Night of Confessions (Kairo’s POV)
“I’ve never felt this way,” bulong ni Yanna habang nakayakap sa akin, parang ayaw bumitaw sa init at t***k ng puso ko. Napatingin ako sa kanya, ramdam ang bawat paghinga, bawat pag-ikot ng emosyon na pumapaloob sa aming maliit na mundo. Ang liwanag ng buwan na pumapasok sa bintana ay sumasalamin sa mga mata niya...kumikislap, puno ng kabighani, at takot na ihayag ang damdamin, pero handa nang magtiwala sa akin. “Hindi mo kailangang sabihin ang lahat,” sagot ko, dahan-dahang hinihimas ang kanyang buhok mula sa mukha niya, hinahaplos ang pisngi, at pagkatapos ay ang noo. “Ako ang narito, at hindi ka iiwan. Hindi ka na kailanman mag-isa.” Tumango siya, halatang nanginginig, hindi dahil sa lamig kundi sa damdamin—sa init ng pangangalaga at lambing ko na bumabalot sa kanya. “Kairo… hindi ko
- Writer
