Chapter 104
SIENNA
NAKATAYO siya sa may hallway, ilang hakbang lang mula sa pinto. Tahimik. Halos hindi gumagalaw. Hindi ko alam kung gaano na siya katagal doon.
Napatingin sa kanya si Dray. Napatingin din ako.
For a moment, walang nagsalita.
His eyes were full of sorrow. Mabigat ang ekspresyon ni Uno, parang may dalang napakaraming regret. Pero sa kabila noon, sumilay ang mahinang ngiti sa labi nito. Ang mga mata ni Uno… diretsong nakatingin kay Dray.
Tumingala si Dray sa akin. “I'll wait downstairs, mama,” sabi niya. Dahan-dahan niyang binitiwan ang kamay ko.
Pagkatapos ay tumakbo siya sa hallway papunta sa hagdan. Naiwan kaming dalawa ni Uno. Tahimik ulit ang paligid. Tanging ang papalayong yabag ni Dray ang maririnig.
Napabuntong-hininga si Uno bago siya nagsalita.
“Let's go,”
