4:
1566 Words
NATUTULOG si Sabina sa tila kagubatan nang may lumapit sa kaniyang dalawang sawa. Isang kulay orange, isang mamula-mula ang kulay. Kapwa malaki ang mga ulo kahit malinaw niyang nakikita na magkaiba ang size ng mga iyon—mas di hamak na malaki ang sawa na nasa gawing kanan niya kaysa sa nasa kaliwa—kapwa rin nakakalokong nakangisi sa kaniya ang mga ito. Hindi niya alam, hindi niya maunawaan kung bakit niya nakikita ang paggapang ng mga iyon kahit tulog naman siya. Ilang saglit pa ay nag-unahan na ang dalawang sawa sa paglapit sa kaniya. Maliksi ang nasa gawing kanan kahit mas malaki kesa sa isa—sumuot ito sa ilalim ng bestida niya!
"Aray! Ang laking sawa!" malakas na hiyaw niya. Nasapo niya ang sariling noo, pawisan siya.
Bangungot pala. Panaginip lang pala ang pagsuot ng malaki at mamula-mulang sawa sa maselang parte ng katawan niya. Buti na lang.
Pero—bakit parang totoo ang sakit? Bakit mahapdi ang kaselanan niya?!
Marahas siyang napalunok, namilog ang kaniyang mga mata sa gulat nang ma-realize niyang hubad siya sa ilalim ng makapal na comforter.
"H—Hindi…" mahinang bulalas niya, hindi siya makapaniwala sa nakikita niyang bahid ng dugo sa kinauupuan niyang tela.
Mas nanlumo pa siya nang sumagi sa isipan niyang inaagiw na yata ang mga naganap kagabi… nalasing nga pala siya at may lalaking lumapit sa kaniya…
Dahan-dahan niyang inangat ang comforter, hindi humihingang nilingon niya ang lalaking nakahiga sa kaniyang tabi.
Mas nandilat pa ang mga mata ni Sabina nang makita niya ang himlay pang mamula-mulang sawa sa kaniyang panaginip—pag-aari pala ang malaking sawang iyon ng… dating CEO boss niyang si Arbor Villasanto!
HIRAP na hirap makapasok ang sawa sa kuwebang hindi naman kasi nito ninais sanang pasukin ngunit nagpumilit na mapasok—ah, sino ba ang niloko niya? Kung ayaw niya ay ayaw niya. Gusto niya rin talagang mapasok iyon kaya nga nag-attempt siya kahit alam niya't sinasabi ng isip niyang mahihirapan pa rin siya. Ang matindi, nang madampi na ang kaniyang kalbong ulo sa b****a at tuluyan nang mainitan, alam na niyang mas mababaliw pa siya kung hindi niya maisasama ang buong katawan sa kaniyang pagpasok!
Kumibot ang kuweba, nag-a-adjust sa bisita. Dumulas din kaya napadali sa sawa ang pag-usog. Mas napadali pa ang paggapang nito papaloob nang makaramdam ito ng pananakal…
Sakal… sa leeg—literal!
"Bumangon ka d'yan, buwisit ka! Mapapatay kita!"
Nandilat ang mga mata ni Arbor sa pagkamangha—bumungad lang naman sa kaniya ang galit na galit na mukha ni Sabina, sakal-sakal nga siya nito sa kaniyang leeg habang nakaupo ito sa kaniyang tiyan!
"Sa—Sab—" nahihirapan niyang sabi. Sinasakal ngang talaga siya nito!
"Nakakinis ang mga lalaking katulad mo! Ang sasalbahe niyong lahat!"
Nagpasya si Arbor na idaan na sa puwersa ang babae. Hinawakan niya si Sabina sa magkabila nitong bewang saka niya ito binuhat. Pero sa malas, sandali lamang iyon umubra. Saglit lang na nagulat ito sa pagkargang ginawa niya't agad din nakahuma—sakal pa rin ang leeg niya!
"Hayup ka!" histerikal pang sambit nito.
"Te—Teka, cool down, please, Sab—"
Pero totoo yata ang sinasabi sa kaniya ng lolo niyang hindi lahat ng babae ay madaling pakalmahin. Isa na si Sabina sa mga babaeng tinutukoy ng kaniyang abuelo dahil kahit anong gawin niya ay ayaw nitong matigil sa pagpasag—kahit alam na ngang maaari silang tumimbuwang na dalawa't karga niya ito!
"Sabina!" Sisinghap-singhap na siya. Hindi biro ang paghihisterikal ng babae, sa tingin niya ay nadidiinan pa nito ang pagsakal sa kaniya dahil sa ginagawang pagwawala. Galit ngang tunay!
Galit na rin tuloy siya. First time kasing may babaeng ganoon ang ginawa sa kaniya pagkatapos ng mainit na gabing pinagsaluhan nila.
But damn! Maliban kay Sabina at sa kaniya ay may mas nagagalit na—ang sawa na napanaginipan niya kanina lang…
MALAKAS na napaigik at napasinghap si Sabina nang maramdaman niya ang kanina lamang ay kinatatakutan na pagpasok sa kaniya ng malaking sawa—mahapdi pa siya 'roon' pero pinasok na naman siya ng sawang ang dating boss niya pala ang nagma-may-ari!
"Don't move. Alam kong hindi ka pa okay but I'm sorry, 'yan lang ang paraan na naisip ko para pakalmahin ka," tila nahihirapan o hingal na wika ni Arbor sa kaniyang tainga.
Napahigpit ang kapit niya sa batok ng lalaki. Humigpit din ang pagkakapulupot ng kaniyang mga hita sa katawan nito, mas napabaon din siya rito dahil sa hindi niya malaman na dahilan. Mahapdi pa siya pero wala naman sakit siyang nararamdaman ngayon, bagkus ay hindi niya nga gustong sundin si Arbor—pucha! Ang gulo niya!
"Ga—go ka… alisin mo 'yan," matalim niyang tugon. Napapikit din siya pagkatapos. Maisip niya pa lang kasi na aalisin nito iyon ay parang tanga na nahugkag pa ang pakiramdam niya.
Jusko! Saan galing ang mga ganitong thoughts niya? V pa siya kagabi kaya nga nagagalit siya nang madatnan niya ang kinasapitan sa kamay ng dati niyang boss e!
"Relax, Sab. Mas mapapadali ang paghihiwalay ng mga 'yan kung magre-relax ka muna. Try to inhale and exhale, mauupo ako, okay?"
Marahan siyang tumango na lang kahit tuliro naman siya. Nakakagat-labi kasi siya sa nadaramang hapdi pero hindi niya naman naaawat ang mga eyeballs niyang tumirik, sa pagkilos kasi ni Arbor para maupo ay nasundot-sundot nito ang kalooban niyang basta na lamang nitong pinasukan na naman upang manahimik daw.
Shocks. Gusto sana niyang sabihin sa dating boss na oo nga't nanahimik siya mula sa paghihisterikal nang dahil sa ginawa nitong pagpasak sa kaniya pero wala siyang madamang pag-relax! Saan banda siya magre-relax kung gayon na ang nararamdaman niya?! Paano siya magre-relax kung ang puso niya nga ay hindi rin iyon alam sa lakas ng pagpintig niyon ngayon!
"Think of happy thoughts, sweetheart…"
Happy thoughts? Sweetheart? Saan ba pinagkukuha ni Arbor ang mga sinasabi nito? De pucha! Paano siyang magti-think ng happy thoughts kung ang pagkalaking sawa na iyon ang tanging nakaokupa sa isipan niya!
"Ma—Mahapdi…" muli siyang napaigik, napabaon din ang yakap niya't mga kuko sa likod ni Arbor. Nakaupo na kasi ito.
"Chill," malambing na anas sa kaniya nito. Haplos pa ang likod niya't buhok.
"Hindi ko alam kung paano tayong napunta sa sitwasyon na 'to, Sir Arbor pero…"
"Sshhh. Pag-uusapan natin ang tungkol d'yan later. For now, dapat mong i-relax ang sarili mo para hindi ka mabigla sa pagkakahiwalay nila Peck at Ti."
Kumunot ang mga kilay niya. Sa puwesto niyang iyon na nakasubsob siya sa dibdib ng kaniyang dating boss ay noon lang niya napagtantong pareho pala silang dumadagundong ang mga puso. Matigas ang lahat kay Arbor Villasanto. Unti-unti na tuloy na sinasalarawang-diwa niya ang mga nangyari sa kanila kagabi.
"Peck at Ti?" parang tangang tanong niya sa lalaki, kahit alam naman niya ang ibig nitong sabihin.
"Uh—huh. When I was young, ganyan ang names nila sa kuwento sa 'kin ng kuya ko. He's three years older than me. Fourteen na siya no'ng ikuwento niya sa 'kin ang kalokohan nina Peck at Ti. Kailangan ko daw kasing malaman ang story before ako magpatuli. So, nakinig naman ako."
Hindi napigilan ni Sabina na mapangiti sa kinukuwento ng CEO sa kaniya. "Ano ang story nila? Ishe-share mo ba sa 'kin?"
Bahagyang tumawa ito. Pinigil din naman kaagad nito ang tawang iyon. Siguro ay naalalang dapat siyang ma-relax para mahugot na siya nito sa 'sawa' na nasisiguro ni Sabina na siyang sawa rin na nasa kaniyang panaginip kanina.
"'Wag mo nang alamin ang story nila. Panay kalokohan lang 'yun ng kuya ko. Well in fact, nang malaman nga ni Mom ay katakot-takot na pingot nga ang inabot ni Kuya Arkie. Grounded siya for two weeks…"
Marahas na napalunok si Sabina nang paungol na ang paraan ng pagkakasambit ni Arbor sa huli niton sinabi. Walang salita kasing nag-angat siya ng mukha, sinabayan niya iyon ng bahagyan paggiling.
Nagsalubong ang kanilang mga mata.
"W—What are you doing, Sab…"
Ganoon kabilis, pati siya ay nag-init na sa nakikitang lamlam ng mga mata ng dati niyang boss. Pero lakas loob pa rin niyang malumanay na iginalaw ang sarili habang kandong siya nito.
"Naalala kong ganito ang ginawa ko kagabi para mabawasan ang kirot na nadama ko. Inuulit ko lang."
"But Sab, wala akong suot na con—oh, f*ck!"
Makirot pa rin naman. Pero para kay Sabina ay tolerable na iyon dahil nag-blend na ang cloud nine feeling nang pagkakahugpong nila ng dati niyang CEO boss. Mas nakadagdag lang sa feeling na iyon ang nakikita niyang pag-iigtingan ng mga panga ng lalaking nasa ilalim niya. Katulad kagabi ay tila ito nag-ibang anyo…
Ilang sandali pa ay mas naging mas mabalasik pa ito sa nakilala niyang Arbor Villasanto.
Ilang sandali pa ay mas naging mas mabalasik pa ito sa nakilala niyang Arbor Villasanto.
"Alam mo bang ganyan na ganyan si Peck sa kuwento ng kuya ko," sa pagigil na paraan ay ani Arbor.
"Takot pero sumusubok? Wow. Ibang klase pala siya."
"Uh—huh. Ibang klase nga. Madali din siyang makapag-adjust na tulad mo."
Napatingala si Sabina nang tuluyan nang basain ng CEO ang labi nito. Alam niya rin kasing sa dibdib niya ang sunod na punta ng maliit na labi nitong iyon.
"Si Ti, kumusta? Bakit ang laki niya?" Nakuha pa niyang itanong dito kahit humihingal na siya.
Hindi naman sumagot ang lalaking tinatanong, paano ay may subo na nga kasing pasas.
- Writer
