“OKAY ka na ba sa bagahe mo?”
Lumapit sa akin si Melo para itanong iyan. Nakauwi na kami dito sa rinentahan naming bahay habang naiwan roon sila Chaos at John.
Kahit kanina pa kami nakarating dito ay hindi pa din ako kinakausap ni Adam. Iniiwasan ako nito at minamadali kaming mag-impake dahil aalis na daw maya-maya ang lahat.
“Tapos na.” Walang buhay akong sumulyap sa gawi niya. Abala ito sa pagsintas ng kulay gray na sapatos nito. Nakatali paitaas ang shoulder length na buhok niya at nakasuot na ito ng white shirt habang black shorts lang ang pang-ibaba.
“Hayaan mo na lang munang lumamig ang ulo ni Adam.” Tumabi ito sa akin sa kama ko. Sa kabila pa ang kwarto niya pero naisipan pa niyang puntahan ako rito.
“Sabay ka na lang muna sa amin,” dagdag nito saka ngumiti sa akin. Yinakap pa
