HINDI ko alam kung ano’ng oras nakarating si Akiera. Paggising ko ay nasa kwarto ko na siya at naghahanda ng pagkain. Nakatalikod pa siya sa gawi ko kaya hindi pa niya alam na gising na ako.
Magabal at dahan-dahan akong bumangon at umupo. Nang hindi pa rin siya lumilingon ay hinayaan ko ang sarili kong tignan kahit ang likod lang niya. He’s wearing a black t-shirt and pants. Bakat na bakat ang mga muscles sa braso niya dahil masikip ng kaunti ang suot niya.
Uminit ang pisngi ko nang bigla siyang humarap. Nakangisi habang hawak ang plato ng pagkain.
“You like the view?” Pang-aasar niya pa.
“Yabang,” bulong ko at umiwas ng tingin.
Napasobra yata ang titig ko sa kaniya kaya naramdaman na niya. I can deny it naman kung mang-aasar pa s’ya.
“Kumain ka muna. Pwede na tayong umalis pagk
