CHAPTER 64
Ang tagal ko ring nagtago. Halos isang taon din akong hindi humarap sa salamin dahil hindi ko na makilala ang sarili ko. And now I'm back, I will get even with that btch, Addie. Hindi ang gaya niya ang makakatalo sa akin.
Ibang mukha man ang bumungad sa salamin, mas gugustuhin ko na rin. Mas makinis, mas matangos, mas bata. Pero hanggat nasa loob pa rin ako ng katawang ito, ako pa rin si Serafim. Ako pa rin ang ina ni Simon, ang Donya ng Hacienda Roman. Ang gugulo sa buhay ng walanghiyang babae na ‘yon.
”Donya Sera,”tawag ng tauhan kong si Vicente habang iniaabot ang ipad.
“Shooo! Vicente! I told you to call me Madam Venus!” saway ko sa kanya.
“Sorry po, Madam Venus. Ito na po ang report. Ikakasal na po ang anak niyo, tuloy na tuloy na.”
Bumilis ang t***k ng puso ko. Ki
