Hindi ko na malaman kung ano pa ang iisipin ko kay Papa. Nilabas ko ang baril at ilang mga bala. Nilapag ko iyon sa maliit na lamesa sa sala. Matagal akong napatitig doon at napahilamos na lang sa sariling mukha.
“Papa, naman eh! Dagdag duda na naman ‘to,” yamot na yamot na wika ko.
Hindi na nga ako magkandaugaga kung saan ba talaga nagpupunta si Papa tapos makakakita pa ako ng baril dito sa bahay. Hindi na lang sana ako nag-abala pang maghanap ng mapapanood.
“Anak, ano’ng gingawa mo diyan?”
Mabilis akong napalingon nang marinig ang boses ni Papa. Hingal na hingal ang itsura niya. Ang dalawang kamay ay nakahawak sa tuhod. Tila mayroong humabol sa kan’ya dahil panay ang lingon niya sa pintuan.
“Pa…” hindi ko na natapos pa ang sasabihin ko dahil nagmamadaling lumapit si Papa sa lame
