“Hindi ko akalain na ganito kabilis… ang lahat ng ito,” bulong ko sa sarili ko, habang nakatingin sa malalaking LED screens sa lobby ng penthouse, puno ng mga trending articles at social media posts tungkol sa akin at kay Yanna.
Ang mga headlines ay parang nagbubuhos sa mukha ko, punong-puno ng speculation:
“Kairo Valencia in love?”, “Yanna Cruz: The Woman Behind the Billionaire’s Heart?”,
“Power Couple Alert: Kairo and Yanna’s Unexpected Romance.”
Ramdam ko ang tensyon sa dibdib ko habang iniisip ang magiging reaksyon ni Yanna kapag nakita niya ang lahat ng ito.
Dumako ang tingin ko sa telepono, at nakita ko ang mga notification na nagsisilang mula sa official accounts at personal accounts ng media outlets. Libu-libo ang likes, shares, retweets, at comments. Ang pangalan ni Yanna ay trending sa lahat ng platforms...at ramdam ko ang pressure sa kanya, kahit na hindi niya ipinapakita.
“Sir…,” napapailing ang assistant ko sa dami ng notifications. “Parang… hindi lang basta trending, ‘di ba? Parang… lahat ng networks, lahat ng bloggers… pinag-uusapan kayo ni Yanna. Parang… ganito kabilis hindi ko pa naranasan.”
Tumango ako, bahagyang napangiti ngunit may bahid ng pag-aalala. “Oo, nakikita ko. Pero hindi iyon ang importante. Ang importante… Yanna. Kailangan niya ng space, hindi media frenzy.”
Napatingin ako sa direksyon ng guest room ni Yanna. Bahagyang nakalabas ang kanyang ulo sa pintuan, hawak ang telepono, tila nagbabasa ng mga trending posts tungkol sa amin. Ang mga mata niya ay kumikislap sa halo ng kaba, curiosity, at bahagyang excitement.
Hindi ko maiwasang maalala ang mga nakaraang araw: ang tensyon, ang galit, ang init ng titig niya sa akin, at ang bawat sandali na pilit naming pinipigilan ang damdamin namin sa isa’t isa. Ang bawat titig, bawat halakhak, bawat pause sa pag-uusap namin ay nag-iwan ng marka sa puso ko, at ramdam ko na mas lalong lumalalim ang nararamdaman ko para sa kanya.
Lumapit ako sa kanya, dahan-dahan at tahimik, para hindi siya ma-shock. “Yanna…” bulong ko, ramdam ang possessiveness sa boses ko. “Huwag kang mag-alala sa lahat ng posts na ito. Narito ako, at hindi kita pababayaan.”
Napatingin siya sa akin, halatang nagugulat sa bigat ng pangako sa bawat salita ko. Ang kanyang bibig ay bahagyang nakabukas, parang gusto niyang magsalita pero hindi alam kung anong sasabihin. “K-Kairo… hindi ko alam… paano ko haharapin lahat ng ito?”
Ngumiti ako, halatang may bahid ng protektiveness at kilig sa bawat kilos. “Hindi mo kailangang harapin ito nang mag-isa, Yanna. Kasama mo ako. At kahit gaano ka-busy ang mundo sa speculation, wala ni isa ang makakagawa ng kahit ano sa’yo kung nandito ako.”
Napakipot ng kanyang mga labi, bahagyang nanginginig ang mga kamay niya. Halos gusto kong hawakan siya, yakapin, at iparamdam na ligtas siya sa aking mga bisig. Ngunit alam kong kailangan niyang ma-process ang lahat nang tama.
Dahan-dahan siyang lumapit sa akin, habang patuloy ang kanyang pag-scroll sa social media feeds. “Kairo… minsan… gusto ko ring maranasan ang lahat ng ito, sa sarili ko. Gusto kong malaman kung paano talaga maging sa spotlight… kahit na nakakatakot.”
Tumango ako, halatang naiintindihan ang sinasabi niya. “Yanna… sa tamang oras, ipapakita ko sa’yo kung paano harapin ang lahat nang hindi nasasaktan. Pero sa ngayon, hahayaan mo muna akong protektahan ka. Hinding-hindi ko hahayaang may makasakit sa’yo… kahit ang mundo ay nagbabalita tungkol sa ating dalawa.”
Tumingin siya sa akin, at ramdam ko ang halo ng takot, excitement, at kilig sa kanyang mata. “Kairo… salamat. Salamat sa lahat.”
Ngumiti ako, bahagyang napalapit, hawak ang kanyang balikat. “Hindi ka lang basta mahal, Yanna… ikaw ang lahat sa akin. At sa bawat hakbang mo, kasama mo ako. Hinding-hindi kita pababayaan.”
Napakipot ng kanyang mga labi at bahagyang napapikit, tila sinusubukan pigilan ang kilig na unti-unti na siyang bumabalot. “K-Kairo… hindi ko alam kung anong gagawin ko minsan… pero ramdam ko… ramdam ko na may kasama akong maaaring sandigan.”
Ang tensyon sa paligid namin ay nagiging mas matindi habang nararamdaman ko ang presensya niya, ang kahinaan na pilit niyang tinatago, at ang kilig na bumabalot sa bawat titig niya sa akin.
“Yanna… huwag kang mag-alala. Sa bawat tanong, bawat speculation, bawat trending post… narito ako para sa’yo. At kahit ano pa man ang sabihin nila, wala ni isa ang makakagawa ng kahit ano sa’yo kung nandito ako,” sabi ko habang dahan-dahang hawak ang kanyang kamay.
Ngumiti siya, bahagyang napahagikgik sa excitement at kilig na ramdam niya. “Kairo… salamat… salamat talaga. Hindi ko alam kung paano ko haharapin ang lahat ng ito nang mag-isa, pero… ramdam ko na hindi ako nag-iisa.”
Tumango ako, ramdam ang init ng puso ko at ang possessiveness na lumalabas sa bawat salita. “Yanna… hinding-hindi kita pababayaan. At sa bawat hakbang mo, kasama mo ako. Kahit anong trending, kahit ano ang sabihin ng mundo… ikaw ang numero uno sa akin.”
Napatingin siya sa akin, ang mga mata puno ng halong kilig, excitement, at bahagyang kaba. “K-Kairo… minsan… natatakot ako sa lahat ng ito, pero… ramdam ko na may kasama akong palaging magbabantay sa akin.”
Ngumiti ako, bahagyang humawak sa kanyang mukha, at bahagyang pinisil ang kanyang kamay sa akin. “Yanna… walang makakasakit sa’yo kung nandito ako. At sa bawat post, bawat trending, bawat speculation… ikaw ang mahalaga sa akin. At hinding-hindi kita pababayaan.”