WE spent our night, I guess, okay. Walang nagsalita sa amin pero hindi ko pa rin nagawang mapanatag. Mama just eating on her usual place. Walang emosyong nakatingin lang sa pagkain.
Nagkatinginan kaming magkakambal, mukhang pati sila ay kaparehas ko lang ang pakiramdam.
On the past few days, Mama has been quiet. Simula nang dumalaw sa bahay namin ang sinabi niyang kaibigan ay hindi na niya kami pinansin. Pinakanta niya lang kami sa harap ng bisita at pagkatapos ay pinaakyat na sa aming kwarto.
Napatingin akong muli kay Mama nang bigla siyang tumayo. Humalik lang siya sa pisngi ni Papa at lumabas na ng dining area.
I sighed when I never heard her noisy heels anymore. Para akong nabunutan ng tinik dahil wala na ang isa sa kinatatakutan ko.
“Pa,” ani ate Cyhael.
Medyo nanginginig ang
