Naiiyak na pinunasan niya ang labi at dahang-dahang tumayo mula sa pagkakasalampak sa sahig. Huminga siya ng malalim at tumingin sa magulang.
"This is who I am, Papa, Mama. I am happy to be like this. Kung hindi po ninyo ako matatanggap na ganito ako, wala naman po akong magagawa. Pero gusto ko pong magpasalamat sa inyo, for having me as your child for almost twenty years," ngumiti siya ng mapait. "So this is it, Mr. Guanzon. Brix will be out of your life forever," yumukod siya nang bahagya at tinignan ang ina. "Ma..." nangilid ang mga luha niya dahil pinipigilan niyang tumulo ang mga iyon. "Always take care of yourself. I cannot imagine my life away without you but this is the end. I love you, Ma," niyakap niya ito nang mahigpit. "Thank you for everything."
"No..." Niyakap si
