Chapter 20
876 Words
Chapter 20: Ang Unang Harapan
Tahimik ang hospital room matapos magising si Ethan. Nakahiga pa rin siya sa kama habang hawak ni Adrian ang maliit nitong kamay.
“Are you feeling better?” tanong ni Adrian.
Mahina ngunit tumango si Ethan.
“Yes, Daddy.”
Sa likod nila, tahimik na pinagmamasdan ni Samantha ang dalawa. Sa unang pagkakataon, kitang-kita niya kung gaano kalambot ang puso ni Adrian pagdating sa anak niya.
Kahit na ngayon lang sila nagkakilala.
Lumapit si Samantha at hinaplos ang buhok ni Ethan.
“You gave us quite a scare,” sabi niya nang may ngiti.
“I’m sorry,” sagot ng bata.
“It’s okay,” sabi ni Samantha. “Just rest.”
Samantala, nakatayo sa gilid si Clara. Tahimik siyang nakatingin sa anak, ngunit halata ang guilt sa kanyang mukha.
Hindi niya akalaing hahantong sa ganito ang lahat.
Makalipas ang ilang minuto ay dumating ang doktor.
“Good news,” sabi nito. “Ethan can go home later today, but he will need regular monitoring.”
Napabuntong-hininga si Adrian sa ginhawa.
“Thank you, doctor.”
Pagkatapos umalis ng doktor, lumapit si Adrian kay Samantha.
“I need to step out for a while,” sabi niya nang mahina.
Napatingin si Samantha sa kanya.
“Victor?”
Tumango si Adrian.
“I have to deal with him.”
Nag-alala si Samantha.
“Be careful.”
Ngunit ngumiti lamang si Adrian.
“I always am.”
Makalipas ang ilang oras, isang itim na luxury car ang tumigil sa harap ng isang high-rise office building sa Makati.
Bumaba si Adrian mula sa sasakyan.
Ang gusali ay pagmamay-ari ng Salazar Holdings.
Hindi siya nagdalawang-isip.
Diretso siyang pumasok sa lobby.
“Good afternoon, sir,” sabi ng receptionist. “Do you have an appointment?”
“Tell Victor Salazar that Adrian Villareal is here.”
Nanlaki ang mga mata ng babae.
“Right away, sir.”
Makalipas ang ilang minuto, pinapasok si Adrian sa penthouse office.
Malawak ang opisina na may malaking glass window na tanaw ang buong lungsod.
At doon—
Nakatayo si Victor Salazar.
Isang lalaki sa mid-forties, elegante ang suot na suit, at may ngiti na puno ng kumpiyansa.
“Adrian,” sabi nito habang lumalapit.
“Long time no see.”
Hindi ngumiti si Adrian.
“You used my son.”
Bahagyang tumaas ang kilay ni Victor.
“Straight to the point,” sabi nito.
Lumapit siya sa bar at nagbuhos ng dalawang baso ng whiskey.
“Drink?”
“No.”
Ngumiti si Victor.
“You’ve always been serious.”
Ibinaba niya ang isang baso sa mesa.
“So what brings you here?”
Malamig ang tingin ni Adrian.
“You know exactly why.”
Tahimik ang ilang segundo.
Pagkatapos ay napangiti si Victor.
“Ah… Ethan.”
Nanlaki ang mga mata ni Adrian.
“You admit it?”
Victor shrugged.
“I merely helped someone who needed guidance.”
“By giving a dangerous drug to a child?” galit na sabi ni Adrian.
“Relax,” sagot ni Victor habang umiinom ng whiskey.
“It wasn’t supposed to harm him.”
“Then what was it supposed to do?”
Ngumiti si Victor.
“Make things… more interesting.”
Mahigpit na napakuyom ang kamao ni Adrian.
“Stay away from my family.”
Ngunit tumawa lamang si Victor.
“Your family?”
Lumapit siya nang kaunti.
“You mean Clara and the child you didn’t even know existed?”
Malamig ang titig ni Adrian.
“You think you’re the perfect father now?”
Tahimik ang opisina.
Ngunit hindi umatras si Adrian.
“Touch them again,” sabi niya, mababa ngunit mapanganib ang boses, “and I will destroy you.”
Tumawa si Victor.
“I’d like to see you try.”
Lumapit siya sa mesa at naglabas ng isang folder.
“Before you go,” sabi niya, “you might want to see this.”
Napakunot ang noo ni Adrian habang binuksan ang folder.
Nanlaki ang kanyang mga mata.
“What is this?”
Ngumiti si Victor.
“Business.”
Nasa loob ng folder ang mga dokumento tungkol sa isang malaking investment deal.
Isang deal na kung matutuloy
Magiging mas malakas ang Salazar Holdings kaysa sa Villareal Group.
“Next week,” sabi ni Victor, “I’m acquiring three of your biggest partners.”
Nanlamig ang dugo ni Adrian.
“You wouldn’t dare.”
“Oh, I would,” sagot ni Victor.
Lumapit siya nang kaunti.
“And when I’m done…”
Tumigil siya sandali bago ngumiti.
“…Villareal Group will fall.”
Tahimik ang opisina.
Ngunit sa loob ni Adrian
Hindi siya natatakot.
Mas lalo lamang siyang nagiging determinado.
Isinara niya ang folder at ibinalik iyon sa mesa.
“You made a big mistake.”
Napangiti si Victor.
“Really?”
“Yes.”
Humakbang si Adrian papunta sa pinto.
“Because now,” sabi niya habang humihinto sandali, “this isn’t just business anymore.”
Lumabas siya ng opisina.
Habang pababa sa elevator, malinaw ang isang bagay sa isip niya.
Ang laban laban kay Victor Salazar ay nagsimula na.
At sa laban na iyon
Hindi siya papayag na matalo.
Para sa kanyang kumpanya.
Para sa kanyang pamilya.
At higit sa lahat
Para sa kanyang mga anak.
- Writer
