28. BÖLÜM 😃
Zeynep’in Anlatımı 15 NİSAN Koğuşta bazı anlar vardır… Sessizlik olur. İşte o anlar tehlikelidir. Çünkü o sessizlikte Elif düşünüyordur. Ve Elif düşünüyorsa… geçmiş olsun. O gün de öyleydi. Kader yatağında oturmuş tesbih çekiyordu. Ben de defterime bir şeyler karalıyordum. Ortam fazla sakindi. Kafamı kaldırdım. Elif yoktu. Gözlerim büyüdü. “Kader…” dedim. “Hı?” dedi sakince. “Elif nerede?” Kader hiç istifini bozmadı. “Bir şey yapmaya gitmiştir.” İşte bu cümle… korkutucu olan buydu. Kapı bir anda açıldı. Elif içeri girdi. Yüzünde o meşhur gülümseme vardı. Tam o an anladım: Biz bittik. “Ne yaptın?” dedim direkt. Elif dudaklarını büzdü. “Masumum ben.” dedi. İnandık mı? Tabii ki hayır. Elinde bir poşet vardı. Hızlıca yatağının altına sakladı. Kader başını kaldırdı
- Writer
