Dixie's POV
Nagising ako sa isang familiar na silid at ng mapagtanto ko kung kanino iyon ay agad akong napabangon.
"Kamusta ang pakiramdam mo?" napalingon ako sa nagsalita at gulat na gulat na nakatingin sakanya.
"R-rika?" nauutal kong sabi.
"Kamusta ka?" tanong niya ulit
"Anong nangyari sayo? Sinong gumawa nun sayo? Bakit? Bakit mo kami iniwan?" sunod sunod kong tanong na tila ba sasagutin niya ang lahat ng iyon.
"Nasa maayos na kalagayan na ako, iyon ang mahalaga. Masakit oo dahil kahit ako ay hindi iyon inaasahan, masyado akong naging kampante pero ano pang magagawa ko kung hindi ang magpatawad"
Napayuko ako matapos marinig ang mga sinabi niya.
"Sorry, s-sorry kung sanang nagsabay sabay nalang tayong lahat ng araw na iyon baka hindi pa ito mangyayari sayo. Sana nagsunduan nalan
