That Time In July

Kabanata 5

Chapter 5

That day, nalaman nilang naghiwalay na kami ni Drake. May mga litrato kasi na kumalat sa social media na magkatabi at may pa PDA pa sila ni Amara.

I started moving on. I know time heals a broken soul, kaya hinayaan kong makaramdan ng pait, sakit at pagsisisi ang aking sarili. Pero hangang doon lang yun. Natanggap ko na, na wala na kami, pero hindi mawawala ang mga nararamdamang kong negatibo. Hahayaan ko, ng sa ganon, masanay at kalaunan mapagod nang makaramdam pa.

Life continues to revolve. Hindi siya nakidamay sa nararamdaman ko. Nagpapahayag na may bagong pag-asa sa pagsikat ng umaga.

I continue what I was doing, continue what I'm good at, pretending everything is fine. Tho, when the day's end, when I am alone, everything came crashing back. I allow myself to get a glimpse of that hollow feeling inside, but I make sure I wont be stuck. I control myself more than it can control me.

What's keeping me sane is the people around me, my Mom, Claire and George. Sila yung nasa tabi ko. Mom finds out eventually. Wala kasi talagang natatago sa bungagna ni George. I don't know if Dad already knows, but I know he'd be happy about it, and Andrea would too.

That same year, I've met tito Armando and Gray, tito's son. They've spent the holidays with me which is Mom's idea. Hindi lang nakapunta si lolo Carl dahil walang mamamahala sa Hotel, peak season pa naman. That was the best Holiday I've spent on my Condo. Lagi kasi akong mag-isa kapag pasko at bagong taon. Kapag good mood naman si Dad at tita Beatrice, nasa bahay ako nag hahapunan pero umuuwi rin agad.

Hindi na rin sila umabot sa birthday ko dahil umuwi kaagad sila matapos ang bagong taon. I did not demand tho. That holiday was more than enough for me. And asking for to much isn't good either.

I spent my birthday with Claire and George. Mom greeted me through phone, saying she's sorry for not being beside me and that she'll make up for the birthdays she had missed. Dad just wire me some money to spend for the day. He did greet me tho. Just like my other birthdays, that's how I spent it.

Nakasurvive kaming tatlo sa pangatlong taon namin sa university. Thank God walang bumitaw samin kahit nahihirapan na. What's good with this two is that, they have a clear vision of what they wanted to be, kaya kahit ako, nadadamay na rin. I have goals, yes, and they are one of those people who makes me want to do better.

Pang-apat at pang huling taon sa University. Wala pa ring pinagbago, kaming tatlo pa rin ang magkasama. At gaya ng mga dating taon, nakayanan rin namin. Tho not with flying colors, I still got some medals to display. Dad said he had an important schedule the same day with my graduation. Kaya si Mommy ang sumama sakin sa pag akyat. Tito Arman and Gray are present. Kinukulit akong sumama na sa kanila pag-uwi ng San Pedro. Kahit gustong gusto ko na rin, I still have unfinished business sa University. And, the fact that I haven't ask Dad's permission. Tho it doesn't matter if he allows me or not, I still got some rights to do what I wanted to do.

Kumuha ako ng mga credentials sa University bago nakipagkita kina Claire sa araw na yun. Nakapag-usap na rin kami ni Dad tungkol sa plano kong umuwi kina Mommy. He allows me, which took me by surprise, kasi ngayon lang ata siya pumayag sa gusto kong gawin. Never in my wildest dream, have I dream of this day. It's scary as hell, but whatever made him allow my decision must be worth it on his side.

"Are you sure about it Alex? Akala ko ba sabay tayong mag-aaaply sa kompanya?" Claire asked for the nth time this day.

"Paulit ulit naman to!" Saway ni George sa kanya.

"I need to do this Claire. I also want to meet the people who made my mother a better version of herself. And I want to meet Tito Arman's family." Uminom ako ng ice tea. "And I haven't met my grandfather yet."

Claire sigh. "I know you need it Claire. Alam ko. Nasasayangan lang talaga akong makasama ka sa kompanya. Pero babalik ka naman diba? Mag sasama pa tayo sa trabaho." Tumingin siya kay George. "Tayong tatlo."

I chuckle at her reaction. "Of course you silly. Uuwi rin naman ako. Hindi ko rin naman maiiwan ang San Isidro no. Dito ako lumaki, dito ako nagkamulat, tho may mga taong mapanakit dito, hindi naman si San Isidro ang nananakit sakin." I smile at her.

"Ang OA mo Claire ah? Sumama na lang kaya tayo sa kanya? Para naman hindi ka mag drama diyan?" Napairap si George sa hangin. "Kaloka."

"Alam mo bakla, naiirita na ako sa ka ugali mo ah. Akala mo magiging marahan ako sayo kasi kakahiwalay niyo lang ni Zach, naku! Sa ugali mong yan, hindi mo ako madadali."

Natawa ako sa litanya ni Claire. "Oh easy lang. Alam mo namang fragile pa ang puso ni George."

"Wala akong pakialam kung fragile yan Alex."

"Ang sama mo Claire ah? Bakit? Masama rin nan ugali mo nung nag break kayo ni James ah?"

"Ewan ko sa inyo." Nasabi ko na lang bigla sa kanilang dalawa.

"Wag ka rin Alexandria. Akala mo makakaligtas ka, ha! You are wrong darling. Isa ka pa." Exaggerated na sabi ni George.

"Tahimik kaya ako." Depensa ko sa sarili.

Natapos ang hapun namin sa bangayan naming tatlo. I look at them. I will definitely miss these two. Hindi ko alam kung ilang buwan ako duon, pero alam kong magtatagal ako sa plano.

"Hatid ka namin bukas." George said.

"Wag na. Andito naman si Gray." I said.

"Kaya ka nga namin e hahatid, para makita nitong si Claire si almighty Gray."

"Gosh George! Will you shut it?"

"Aminin Claire!"

Nagbangayan pa silang dalawa bago tuluyang umalis. Nagpahatid kasi ako kasi nasa casa ang vios. I take a mental note to buy myself a new car. Pumasok na ako sa condo. Gray is staying upstairs. Kararating biya lang kanina at babyahe na naman bukas. Naawa nga ako kasi siya talaga pinadala ni mommy knowing my trabaho siya. Hindi na rin ako nagpumilit na pumunta duon mag-isa, hindi ko naman kasi talaga alam pano makapunta ng San Pedro.

"Sabi ni tita ang mga essential na bagay lang daw ang dalhin mo. You can buy other things at San Pedro." Gray said ng malamang hindi pa ako nag iimpake.

"How is it there? I mean how is San Pedro? Matao ba?" I asked.

"Matao naman. Hindi kagaya ng San Isidro na puro building ang makikita mo. Duon, makakakita ka ng mga puno tsaka kabundukan."

"Pasensya na pala, ikaw pa ang nautusan ni Mommy."

"No problem Gwen. Nag presenta rin ako kasi busy sila sa resort. May e kakasal kasi sa susunod na araw. Hindi ka naman pweding mag-isa lang na pumunta ruon."

Makalipas ang ilang minuto nag tanong siya bigla.

"Nakapag paalam ka na ba sa Daddy mo?"

Tumango ako bilang sagot.

"Mabuti't pumayag?"

"Hindi ko nga rin alam. Tho it's a good sign, Im still wondering up until now."

Nag-usap pa kami saglit tungkol sa pag payag ni Daddy sakin bago ako tuluyang pumasok sa kwarto para makapag impake. Nagdala lang ako ng mga kakaylanganin kong gamit. Dahil nasa resort naman, binagay ko na rin ang mga damit dadalhin ko.

Kinabukasan, maaga pa lang may tumatawag na sa cellphone ko.

"What is it? Its only 5 for petes sake." Napapaos kung sagot.

"Girl, nasa labas kami ni Claire. Buksan mo kaya? Ang lamig dito ah? Kanina pa kami tumatawag." Kalmadong sabi ni George.

"Bat ba ang aga niyo? Mamaya pang 7 ang flight namin."

"Sabi ni Claire magluluto daw kami ng agahan."

"You know bakla, Im starting to connect the dots. Ikaw pala ang may crush kay Gray." Rinig kong sabi ni Claire.

Bumangon na ako bago pa man mag bangayan ang dalawa sa labas.

"Nangbubulabog kayo ng kabit bahay, pasok na."

Ng makapasok agad silang nag prepare ng agahan. Hinayaan ko na sila at bumalik sa loob ng kwarto para maka ligo na rin. Nag suot ako ng itim na pantalon at puting spaghetti strap top. Papatungan ko lang to mamaya ng denim jacket kapag umalis na kami.

Lumabas ako ng kwarto bitbit ang malita kong maroon. Napatingin sakin sina George.

"Ilang buwan ka ba don?"

"I don't know George. Baka taon?"

"Ang tagal naman." He continued mixing whatever is in the bowl.

"Kelan magigising ang kasama mo Alex? Ang tagal ah?" He asked.

"Aminin mo nga George, may gusto ka sa kanya no?" Tukso ni Claire.

"Tinatanong ko kasi alam kong hinahanap mo Claire."

Hinayaan ko sila sa kakulitan nilang dalawa. Nilagay ko sa tabi ng pinto ang maleta at bumalik na para makatulong rin. Ng makaluto ay saka rin ang pagbukas ng pinto at paglabas ni Gray. Napatingin kamimg tatlo sa bagong labas. Nakabihis na ito kagaya ko. Nakalagay ang cellphone sa kaliwang tainga at nakakunot ang noo.

"Dude, alam mong uuwi ako ngayon." Aniya.

"Good morning Gray!" Maligayang bati ni George.

Tinanguan niya kami at naglakad papuntang balkon.

"Ay? Wala man lang 'Good morning too'?"

Natawa si Claire. "Wag kang choosy George."

Nagpatuloy kami sa paghahanda ng lamesa. Pumasok rin naman si Gray kalaunan kaya nakapag agahan na kami. Nag presenta silang e hatid kami ni Gray sa airport at hindi na namin tinanggihan.

"Gwen, can you ask tita if there's a vacant car at the resort? Someone just use my damn car without asking prior to the appointment."

He's the one driving, and of course, nasa unahan rin si George. Nasa likod naman kami ni Claire. Tumingin ako sa rearview mirror.

"Sure, wait lang." Tinawagan ko si Mommy to ask someone to fetch us.

"Alright mom, I'll tell him." Tumingin ako sa kanya.

"What did tita say?"

"Wala rawng bakante, but some of your friends are present inside the restaurant. Someone's asking where you at, she asked if you want her to tell them to fetch us." Sabi ko.

"Who asked?" Nakataas kilay niyang tanong.

"Mom doesn't said who." I was waiting for his reply para makapag text ako.

"Kindly tell her to tell Blaze. Mga 9 nasa San Pedro na tayo."

Tumango ako tsaka nag text na. Claire and I talked about our plans the entire year, how she still wants to pursue working on the company we talked about. I promise her I'd join, if time permits. Hindi na nasali si George sa usapan dahil kinakausap niya si Gray sa harap.

Ng makarating kami ng airport nagpasya rin ang dalawang e hatid kami papasok. Dala ni Gray ang maleta kong hindi kalakihan, nasa balikat naman niya ang kanyang bag. Naka backpack lang ako ng maliit, nakalagay rito ang mga importante kong gamit.

"See you soon Alex! Magingat ka don. Enjoy!" Niyakap ako ni Claire.

"Thanks Claire. I will. Kayo rin." Tumingin ako kay George. "You take care of this, and yourself." Niyakap ko na rin siya.

"Of course! Call us sometimes. Ingat sila sayo."

Nagpaalam na rin sila kay Gray. Pumunta na kaming departure.

"You ready?" He asked ng makaupo na kami sa sariling bangko.

Humugot ako ng malalim na hininga, napatawa siya dahil sa ginawa ko. "Ready."

(Song recommendation: Leaves by Ben and Ben)