Leiden's POV
"Friendship!" agad na bungad ni Carrisa nang sagutin ko ang tawag niya. Nagulat pa nga ako at hindi ko alam ang nangyayari dahil nagising lang ako sa pagtulog nang tumawag siya.
Hapon na pala.
"Oh, may problema ba?" agad kong tanong sa kaniya.
Hindi ako nakatanggap ng alinmang sagot maliban sa mga hikbi hanggang sa tuluyan na siyang umiyak.
"Huy, bespren. Huwag kang iiyak. Alam mo namang wala akong kwenta mag comfort at advice diba?" saad ko sa kaniya habang patuloy siyang umiiyak.
"Nasaan ka ba? Pupuntahan kita riyan," dagdag ko.
"Sa park, malapit sa MGC," sagot niya at saka ko na ibinaba ang telepono upang agad nang makapaghilamos man lang at makapagbihis.
Pagkatapos kong gumayak ay agad ko nang inistart ang sasakyan. Mabuti na lang talaga at ibinalik na ni A
