I woke up with tears on my face. My head is aching, and I feel like floating.
Pinigilan ko ang mas umiyak. Nakatitig lang ako sa kisame ng kwarto ko. Pilit tinatanggal sa sistema ang bugso ng nararamdaman.
“Nagpakahirap kang ipanganak kami pero sasaktan mo lang din pala.”
Sana hindi na lang kami nabuhay. Sana hindi na lang namin siya naging nanay.
Pinunasan ko ang luha ko at bumangon. Naligo ako at nagbihis ng racerback at leggings. Pinatungan ko na lang iyon ng jacket dahil malamig pa ang simoy ng hangin sa labas. Madaling araw pa lang pero gising na gising na ang diwa ko.
Sinisipa ko ang batong nadaanan ko. Ang mga kamay ay nakapasok sa bulsa ng jacket. Sa bato lang ako nakatingin. Sobrang daming laman ng utak ko at hindi ko na alam kung ano’ng uunahin ko.
“I’m starting to disli
