Yağız Alp
Asaf aradığında, vakıfta üstün zekâlı öğrencilerle ders yapıyordum. Bu vakıf, bu çocuklara ücretsiz destek sağlayan bir yerdi. Çok öğrencisi yoktu ama yine de idare ediyordu. Zaten son dönemimdi. Yakında memleketime dönüp oradaki üniversitede çalışmaya başlayacaktım.
Dersin ardından Asaf’ı aradım. Heyecanla bir üstün zekâlı kızdan bahsetti. Merak edip dinlemeye başladım. Yavuz adında bir arkadaşının kardeşiymiş. Zaten İstanbul’daymış. “Size numaralarınızı atacağım, buluşup konuşun,” dedi.
Kız zekâsını daha üç yaşındayken kanıtlamış. Özel okullarda okumuş ama altı yaşında yaşadığı bir şey, onu tüm dünyaya kapatmış. IQ testinden 115 çıkmasına rağmen okul hayatında pek bir başarısı yokmuş. İlginç olan, benim gideceğim üniversitedeymiş. Asaf, birlikte çalışıp çalışamayacağımızı so
