M.L 23

3104 Words

Şimdi sıçtım işte. Ehliyet yok ve Cuma akşamı bu cadde her zaman tutulurdu. Ama Aykut'a bu haliyle araba kullandırmazdım. Kullandıramazdım. Zaten güçlükle nefes almaya çalışıyordu. Yüzü, gözü, gömleği kan içindeydi. Önünü görmüyordu. "İniyorum arabadan Aykut." dedim polis cama tıklatınca. Bir şey diyemedi. Yüzüne baktım, o da bana bakıyordu. Kafamı çevirip arabadan indim. Ne olacaksa olsundu. Yemişiz yiyeceğimiz haltı zaten. Polis, arabalarının yanına doğru ilerleyince peşinden gittim. "Ehliyet." dedi arabanın başında durduğunda. "Ehliyetim yok." Ne deseydim? Yüzüme bakıp, üstüme başıma baktı. "Ne bu hal?" diye tersleyerek sordu. "Sen liselisin daha!" "Evet memur bey. Liseliyim. Arkadaşımla dağ yolundaydık. Aşağıya inerken bir araba yolumuzu kesti. Kim olduklarını bilmiyoruz. Arkadaşım

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD