Nachyliłem się powoli w jej stronę.
– Gówno o mnie wiesz – powiedziałem, starając się panować nad głosem. – I o tym, jak wyglądała nasza rodzina. Ojca nigdy nie było w domu, a jak był, to głównie nas musztrował. Nie masz czego zazdrościć.
– A ty gówno wiesz o mnie. – Nie pozostała mi dłużna. – Nie masz pojęcia, jak to jest dorastać wiedząc, że ojciec ma inną rodzinę, a w niej syna, który jest moim bratem i nie chce mnie znać. Po co tu przyszedłeś?
– Do Tobiasza.
– Ale dlaczego?
– Żeby się z nim spotkać, dlatego. To mój przyjaciel.
– Tak? – zdziwiła się. – Jesteś pewien? On ciebie tak ładnie nie nazywa. Czekaj, jak on na ciebie ostatnio powiedział…?
– Głąb, zapewne – zgadłem. – Ale to nie zmienia faktu, że się przyjaźnimy.
– Przyjaźnicie – prychnęła. O co jej w tym momencie mogło ch
