Walls Falling (Kairo’s POV)
“Don’t push me away,” ulit ko, mas mababa, mas mahina, pero may bigat sa bawat salita—may halong takot at pananalig. Yanna tumigil sa pagkilos, nagulat. Hindi niya inaasahan na ganito kalambing ang tono ko. Hindi siya inaasahan na ganito kalalim ang titigil ng aking mga salitang nakalaan lamang sa kanya. “Hindi ko naman…” ang simula niya, mahina, tila nagtatanggol, ngunit naramdaman ko ang panginginig sa kanyang boses—hindi dahil sa galit, kundi dahil sa hindi niya alam kung paano harapin ang biglang pagpapakatotoo ko. “Shh,” pinutol ko siya, dahan-dahan, hinawakan ko ang kanyang kamay at iniangat ito hanggang sa mapunta sa pagitan namin. “Hindi mo kailangang magsalita. Hindi ko rin kayang magkunwari sa’yo. Hindi ko na kaya pang itago… Yanna, ikaw lang ang nagpapabago sa akin. Ikaw lang
- Writer
