Ne yapıyordu burada? Olması gereken yer değildi burası. Olmak istediği yer değildi. Nasıl anlatacaktı ona kendini? Sıkıntısını yüzüne yansıtmamaya çalışsa da elinde değildi. Şimdi durdursa arabayı… Gitse ona…
“Deniz'in piyano öğretmeniymişsin öyle mi?”
“Öyle.” Dedi, sıkılgan bir ifadeyle.
“Hiç bahsetmemiştin yeni bir işe girdiğinden.”
Ömür konuşmak istemedikçe üzerine geliyordu adam. Şu an konuşmak değil hiçbir şey yapmak istemiyordu. Hiçbir şey düşünmeden, derin bir uykuydu istediği. Özgür'lü rüyalara kaptırmak istiyordu kendini.
“Söyleme gereği duymadım.” Dedi doğruca. Eğer aklı Özgür'de olmasaydı böyle bir cevap vermezdi hocasına ama gerilen sinirleri kaldırmıyordu hiçbir şeyi. Konuşmak istemiyordu. Onu orada öylece bıraktığını düşünmek... Kim bilir nasıl hissetmiştir. Üzülmüş müdü
