“Alam mo ba, Yanna… kapag masaya ka, mas masaya rin ako.”
Ang boses ko ay mababa, halos bulong, ngunit ramdam ko sa tono ko ang sincerity at intensity. Nakatingin siya sa akin, medyo nahihiya ngunit ramdam ang kilig na kumakalat sa bawat galaw niya. Habang kami ay nakaupo sa corner ng opisina, hindi ko maiwasang isipin kung gaano karami na ang nagbago simula nang makilala ko siya...ang buong aura ng kumpanya, ang mga empleyado, at ang paraan ng pagtakbo ng araw-araw namin.
Ramdam ko ang bagong energy sa opisina. Hindi lang ako ang nagbago, kundi ang buong team. Ang mga empleyado na dati ay tense, masyadong formal, o sobrang reserved, ngayon ay nagiging mas open, mas collaborative, at mas energized. May magic sa hangin...isang positivity na hindi ko akalaing makukuha mula sa simpleng… pagmamahal.
“Huwag mong isipin iyon, Kairo. Alam mo na… ako lang ang mahalaga sa’yo,” sabi ni Yanna, medyo nakangiti ngunit may hint ng worry sa kanyang mga mata.
Ngumiti ako sa kanya, at habang tinitingnan ko ang mukha niya, ramdam ko ang kombinasyon ng possessiveness, care, at passion na hindi ko kayang itago. “Oo, pero hindi mo naiintindihan. Hindi lang sa’yo nararamdaman ang effect ng presence mo… pati sa buong kumpanya. Yanna, ikaw ang dahilan kung bakit nagiging positive ang energy dito.”
Huminga ako ng malalim. Napapansin ko ang mga empleyado na nakatingin sa amin, ngunit hindi nila masyadong pinapansin. Ang energy nila ngayon ay mas relaxed, mas productive, at tila nagiging mas masaya sa bawat interaction.
“Grabe… si boss nga, parang ibang tao ngayon,” bulong ng isa sa junior staff sa tabi ko.
Ngumiti ako, ngunit bahagyang tense rin. Alam ko na ramdam nila ang subtle na possessiveness at intensity ng relasyon namin ni Yanna. Pero hindi ko maalis ang kilig sa puso ko, ramdam ko na hindi lang siya ang nagiging positive, kundi pati ako.
“Yanna… tandaan mo, ang bawat smile mo, bawat small happiness mo… nagpapasaya hindi lang sa akin, kundi pati sa lahat,” bulong ko, habang pinapababa ang tingin sa kanya at hawak ang kanyang kamay nang bahagya, halatang protective at possessive.
Napangiti siya, ngunit may halong seriousness sa mukha. “Kairo… minsan natatakot ako. Ang atensyon… lahat ng mata… baka mawala ang sarili ko sa lahat ng ito.”
Huminga ako ng malalim, ramdam ang pang-unawa sa kanyang takot. “Hindi. Hindi kita hahayaan mawala sa sarili mo. Sa’yo lang ako nakatutok. Ang lahat ng nangyayari dito… dahil sa’yo, para sa’yo… at para sa mga tao na mahalaga sa atin,” sabi ko, habang titig nang diretso sa mga mata niya.
Ang araw na ito ay tila hindi ordinaryo. Ang office ay puno ng energy, positivity, at productivity. Ang mga employees ay mas motivated, mas alert, at mas happy...at alam kong bahagi ng rason ay ang relasyon namin ni Yanna.
Ang bawat smile ni Yanna, bawat subtle na gesture, ay parang contagious. Nakakaramdam ako ng satisfaction at possessiveness nang sabay...gusto kong ipakita sa buong mundo na siya ay akin, ngunit gusto ko rin siyang protektahan mula sa pressures ng attention ng iba.
Nang tumingin ako sa paligid, napansin ko ang mga subtle changes:
Ang mga team meetings ay mas lively, ang discussions mas collaborative.
Ang mga sales figures ay unti-unting tumataas dahil sa motivation at energy ng team.
Ang investors na dati ay medyo distant at strict, ngayon ay mas open sa bawat proposal at presentation.
“Huwag mong isipin ang numbers, Kairo… mas mahalaga sa akin ang wellbeing ni Yanna,” bulong ng isa sa financial staff sa tabi ko, tila impressed sa effect ni Yanna sa buong company.
Ngumiti ako at bahagyang natawa. “Alam ko. Pero hindi mo maiwasang makita ang epekto ng presence niya… sa buong kumpanya, sa investments, sa sales… sa lahat ng aspeto.”
Ramdam ko ang pride at possessiveness nang sabay. Ang pagmamahal ko kay Yanna ay hindi lang personal...nagiging catalyst siya ng pagbabago, at ang mga epekto nito ay halata. Ang kanyang energy, kindness, at presence ay nagiging inspirasyon hindi lamang sa akin kundi sa buong workforce.
Habang naglalakad kami sa hallway papunta sa meeting room, nakita ko ang mga employees na nakatingin, may ngiti sa mga labi, at may subtle whispers na halatang tungkol sa amin. Ngunit hindi ko iniisip iyon. Ang focus ko ay kay Yanna, at sa positive energy na dala niya sa bawat interaction niya sa office.
“Hindi mo alam, Yanna… kung gaano ka kahalaga sa lahat ng ito,” bulong ko, habang hawak ang kamay niya nang bahagya. “Hindi lang sa akin… kundi sa lahat ng tao sa paligid natin. Ang simpleng presence mo ay nagdadala ng energy na positive, productive, at motivating.”
Napangiti siya, medyo nahihiya ngunit ramdam ang kilig. “Kairo… minsan parang sobra ang attention, pero… ramdam ko rin ang effect ko sa lahat.”
Huminga ako ng malalim, ramdam ang intensity at passion na hindi ko kayang itago. “Hindi lang effect, Yanna. Transformative ang ginagawa mo. At ang trabaho ko ngayon...ang pagiging boss...ay nagiging mas madali, mas masaya, at mas rewarding dahil sa presence mo.”
Bago matapos ang meeting, napansin ko ang epekto nito sa sales figures at performance reports. Ang energy ng team ay obvious...mas motivated, mas productive, at mas committed. Ang investors ay mas attentive, mas impressed, at mas cooperative. Ang office environment ay naging mas lively, mas collaborative, at mas positive.
At habang pinapanuod ko si Yanna sa tabi ko, ramdam ko ang kombinasyon ng pride, possessiveness, at love. Ang bawat smile niya, bawat subtle na gesture, ay nagpapakita na hindi lang siya mahalaga sa akin, kundi sa buong kumpanya.
“Yanna… tandaan mo, kahit gaano pa kabusy ang world, sa’yo lang ako nakatuon. Ang bawat energy, bawat smile, bawat effort mo… hindi lang sa akin, kundi sa lahat, ay mahalaga,” bulong ko, halatang intense at protective.
Napangiti siya, medyo nahihiya ngunit ramdam ang kilig. Ang tension, excitement, at emotional closeness namin ay halatang mas malalim sa bawat araw.
Ngunit bago ko tuluyang maproseso ang damdamin ko, nakita ko ang subtle notification sa screen...isang message mula sa HR: “Team morale is at an all-time high! Investors impressed with positive leadership and motivated employees.”
Huminga ako ng malalim, ramdam ang satisfaction at possessiveness. Alam kong bahagi ng success na ito ay si Yanna...ang kanyang presence, energy, at love ay nagiging catalyst sa buong company.
“Yanna… ang effect mo sa buong kumpanya ay undeniable. At ang alam ko… ikaw lang ang mahalaga sa akin,” bulong ko, habang tinitingnan siya nang diretso sa mata.
Napangiti siya, at bahagyang napapikit sa kilig. Ang araw na ito ay hindi lang ordinaryo sa trabaho...ito ay milestone ng emotional connection namin, possessive intensity, at love na nagdudulot ng positive energy sa lahat.
At bago ko tuluyang ma-process ang lahat ng nangyari, narinig ko ang boses niya, malapit sa akin:
“Kairo… hindi ko alam kung paano ko haharapin ang lahat ng attention na ito…”
Huminga ako ng malalim, ramdam ang possessiveness, care, at intensity. Alam kong ang relationship namin ni Yanna ay hindi lang basta personal...ito ay nagiging catalyst sa positive changes, productivity, at success ng buong company.
“Yanna… kahit ano pa ang mangyari, sa akin lang ang focus. Ikaw lang, at ang connection natin,” bulong ko, habang hawak ang kamay niya at pinipigilan ang sarili ko na hindi siya yakapin nang mahigpit sa gitna ng office.
“Pero Kairo…” bumulong siya, bahagyang nanginginig sa excitement at slight nervousness.