดินไปแล้ว ^^"
ฉันมองตามพี่ฉลามที่พูดขึ้นมาอีกครั้งทันทีก่อนจะพบว่าเธอเดินไปแล้วจริงๆ ฉันถอนหายใจออกมาเบาๆและหันกลับมามองพี่ฉลามอีกครั้งวันนี้เขาใส่เสื้อกล้ามสีดำและกางเกงยีนส์ออกมาล่ะ...สไตล์การแต่งตัวของพี่ฉลามนี่เดาไม่ออกจริงๆนะ ว่าแต่เขามาที่นี่ทำไมกัน?
"พี่ฉลามหายปวดหัวแล้วหรอคะ?"
"อืมหายแล้วและอีกอย่างพี่ก็อยากมาดูด้วยว่าร้านของเมีย...แม่เป็นยังไงแล้วก็มาหาหนูด้วยแหละ ^^"
พี่ฉลามยิ้มออกมาบางๆพร้อมกับมือของเขาที่ยกขึ้นมาลูบที่หัวของฉันบาๆเล่นเอาฉันทำอะไรไม่ถูก ฉันมองไปรอบๆร้านก่อนจะเดินไปที่โต๊ะติดกระจก
"พี่ฉลามมานั่งก่อนสิคะ เดียวเหนือไปเอาอะไรมาให้ทาน"
"..."
ฉันมองพี่ฉลามที่เดินมานั่งก่อนจะรีบเดินกลับไปที่เคาน์เตอร์และเตรียมของไปให้เขาทาน พี่กรมองไปที่คนมาใหม่อย่างสนใจก่อนที่พี่กรจะขยับเข้ามาหาฉัน
"ใครน่ะ?"
"อ่อ...พี่ฉลามไงคะที่เป็นลูกของคุณทศ"
"ห๊ะ!?" พี่กรเบิกตากว้างก่อนจะชโงกหน้าไปดูพี่ฉลามอีกครั้ง "นี่น่ะหรอลูกชายเขา ให้ตาย!ทำไมหล่อขนาดนี้!?"
"ใช่ไหมล่ะ นิสัยดีด้วยนะคะ"
"ดีอ่ะ ดีจริงๆเลยนะได้ทั้งพ่อที่ดีและพี่ชายหล่อๆแบบนี้"
ฉันยิ้มออกมาอย่างภูมิใจก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ ฉันเหลือบมองไปที่พี่ฉลามที่ตอนนี้กำลังมองไปรอบๆร้านอีกครั้งก่อนที่เขาจะยิ้มออกมาบางๆเมื่อเห็นว่าฉันมองอยู่ ฉันกระแอมไอนิดๆก่อนจะเดินถือถาดไปที่โต๊ะของเขา
"ได้แล้วค่ะ"
"ขอบคุณครับ...นั่งด้วยกันสิ"
"...ค่ะ"
ฉันที่ได้ยินเขาบอกแบบนั้นตอบกลับไปและค่อยๆนั่งลงที่ตรงข้ามพี่ฉลามทันทีก่อนจะมองคนตรงหน้าที่กำลังมองขนมตรงหน้าตัวเองอยู่ คือตอนนี้ฉันกำลังเกร็งมากเลยล่ะนะไม่คิดมาก่อนว่าจะได้มีโอกาสมานั่งแบบนี้กับพี่ชาย
"น่ากินนิ ร้านเปิดมานานแล้วหรอ?"
"สองสามปีนี่ล่ะค่ะ"
"พร้อมกับพ่อพี่กับแม่เธอเจอกันเลยนิ"
"ใช่ค่ะ...คุณทศมาซื้อขนมร้านเราทานบ่อยๆ"
"อ่อ...ดูโรแมนติกดีนะ ^^"
"อือ เหนือก็คิดแบบนั้นเหมือนกันเพราะที่ที่คุณทศขอแม่แต่งงานก็ที่นี่ ^^"
"อ่อหรอ...หึ"
ฉันที่กำลังยิ้มค่อยๆหุบยิ้มลงช้าๆเมื่อพี่ฉลามหัวเราะออกมาเบาๆ เขาเหม่อมองออกไปนอกร้านขณะที่กำลังเคี้ยวขนมที่เพิ่งเอาใส่ปากอยู่
"คือพี่คงไม่ว่าอะไรใช่ไหมที่เราสองคนเข้าไปอยู่ในบ้าน.."
"...ว่าทันด้วยหรอ?"
"..."
ฉันก้มหน้าลงทันทีที่พี่ฉลามตอบกลับมาเสียงนิ่ง ให้ตาย...ฉันควรจะทำไงดีฉันพูดอะไรให้พี่ฉลามไม่พอใจรึป่าว?
"ถ้าพี่ว่าทันพี่ก็คงจะบอกว่ายินดีต้อนรับแหละ พี่จะไปมีปัญหาอะไรล่ะ ^^"
"จริงหรอคะ?"
"อีกอย่างพี่ก็อยากจะมีน้องสาวด้วยพี่เคยบอกไปแล้วนิ พี่อยากจะสนิทกับเรา ^^"
ฉันยิ้มออกมาทันทีที่พี่ฉลามพูดออกมาแบบนั้น เขายิ้มให้ฉันบางๆก่อนจะใช้ลิ้นตัวเองเลียริมฝีปากเมื่อขนมติดฉันจึงหันมองไปทางอื่น
"เหนือก็ดีใจค่ะที่มีพี่ฉลามเป็นพี่ชาย"
"...ดีจัง งั้นวันนี้เราไปเที่ยวกันหน่อยไหม?"
"คะ?"
"ก็เพื่อเราจะสนิทกันมากขึ้นไงคะ ไปเถอะนะ ^^"
ฉันมองคนตรงหน้าอย่างคิดหนักเมื่อพี่ฉลามชวนออกมาแบบนั้น...คือหากฉันปฏิเสธมันก็คงจะไม่ดีใช่ไหม แต่ในเวลาแบบนี้เขาจะพาฉันไปที่ไหนกันล่ะ ฉันเม้มริมฝีปากเข้าหากันช้าๆพร้อมกับมองคนตรงหน้าที่กำลังรอคำตอบอยู่
"แต่ถ้าเหนือไม่อยากจะสนิทกับพี่..."
"กะก็ได้ค่ะ เหนือไปด้วยได้"
"ดีจัง แบบนี้สิน้องสาว ^^"
20.15 น.
เอี๊ยด!!
"..."
ฉันมองภาพเบื้องหน้าตัวเองอย่างทำอะไรไม่ถูกก่อนจะหันกลับมามองพี่ฉลามที่กำลังจะเปิดประตูลงจากรถอีกครั้ง
"พี่ฉลามคะ.."
"หื้ม?"
"คือ...พี่จะพาเหนือมาเที่ยวที่นี่หรอ?"
"ใช่ไง ไปเร็วเพื่อนพี่รออยู่ ^^"
พี่ฉลามตอบกลับมาอย่างอารมณ์ดีก่อนที่เขาจะลงจากรถทิ้งให้ฉันอยู่ภายในรถคนเดียว ฉันมองไปที่ผับตรงหน้าอย่างทำอะไรไม่ถูกและคิดหนักอย่างเห็นได้ชัด คือฉันไม่รู้ว่าที่ที่พี่ฉลามจะพามาคือที่นี่ให้ตายมันก็ไม่ใช่ว่าฉันจะไม่เคยเข้าเพียงแต่ฉันไม่ชอบที่แบบนี้อ่ะฉันมองร่างสูงที่หันกลับมามองฉันอย่างหนักใจ พี่ฉลามยิ้มให้ฉันบางๆพร้อมกับโบกมือเรียกฉันอีกครั้ง...ฉันควรจะทำไงดีเนี่ย?
- Writer
