DOUBT
1006 Words
STELLA POV
8 hours later, I quickly get out of the vehicle and rush inside after telling the cab driver to wait for me. Even though I am in shock about what happened inside Sir Tyler's office. I don't want to dwell on it too much until the operation is complete.
Last night, hindi ako nakatulog sa kakaisip kay mama. Marami na siyang iniindang sakit sa katawan. Because of her suffering, I was force to accept this proposal. Nang makarating ako sa bahay, nakita ko si Mama Elmira na nanonood sa luma naming tv. Ngayon, gusto kong dalhin si Mama Elmira sa hospital.
I enter the room without thinking how much she was suffering. It really hurts me to see her in that situation. And tomorrow morning, when I prepare for her breakfast she was still asleep but hindi ko na siya ginising pa.
"Anak," tawag niya sa akin. "Masakit ang likod ko."
Halos kitang kita ko na nahihirapan siya sa mga nangyayari. Pero ang maaliwalas na ngiti niya mismo ang nagbibigay ng pag-asa sa akin. I run to help her. She had a melancholy grin.
"Ma, dadalhin ko na po kayo sa hospital."
"Saan ka kumuha ng pera? Di ba mahirap lang tayo?" nagtatakang tanong niya sa akin.
Ngumiti ako, ayaw kong sabihin sa kanya ang totoong dahilan dahil sigurado akong magagalit siya sa akin. Siya pa naman ang nagturo na sagrado ang kasal. Kapag nalaman niya na nakipag kasundo ako sa boss ko para maging contracted wife niya, sigurad akong magagalit siya.
I am determined to bring my mom to the hospital at gagawin ko ang lahat pati ang pag lunok sa pride ko wag lang siyang mapahamak.
"Ma, nakapag loan lang po ako sa company namin kaya may pera po ako."
She whimpers in pain as I pinch her forehead and touch her cheeks.
"Have you received the funds?" her voice has become really weak.
"Opo ma, tara na po, naghihintay na 'yung taxi sa labas. Kailangan ko na kayong madala kaagad para masuri po kayo ng doctor."
I lift her up on my shoulder. She has a lot of questions for me but I told give her the answer once. Helping her out was exhausting since she gained so much weight. By the time we get to the taxi and the cab driver comes down to help me get her into the cab, I feel so comfortable knowing that my mom will be in good condition as soon as she is confined to the hospital.
I sat next to my mom and I told the driver about the hospital's location. Muli akong napatingin kay Mama na napangiti sa akin. Bigla siyang napahawak sa kamay ko.
"Anak, bakit ang bilis mo yatang makapag loan? Sa pagkaka alala ko, inaabot ng isang buwan o higit ang pagkuha ng company loan."
I closed my eyes and hoped we could put off talking about this issue until later. Right now, all I care about is her health. As soon as her operation is successful, I will tell her the whole truth.
"Ma, sadyang sinuwerte lang po talaga ako kaya nakapag loan ako ng mas maaga."
Siguro iniisip ni Mama na ibinenta ko ang virgnity ko para matustusan siya. Pero hindi naman ganun ang kaso namin ni Sir Tyler- pinangako niya sa akin na walang mangyayari sa aming dalawa.
She exhales a sigh before being quiet.
"You have always encouraged me to trust in God's power to work miracles, tama po ba?"
She has a serious expression on her face and a pout tugging her lips; mukhang may pag dududa pa rin siya sa mga sinabi ko.
"Nanay mo ako at sa akin ka nanggaling, sa tingin mo ba sa lahat ng tao sa mundo, sa akin ka pa makakapag sinungaling?"
"Ma naman... sa susunod na araw niyo na lang po ako awayin. Sa ngayon, dapat magpasalamat tayo dahil nag provide ang Diyos ng tulong sa ating dalawa."
"At anong kaibahan kung sasabihin mo 'yun sa akin ngayon?" pangungulit pa niya.
"Ma, wala po akong maling nagawa. Pramis, sa mabuting paraan ko po kinuha ang pera," I quickly respond while keeping a close eye on her. Her expression is emotionless. "I did not do anything wrong, trust me on that."
She looked away, upset about my answer. I groan in frustration before c*****g my head back as I can see the hospital.
"Ma, nagpatulong po ako sa boss ko. Please, sana ay wag na nating pagtalunan ang tungkol rito."
Bago pa man siya makapag salita, nagpatuloy lang ako.
"Wag po kayong mag alala, kaya ko naman pong bayaran ang hiniram kong pera."
"Anak, ilang beses ko bang dapat sabihin sayo na mag resign ka na sa trabaho mo? Hindi ba't sa bibig mo na rin nanggaling na masama ang ugali niya? Kung ganu'n, sigurado akong may kapalit ang ginawa niyang pag tulong sayo. Mas maigi pang mag hanap ka ng ibang trabaho kaysa sa magpa alipin ka jan."
Naiinis ako sa sarili ko, madalas ko pa namang i kwento ang nangyayari sa office kay Mama at sa kanya ko sinasabi ang mga hinanakit ko kay Sir Tyler. At ngayon, para niya akong ginigisa sa sarili kong mantika.
"Ma, alam niyo naman po siguro na mahal na mahal ko ang trabaho ko di ba? Kung magre resign po ako, siguro akong hindi na ako makakakuha ng mas mataas na posisyon sa ibang company. Heto po ang trabaho na gusto kong pasukin para masustentuhan ko kayo."
"Hindi mo sinagot ang tanong ko Stella, ano ang kapalit ng paghingi mo ng tulong sa kanya?" this time, mas naging malalim na ang boses ni Mama, indikasyon na mas seryoso na siya.
The taxi stops yanking us out of our daydream and bringing us back to reality, I am speechless with my mouth open and she isn't even blinking her eyes.
"We are here," sabi ng driver, bumaba siya para pagbuksan kaming dalawa ng pinto.
Bumulong si Mama sa akin, "We are not finish yet. Marami ka pang kailangan ipaliwanag sa akin."
- Writer
