Cacia’s POV
Hindi ako makapag-focus sa pagluluto ko kasi sa itlog ni Zelan ako nakatingin habang umaakyat na siya sa puno. Aalog-alog kasi ‘yung mga itlog niya. Ewan ko ba, natatawa ako sa itsura niya doon. Para siyang sinaunang tao na mukhang palaka kung umakyat doon. Ang kaibahan lang, mayaman version na tao itong si Zelan. Maputi at makinis kasi.
“Nung bata pa ako, natatandaan ko na nakaakyat na ako sa puno ng buko at nakakuha ng ako ng ilang bunga nito,” sabi niya kaya nagulat ako.
“Totoo? Parang hindi naman ‘yan kapani-paniwala, Zelan,” sagot ko agad. Siya, makaayat ng puno ng buko? Naiisip ko palang ay parang hindi hahayaang mangyari ‘yon ni Mama Zobel.
“Hindi ako sinungaling. Lahat nang sinasabi ko ay totoo,” galit niyang sabi na parang gigil na.
“So, wala ba akong dapat na ipa
