Hindi ganoon kagulo ang buhay ko noon. Wala nga akong ibang iniisip kundi ang maglakwatsa pagkatapos ng klase sa araw-araw. Hindi naman ako madalas gumagawa ng assignment pero nakakahabol pa rin naman ako sa ibang requirements. Nasa taong kinse pababa pa lang siguro ako nang mga panahong iyon.
Namulat ako sa reyalidad simula nang hindi ko na napapansin pang umuuwi sa bahay si Papa. Kami na nga lang ang magkasama pero hindi ko siya maramdaman. Daig pa ng Mama kong namatay nang sanggol pa ako. Hindi naman ako naniniwala sa mga multo pero kapag nasa bahay ako ay pakiramdam ko ay nasa paligid lang si Mama.
“Papa, saan ka na naman po galing?” Sa muling pagkakataong nagkasalubong kami sa daan ni Papa ay nasilayan ko na naman ang tattoo nito sa pulsuhan.
“Oh, Casper, anak, bakit ngayon ka la
