Dangerously His (For Six Months)

Good Vibes (Yanna's Pov)

“Hindi ko alam kung paano ko haharapin lahat ng ito…”

Ang tinig ko ay parang napakabigat, nagmumula sa puso na tila napupuno ng tensyon at confusion. Nakaupo ako sa malambot na sofa sa penthouse, hawak ang telepono, nakatingin sa mga trending posts at social media feeds tungkol sa akin. Hindi ko maiwasang ma-feel ang halo ng excitement at takot. Ito ang unang pagkakataon na ako’y nagti-trend positively, pero… bakit ramdam ko pa rin ang bigat nito?

Habang patuloy akong nag-scroll, ramdam ko ang pressure na hindi ko inaasahan. “Yanna Cruz, power move!” “Kairo at Yanna, the ultimate couple goals!” “This is how real love looks like.” Ang mga post ay punong-puno ng admiration, compliments, at ‘likes,’ pero hindi iyon nakakapawi sa kaba sa dibdib ko. Parang bawat trending post ay isang paalala ng expectation....expectation na hindi ko alam kung kaya kong hawakan.

Lumapit si Kairo, dahan-dahan, at naupo sa tabi ko. “Yanna… anong naiisip mo?” tanong niya, halatang may concern sa boses niya. Ramdam ko ang init ng presensya niya, ang pagiging protective at possessive na hindi niya tinatago.

Napangiti ako, ngunit may halong pag-aalala. “K-Kairo… lahat sila… lahat ng tao… nakikita tayo, at ini-celebrate ang relasyon natin… pero… hindi ko alam kung handa ako sa lahat ng pressure na ito.”

Napatingin siya sa akin, may bahid ng pagkabigla at galit na hindi niya tinatago. “Pressure? Yanna, hindi nila tayo pinipilit. Pero… alam kong hindi ito madali para sa’yo. At… alam mo bang ako ang laging nandito para sa’yo, kahit ano pa ang sabihin ng mundo?”

Tumango ako, ngunit hindi ko maiwasang maluha. “Alam ko… at ramdam ko iyon… pero… minsan, Kairo… ang dami ng mata sa atin. Ang dami ng opinion. Ang dami ng expectation. Parang… hindi ko na alam kung sino ako sa lahat ng ito. Parang… hindi ko alam kung para saan ako, o kung para kanino.”

Hinawakan niya ang kamay ko, marahan at may halong pag-aalaga. “Yanna… walang ibang kailangan ka pang sundin kundi ang puso mo. Kahit ano ang sabihin nila, kahit gaano kalaki ang pressure… ikaw ang mahalaga sa akin. At sa bawat hakbang mo, nandito ako para gabayan ka.”

Ramdam ko ang init ng kanyang mga salita, ngunit may halong kaba pa rin. “K-Kairo… minsan naiisip ko… paano kung sa dami ng mata nila, mawala ako sa sarili ko? Paano kung ang lahat ng iniisip nila… iba sa kung sino talaga ako?”

Huminga siya nang malalim, halatang iniisip ang mga susunod na gagawin niya para mapawi ang kaba ko. “Yanna… hindi mo kailangang mawala sa sarili mo. Hindi mo kailangang maging sino man sa paningin ng iba. Ang mahalaga… ikaw at ako. At hinding-hindi kita pababayaan. Kahit gaano kalaki ang pressure sa labas, sa loob ng tahanan natin… ikaw at ako lang ang importante.”

Napapikit ako, ramdam ang kanyang mga salita na parang humahaplos sa puso ko. “K-Kairo… gusto ko rin naman maramdaman ang lahat ng ito… pero… nakakatakot… parang hindi ko alam kung kaya ko.”

Ngumiti siya, marahan, may bahid ng possessive charm sa kanyang titig. “Yanna… sa bawat takot mo, sa bawat kaba… nandito ako para hawakan ang kamay mo. At sa bawat trending post, sa bawat post na nag-a-admire sa atin… tandaan mo… ako lang ang may karapatang hawakan ka, protektahan ka, at mahalin ka.”

Tumingin ako sa kanya, ang mga mata puno ng halong kilig at pangamba. “K-Kairo… minsan gusto ko ring sumigaw, iparamdam ang lahat… pero… parang natatakot akong baka mali ang paraan ko.”

Ngumiti siya, dahan-dahan, at niyakap ang balikat ko. “Yanna… hindi mali ang puso mo. Hindi mali ang nararamdaman mo. At sa bawat kilig, sa bawat kaba, sa bawat excitement… ako ang kasama mo. At hinding-hindi kita pababayaan.”

Ramdam ko ang init ng yakap niya, ang presensya niya, at ang halo ng kilig at tensyon na bumabalot sa amin. Hindi ko maiwasang maramdaman ang pangako sa bawat salita niya. “K-Kairo… salamat… salamat sa lahat… pero… paano kung hindi ko kaya?”

Hinawakan niya ang aking pisngi, halatang seryoso at may intensity sa bawat galaw. “Yanna… hindi mo kailangang kaya lahat nang mag-isa. Sa bawat hakbang, ako ang bahala sa’yo. At sa bawat trending post, sa bawat mata na nakatingin sa atin… tandaan mo… ako lang ang may karapatan na mahalin ka at protektahan ka. At hinding-hindi kita pababayaan.”

Napapikit ako, ramdam ang init ng boses niya, ang possessive charm, at ang sincerity sa bawat salita. “K-Kairo… minsan gusto ko ring sumigaw, gusto kong iparamdam ang lahat… pero natatakot ako na baka mali ang paraan ko.”

Ngumiti siya, bahagyang humawak sa kamay ko, at niyakap ako nang mas mahigpit. “Yanna… walang mali sa puso mo. Walang mali sa nararamdaman mo. At sa bawat kilig, sa bawat kaba, sa bawat excitement… ako ang kasama mo. At hinding-hindi kita pababayaan.”

Napakipot ng mga labi ko, bahagyang nanginginig habang iniisip ang lahat ng nangyayari sa paligid. Ang trending posts, ang attention, ang expectations… lahat ay parang humahagis sa akin ng pressure, ngunit ramdam ko ang proteksyon niya, ramdam ko ang pagmamahal niya.

“Pero… paano kung sa lahat ng mata, mawala ako sa sarili ko?” bulong ko, halos hindi marinig.

Huminga siya nang malalim, at dahan-dahang hinaplos ang buhok ko. “Hindi ka mawawala sa sarili mo, Yanna. Sa bawat trending, sa bawat opinion… ako ang bahala sa’yo. Ako lang ang makakaalam ng totoong Yanna. At sa bawat hakbang, nandito ako.”

Napangiti ako, bahagyang napahagikgik sa kilig na ramdam ko. “K-Kairo… salamat… salamat sa lahat. Hindi ko alam kung paano ko haharapin ang lahat ng ito, pero… ramdam ko, kasama kita.”

Ngumiti siya, dahan-dahan, may bahid ng possessive charm. “Yanna… walang makakasakit sa’yo. Kahit ano pa ang sabihin ng mundo, ako ang may karapatang mahalin ka at protektahan ka. At sa bawat trending post, tandaan mo… ikaw ang pinakamahalaga sa akin.”