Ang Ganti Ng Pusong Inapi

KABANATA 3

MARIE GOLD

I covered my ears as I heard them screaming with pleasure. Siguro dahil sa excitement nakalimutan nilang I-lock ang pinto ng kanilang hotel room. I tried myself to become a braver person. I've witnessed everything. They betrayed me. It was as if my whole body becomes dead. My tears are non-stop from falling down. Sa dinami-rami ng babae, bakit ang pinsan ko pang si Monica?

Ang sakit na makita ang lalaking pinangakuan ka ng forever na pagmamahal, nasa ibang kandungan na.

“Thank you for everything Kent. Thank you for your fake love!”

Kapwa gulat na napahinto sa kaligayahan ang dalawang taksil na taong nasa ibabaw ng kama ngayon. Kapwa hubo't-hubad.

“Marie Gold?” gulat at magkasabay na bulalas ni Kent at Monica. Tila nakakita ang dalawa ng multo. I saw how Kent's lips becomes pale.

“Yes, it's me!” umiiyak kong tugon habang nakakuyom ang aking mga palad. Gusto kong magwala dahil sa sobrang galit. Gusto kong maglaho sila, lalo na si Monica.

“Ngayon ay alam ko na kung bakit mo ako niloko. Ang bagay na kagaya ng ginagawa n'yo ngayon, ay hindi ko kailanman naibigay sa'yo, Kent.” Iyak kong saad.

“I'm sorry for that, dahil para sa akin, ginagawa lang iyan ng dalawang taong kasal.”

“I love her,” he said reffering to Monica. Nakapagbihis na pala ito maging si Monica. “Damn with your own belief, Marigold! As a man, we needed a thing like this! Like of what I and Monica did now. Masyado kang nagpapaiwan sa makalumang henerasyon. Hindi ka si Maria Clara!” mariin nitong saad.

Sunod-sunod na nagsipatakan ang aking mga luha. Sa mga sinabi nito ngayon, isang malaking patunay na balewala para dito ang bagay na napakahalaga para sa akin. “I thought you love me! I thought our love will be forever!” sumbat ko.

“There's no forever between you and Kent, cousin.” biglang nagdilim ang paningin ko dahil sa biglang pagsasalita ni Monica.

“There's no forever talaga kapag patuloy na nabubuhay ang mga ahas sa paligid! And stop calling me as your cousin dahil noon pa man, matagal ko nang kinalimutan na pinsan kita! Hindi kita kadugo, hindi ko kayo kadugo ng Mama mo!” sigaw ko, sabay sugod ng sampal dito. Halos matabingi ang magandang mukha ng pinsan ko dahil sa lakas ng pagkakasampal ko sa pisngi nito. Panay naman ang awat sa akin ni Kent.

“Wala akong kadugo na may lahing ahas!”

“Hindi siya ahas, ako ang unang lumapit sa kaniya, niligawan ko siya!”

“At nagpaligaw nga siya!” nanggagalaiti kong sigaw. “Pareho kayong mga ahas! Mga taksil at mga manloloko. Sa dinami-dami ng babae, bakit ang babae pa na'yan?

“Dahil siya ang pumupuno sa mga pagkukulang mo! She made me satisfied in bed. She make me c*m with too much pleasure! E Ikaw, anong nagawa mo? Kiss isn't enough for me. Kung mahal mo talaga ako, pinagbigyan mo na ang matagal kong kahilingan.”

Napahagulhol ako sa harapan nito at ni Monica. Akmang susugurin ko ng sampal si Kent, ngunit mabilis akong pinigilan ni Monica. Ang nangyari ay pinagsusuntok ko ang dibdib nito.

“Will you please stop? Eskandalosa ka!” umiigting ang panga na saad ni Kent.

I feel so numb habang nagmamaneho sa daan. Pakiramdam ko biglang nawalan ng kulay ang buhay ko ngayon. Nawala na ang lahat ng pangarap ko kasama ang lalaking nagbigay ng dahilan upang patuloy na mangarap. Ihininto ko ang sasakyan sa gilid ng kalsada upang umiyak ng umiyak.

Naputol ang pagbabalik-tanaw ko ng makarinig ako ng malakas at sunod-sunod na pagbusina ng isang sasakyan.

“Miss, gusto mo bang magpakamatay? Bakit sa gitna ka ng kalsada naglalakad?” ang masungit na tanong sa akin ng matandang lalaki na nagmamay-ari ng sasakyan.

Nakayuko akong tumabi sa daan. Naglakad-lakad ako. Nagugutom na ako.

“Mga pulis!” bigla akong napatalikod at dahan-dahang humakbang pabalik ng makita ko ang dalawang police na makakasalubong ko na sana.

Lumipas pa ang ilang araw na pagpalaboy ko sa daan. Naranasan ko na rin ang mamalimos sa ganito kong edad. I can't imagine myself falling into this hard situation. Ni sa hinagap ay hindi ko inakalang mararanasan kong mamalimos. I came from a wealthy family, and suddenly, nandito na ako sa lansangan kaawa-awa.

Napangiti ako ng mamataan ko ang mga flyers na nakadikit sa isang malaking pader. Hiring ang isang malaking kumpanya, naghahanap sila ng may pleasing personality at magaling magtrabaho atleast, college graduate. Kilalang-kilala ko ang nagmamay-ari ng kumpanya na iyon. I think this is my first step upang umpisahan ang lahat.

Alam kong imposibleng matanggap ako sa ganoong klase ng trabaho dahil sa status ko ngayon, pero may naisip na akong paraan at iyon ay alam kong pagtatagumpayan ko. Gagawin ko ang lahat para mabuhay. Yes this will take more time para kolektahin ang mga papel bilang requirements ng nasabing kompanya.

KENT

Hindi ko mapigilan ang mapasinghap habang pasimpleng pinagmamasdan ang bagong executive assistant ko na ngayon ay dahan-dahang ipinapatong ang isang tasa ng tsaa sa ibabaw ng mesa ko.

She looks like a goddess! Ang ganda ng kaniyang mukha. Ang kinis ng kaniyang balat parang kasing kinis ni…napailing na lang ako ng maalala si Marie Gold. Hindi ko na siya dapat iniisip. Ni hindi ko na nga alam kung saan ito naroon simula nang makatakas ito sa kulungan.

“Tsaa po sir.”

Gulat akong napahinto sa akmang pagkuha ko ng tasang may laman ng tsaa, nang marinig ang boses nito. Her voice sounds familiar. Napailing ako at sumimsim na nga lang ng tsaa. Siguro naman puwede rin maging magka-boses ang dalawang tao. Kung sa mukha naman ay may magkakapareho din, which we called dopple-ganger.

“Are you Honey Lastimosa, right?” naisipan kong itanong.

“Opo sir! Ano ka ba sir, hindi ni'yo po ba nakita sa application paper or sa mga credintials ko?” seryosong tanong nito. Ngumiti ako at umiling.

“S-sorry, I forgot!”

“Noong isang araw lang akong naging executive assistant mo, nakalimot na kaagad kayo?” nakangiting saad nito.

Palihim kong hinimas ang junior ko nang makaramdam akong naninigas iyon. Maging ang mga ngiti nito ay nakakaakit. Idagdag pa ang kurba ng pangangatawan nito. She's so hot and sexy sa kaniyang sout. Kitang-kita ko ang kaniyang cleavage kanina habang nakayuko itong inilalapag ang aking tsaa sa mesa. Hindi nga lang ako nagpahalata na may nabuhay sa loob ng sout kong pam-ibaba.

“Can you stay here for a while?” hindi ko alam kung bakit nasabi ko iyon. Alam kong nagulat ito.

“Sure, basta kayo po sir!”

“Sit!”

Kaagad itong umupo sa upuang nakaharap sa mesa ko. Nag-isip ako ng bibitawang salita.

“Do you have a boyfriend?”

Nakita kong natigilan ito. Napansin ko ang pangingilid ng magaganda nitong mga mata. Tumayo ako at nilapitan ito. Nakapahimulsa lamang akong nakatitig dito.

“It's not required to answer me,” usal ko at nagbuga ako ng isang buntong-hininga.

“Mayroon po akong boyfriend, dati.” narinig kong saad nito. “He cheated on me,”

Gulat akong napatitig sa mga mata nito. Sa ganda nito, hindi ko inaakalang pagtataksilan ito ng kaniyang nobyo. Napailing ako. “Ow come on, Kent. Bakit mo pinagtaksilan si Marie Gold dati, 'di ba maganda rin siya?” tanong ng bahagi ng isip ko.

“I'm sorry to hear that. Hindi alam ng lalaking iyon kung gaano kahalaga ang babaeng sinayang niya,”

Nakita ko ang pagkuyom ng mga palad nito.

Maghapon, hindi nawaglit sa isipan ko si Honey. Hindi ko maintindihan kung bakit palaging sumasagi sa utak ko ang maganda niyang mukha. Pilit rin bumabalik sa alaala ko ang sinabi nitong, “He cheated on me,” hindi kaya ay naaapektuhan lang ako? Tinamaan ako dahil sa mga sinabi niya. I admit, I cheated before with Marie Gold.

Kinabukasan, nagtaka ako dahil sa biglaang pag-absent ni Honey. Kabago-bago niya pa lang sa trabaho. Walang abiso ang pagliban niya.

Natagpuan ko na lang ang sarili ko na muling hinahalungkat ang informations na nasa credentials ng dalaga.

She is twenty-five-year-old, only child pero ulilang lubos. Nakaramdam naman ako ng awa. Sigurado akong nabubuhay siya sa labis na lungkot, idagdag pa ang paghihiwalay nito sa kan'yang boyfriend.

“Why do you have to feel like you are concerned with her, Kent?” inis kong tanong sa aking sarili. Ipinagpatuloy ko ang pangungusisa tungkol sa dalaga. When I saw her contact number, kaagad kong tinawagan iyon, pero nakapatay ang kaniyang cellphone. I decided to go to her place which stated on her personal informations.

Huminto ako sa tapat ng isang lumang apartment. Luma iyon at hindi siya nababagay sa ganoong lugar. Kumatok ako ng ilang beses bago nagbukas ang gate.

Napaawang ang mga labi ko nang makita ang hitsura nito. She's just wearing a very thin red dress. Kitang-kita ko ang panloob nito which made me feel warm, down there. Sa mga kilos nito, mukhang balewala lang dito iyon. Mukhang wala itong pakialam sa paligid. Sabog ang kaniyang mahaba at kulot na buhok, pero hindi kabawasan iyon ng kan'yang kagandahan. Walang kolorete ang kan'yang mukha pero sobra niya pa rin ganda.

“Sir?” hindi makapaniwalang saad nito. “Ano po ang ginagawa n'yo dito?”

Tumikhim ako at pilit na iniiwasang dumapo ang paningin ko sa makamandag nitong kaseksihan.

“Bakit hindi ka pumasok?” tanong ko. Pilit kong iseryoso ang mukha ko sa harapan nito.

“Eh, tirik na kasi ang araw paggising ko kanina, kaya naisipan kong huwag na lang pumasok,” nahihiyang paliwanag nito. “Iyon lang po ang sadya ni'yo? Dapat tumawag na lang kayo sa akin para itano…”

“Nakapatay ang phone mo,” putol ko sa mga sasabihin nito.

Isang katahimikan ang namagitan sa amin.

“Pasok po kayo?”

“Is it okay for you?” nag-aalangan kong tanong.

“Siyempre po!” tugon nito at nagpatiuna na sa loob ng kaniyang apartment. Maliit lang ang loob ng kaniyang apartment. Mukhang kaunti pa lang din ang gamit sa loob.

“Wala kang T.V. naman lang?” taka kong tanong habang iginagala ko ang aking paningin sa kabuuan ng apartment nito.

“Eh, hindi pa kasi ako sumasahod.” natatawang tugon nito.

“Paano ka sasahod kung absent ka ng absent?” biro ko.

“Grabe siya sa absent ng absent! Ngayon pa nga lang ako um-absent!”

Natawa ako. Mukha namang masiyahin siyang klase ng babae. Hindi halatang may pinagdadaanan.

“Umupo na muna kayo, ipagtitimpla ko po kayo ng juice,”

“Tsaa,” nakangiti kong saad.

“Sure po, Sir!” tugon nito.

“Nandito na po ang tsaa!”

Ilang beses akong napalunok. Palihim kong sinulyapan ang pagyuko nito. Nakita ko ang cleavage nito.

“Oh stop it, Kent! Huwag mong pairalin 'yang kamanyakan mo,” bulong kong sermon sa aking sarili.

“Sir, may sinasabi po ba kayo?”

“Nothing, Honey!”

Natigilan ako. Bakit ang ganda ng pangalan nito? Kung may ibang taong makakarinig, ang pagbanggit ko ng ganoon, marahil iisipin ng mga iyon na magkarelasyon kaming dalawa.

Nag-iwas ako ng tingin nang makita ko ang abot-tainga nitong mga ngiti.

“Honey?”

“Yeah! It's your name, right? So I called you honey!” saad ko na hindi pa rin nakatingin dito. Sumimsim muli ako ng tsaa upang maibsan ang kakaibang pagdagundong ng puso ko ngayon.

“Okay po,”

Naramdaman kong umupo ito sa bakanteng upuan na nakaharap sa akin.

“Ano po ba talaga ang sadya n'yo sa akin?” kapagkuwan ay tanong nito.

Ibinaba ko ang tasa at tinitigan ito sa mga mata.

“Gusto ko lang malaman kung okay ka lang,”

“Okay lang po ako, Sir.”

“Good!”

“Hindi pa po ba kayo aalis?”

Napakunot ang noo ko. “Ipinagtatabuyan mo na ako?”

“Ay hindi naman po, Sir. Baka lang po kasi busy po k…”

“No I'm not!” mabilis kong tugon.

“Naku pasensiya na po pala kayo, wala po akong electric fan dito sa loob, kaya ang init." kapagkuwan ay saad nito.

Totoong mainit nga sa loob, pero sa tingin ko, wala nang iinit pa sa tinatanaw ko ngayon. Muli kong sinulyapan ng palihim ang kabuuan ng dalaga. Siguro kaya ganoon kanipis ang sout nito dahil nga sa sobrang init ng loob ng kaniyang apartment.

“If you want, sasamahan kitang bumili ng aircon.”

“Aircon? Naku! Hindi nga ako makabili ng electric fan, aircon pa kaya?” natatawang saad nito.

“Huwag kang mag-alala sa pambili, sagot ko na!”

Hindi ito makapaniwalang tumingin sa akin. “Naku! Huwag na, hihintayin ko na lang po ang sahod ko ” nahihiya kong saad.

“No, it's okay. Matagal pa ang sahod mo,” natatawa kong tugon.

Hindi ako tumigil hangga't hindi ko ito napapapayag. Wala na nga itong nagawa nang bumili na ako ng aircon para sa kaniyang kwarto.