Nagmamaktol si Greta sa likod-bahay at halos paubos na naman ang pangalawang yosi na sinindihan niya. Hindi siya makapaniwala sa naging reaksiyon ni Stefano sa pagkakahimatay ni Harrieth. Kahit sinong makakakita sa ginawa ng binata ay iisipin ng mga ito na matindi pa rin ang pagmamahal ng binata sa dati nitong nobya dahil sa naging reaksiyon nito. Hindi na niya mapapalampas ang pambabastos nito sa kanya sa harapan ng maraming tao.
"Why are you sulking like a baby there?" pukaw ng isang tinig. Pag-angat ng paningin ni Greta ay iniluwa ng liwanag si Sebastian. May hawak itong kopita ng alak sa kanang kamay at halatadong tipsy na. Hindi makikita sa aura ni Sebastian ang pagluluksa, mas lamang pa nga na tila nagdidiwang ito.
"Did you see your brother's reaction? That moron, sprinted like a rabbit when she passed out! Nakakahiya sa mga bisita, imagine, katabi niya lang ako that time!" pagdadabog ng dalaga.
"Well, I guess, hindi pa rin nawawala ang pagmamahal ng kapatid ko sa babaeng iyon. Makikita mo naman sa mga mata ni Stefano kung papaano niyang sulyapan ng titig si Harrieth, just right under your nose." kantiyaw nito.
"Shut up! I'm not in the mood para sa pang-aalaska mo!" gigil niyang turan.
"Greta, dear, dito sa mundong ibabaw. Ang pikon ay laging talo. If I were you, I'll get even." ani Sebastian sabay lapit sa dalaga.
"What do you mean?" takang tanong nito.
Hindi sumagot ang binata sa halip ay hinila nito si Greta sa harden kung saan mayabong ang mga halamang at walang ilaw. Tanging aninag lamang ng buwan ang nagsilbi nilang ilaw sa bahaging iyon.
"What do you think you're doing? Paano kung may makakita sa atin dito? Let's just go somewhere else!" yakag niya.
"Not a chance, they're busy mourning over there. Sino namang tanga ang pupunta rito sa ganitong oras?" sagot ng binata. Ang mga kamay nito ay ipinasok sa suot na mini-skirt ng dalaga at maagap na ibinaba ang suot nitong pang-ibaba.
"Are you crazy!" kunwa'y saway ng dalaga.
"I am, since birth. Kaya nga hindi ako nagawang mahalin ni lolo eh. But, don't worry... He's gone for good now. Soon enough, we will take over our business and we will live like a king and queen." ani Sebastian. Ibinaba nito ang suot na pantalon kasama ang suot na boxer short.
Hinawakan nito ang naghuhumindig na sandata at marahang hinaplos para lalong maging handa para sa dalaga. He touches her slit and found out she's all wet and ready for him.
"Hmmm, seems like you're ready as soon as I touches you"
She grinned. "Blame your brother! He never touches me since I arrived! I am craving for it! Give that to me! Quick!"
Natawa si Sebastian, kaagad niyang sinunod ang ibig ng kaulayaw. Pinahiga niya ito sa bermuda grass at kaagad na kinubabawan. Greta is wet and wild. Iyon ang pinakagusto niya sa babae. Lagi itong game sa tawag ng laman.
"Oh, yes! Like that! Oh!" ungol ng dalaga. Naramdaman nito ang malakas na pag-ulos ng binata sa pagitan ng kanyang mga hita. Between the brothers, only Sebastian can satisfy her needs. He gives what she craves. Hindi gaya ni Stefano na parang laging walang gana sa kama.
"Oh yeah? Like that?" tanong ni Sebastian. Malalakas na ulos ang pinakawalan ni Sebastian hanggang sa maramdaman niya ang pagsisikip ng b****a ng dalaga. He knows that Greta reaches the climax already and now it his turn. Mas lalo pa niyang binilisan ang pag ulos habang nakahawak ang kanang kamay sa dibdib ng dalaga at nilalapirot ito.
"Faster! I think I can do it once again!" gigil na anas ng dalaga. "Oh yeah! Yes!" ungol ng dalaga. They both exploded and reaches the climax. Halos bumaon ang matatalim na kuko ni Greta sa braso ni Sebastian. Sa sobrang darang ng dalawa sa ginagawa ay hindi ng mga ito namalayan na may pares ng mga mata na nakatitig sa ginagawa nila.
"Relax, dear. Hindi mo naman siguro nanaisin na bumaon ng todo 'yang kuko mo sa laman ko 'no?" biro ni Sebastian, hinihingal pa ito.
"Sorry! I just carried away," sagot ng dalaga. Mula sa kanyang paa ay sinuot niyang muli ang underwear. "Let's go back, maybe Stefano is looking for me."
He chuckled. "You wish!"
"Tease me again, and you'll not gonna have ever again." biro niya.
Sumeryoso ang mukha ni Sebastian at hinawakan ng mariin ang kamay ng dalaga. "Don't dare to say those words again. Huwag mong kakalimutan kung paano ka naging girlfriend ng kapatid ko. We had a deal, Greta." matigas nitong sabi.
"Aray, ano ba! Bitawan mo nga ako!" piksi ng dalaga. "I know that at hindi ko nakakalimutan!"
"Mabuti na ang malinaw! Sige na bumalik ka na sa loob. Maya-maya na ako, baka kapag magkasabay pa tayo ay kung ano pa ang isipin nila sa atin." utos ni Sebastian.
Pinagpag ng dalaga ang suot na damit at malalaki ang mga hakbang na bumalik sa loob. Nakita naman niya kaagad si Stefano na nakaupo sa sala at umiinom na rin ito ng beer.
"Glad you're back! I thought you're going to spend the night with her, and leaving me all alone like I don't exist!"
"Not now, Greta... Save your whining some other day." saway niya.
"Well said," sagot niya. "Yaman din lang na ganyan ka, siguro mas okay na magpahinga na lang din ako sa kwarto para naman kahit papano ay makaiwas ako sa panibagong embarrassment na pwede kong makuha mula sa mga actions mo,"
"That's the best decision for you and believe me, pasasalamatan kita kapag iniwanan mo akong mag-isa."
Ikinuyom ng dalaga ang mga kamay bago nagmartsa paakyat ng hagdan. Kung hindi lang talaga sa kayamanan ng binata ay hindi niya ito pagtitiisan. Ang kaso nga lang, tanging si Stefano lang ang potential male heir ng matandang Modesto. Kung mayroon mang mamanahin sina Stefano at Skye, tiyak na wala iyon sa kalingkingan ng makukuha ng nobyo.
Habang naglalakad siya patungo sa kwarto nila ni Stefano ay napadaan siya sa kwartong inuokupa ni Harrieth. Binuksan niya ng dahan-dahan ang pinto at nakita niyang wala pa ring malay ang dalaga.
"I never thought, I'd be seeing that annoying face again." himutok niya. Papasok sana siya para lapitan ang dalaga ngunit nakita niya si Lumeng na nagbabanlaw ng bimpo. Binabanyusan pa rin pala nito ang dalaga. "Lucky brat, may araw ka rin sa akin!" anas niya. Patalilis siyang naglakad papalayo sa kwarto nito.
Kaagad siyang nag shower pagkarating niya sa kwarto ng nobyo. Saka lang niya napansin ang love bites na iginawad sa kanya ni Sebastian sa gawing dibdib niya. "Damn!" asar niyang sambit. Paano siya makakapagsuot ng sexy nighties kung mayroon siya noon. Hindi niya napansin na nilagyan siya ng kissmark ni Sebastian. Naisahan na naman siya nito.
Kinabukasan, maagang nagising si Harrieth at kaagad na nagtungo sa kinaroroonan ng lolo. Nadatnan niya roon si Greta na nagkakape. Hinanap ng mga mata niya si Stefano ngunit hindi niya ito nakita.
"Good morning, Harrieth, how are you?" kunwa'y tanong nito.
"I'm fine, thanks!" simpleng sagot niya.
"If you're looking for my fiancé, I am sorry to say this but he's still snoring at our bed. He got tired of me last night, you know what I mean," anito.
Tumikhim siya at nagpasyang huwag patulan ang pang-iinis nito sa kanya. Ayaw niyang masira nito ang kanyang umaga.
"So, how's your night, Madam Drama Queen? Ooops! Sorry! Did I see that too loud?"
Hinarap niya ang dalaga at binigyan ito ng simpatikong ngiti. "You know what, Greta... I don't give a damn if your boyfriend got tired with you. You can do whatever the hell you want, I don't care. There is no need to casts the world what you did behind close doors. No one wants to know about it. So, please..." sagot niya sa nang-uuyam na tono.
"Well, I am just being kind, you know? I am just saying it, because it seems like you are looking for him, didn't you?"
Natawa siya. "Thank you for your kindness but better keep it to yourself. I can see that you're needed more kindness more than I do." aniya.
Nilampasan niya na lang ang dalaga at nagtungo sa kusina kung saan naroon din si Yaya Lumeng at nagkakape. Sa plato nito ay may sinangag at ilang piraso ng dried fish. Napalunok ang dalaga, aaminin niyang namimiss niya ang ganoong pagkain.
"Oh anak, gising ka na pala. Gusto mo kape? O tsaa?" tanong nito. "Kumusta ang pakiramdam mo?" dagdag usisa nito.
"Don't bother 'nay. I just need some warm lemon water and I can do it myself. Mag-almusal ka na lang po, at tiyak akong magiging busy kayo mamaya." sagot niya. "And okay na po ako, pasensiya na po kung pinag-alala ko kayo kagabi."
"Oo nga, pero okay lang. Naroon naman si Stefano para ihatid ka sa kwarto mo, balita ko ngayon darating ang ilan ninyong malalapit na kamag-anak at matalik na mga kaibigan,"
"Yes po..." sagot niya.
"Aba'y teka, bakit tubig na may lemon lang ang gusto mo? Nagluto ako ng sinangag at pritong sapsap at tuyo, baka gusto mo? Ipinagtabi kita," yaya nito.
"Naku, maraming salamat po 'nay pero hindi po pwede eh. Hindi ako pwedeng madagdagan ng timbang. Alam mo naman na nagmo-model ako hindi ba? Hindi ako pwedeng tumaba. Kailangan maintain lang ang weight ko, or else, lalayuan na ako ng mga sponsor ko."
"Ano ba 'yan, sayang naman, sinarapan ko pa naman 'yung luto ko." pilit na pangungumbinsi nito.
"Maybe next time po." muli niyang tanggi.
"Oh siya, sige! Ako'y kakain na rin, ikaw na ang bahala sa sarili mo anak, ha!"
Tinanguan niya ang matanda. Pumasok siya sa dirty kitchen at naghanap ng lemon sa refrigerator na nakita niya. Ngunit sa kasamaang palad ay walang stock na lemon ang mga ito. Naalala niya na may tanim pala na lemon ang abuelo at marahil ay may bunga na iyon. Kagya't niyang tinakbo ang harden at napangiti siya nang makita na mayroon na ngang bunga ang tanim ng matanda at ubod ng hitik.
"Wow, this is so good!" nakangiti niyang sabi. Pinitas niya kaagad ang namataang lemon na medyo naninilaw na. At pagkatapos ay bumalik siya kaagad sa loob ng kusina. Habang inihahanda ang kanyang inumin ay naulinigan niya ang boses ni Stefano. Waring nakikipagtalo ito kay Greta. Hindi niya mapigilang makinig sa pinag-uusapan ng mga ito.
"Hayaan mo sila anak at masasanay ka rin," sambit ni Lumeng sa dalaga.
"Ano pong ibig ninyong sabihin?" takang tanong niya.
"Ganyan sila palagi tuwing umaga lalo kapag narito si Ma'am Greta, palaging nagbabangayan na animo'y aso't-pusa." sagot nito.
"At nakakatagal si Stefano sa ganoong set-up?"
"Wala naman siyang choice kung hindi magtiis, noong nabubuhay pa ang lolo mo ay kabilin-bilinan noon na huwag niyang sasaktan si Greta at palaging piliin ang pagbibigay. Kaya ang ending, si Stefano ang laging nagpapakumbaba para lang matapos na ang paghuhurumentado ng girlfriend niya."
"Oh, I see. That's sounds scary," sambit niya.
"Iyan ang mga bagay na ni minsan hindi naranasan ni Stefano sa iyo noong kayo pa. Kaya hindi ako magugulat kapag nalaman ko na bumalik ang dating pagtingin ninyo sa isa't-isa."
"Naku, malabo po 'yan mangyari, ipupusta ko ang modelling career ko." sagot niya.
"Anak, huwag kang magsasalita ng tapos. Ang tunay na pag-ibig, gaano mo man ito pigilan ay sadya itong mag-uumalpas. Alam mo ba kung bakit? Dahil ang pag-ibig ay lubhang mahiwaga."
"Ano na naman ang pinagsasabi ninyo, Nay? Ang aga-aga." sabad ni Stefano, nakalapit pala ito sa kanila na hindi nila namamalayan.
"Excuse me," sambit niya. Dumaan siya sa back door upang magtungo sa garden. Ayaw niyang mapalapit sa dating nobyo at baka ipagkanulo siya ng kanyang sarili. Stefano's presence made her uneasy. Nanghihina ang kanyang mga tuhod at parang wala siyang ibang gusto kung hindi ikulong ang sarili sa matitipunong dibdib nito.
Sinundan naman ng tingin ni Stefano ang dalaga, "How is she?" tanong niya sa matanda.
"Okay naman na siya, hindi pala nag-aalmusal ang batang 'yan at tanging lemon-water lang ang gusto ngayong umaga. Hindi kaya maging acidic naman siya?"
"Maybe iyan ang nakasanayan niya sa ibang bansa," sagot ng binata.
"Naku, wala pa ring tatalo sa tuyo, kape at sinangag sa agahan," kantiyaw ng ginang.
"Speaking of, may tira pa ba kayo?"
"Oo naman, maaari ba kitang kalimutan? Naroon na sa lamesa, kainin mo na habang mainit-init pa." utos ng matanda.
Iyon ang gusto ni Stefano sa kanyang Yaya Lumeng. Palagi pa rin siya nitong binibeybi. Kaya naman love na love niya ito.