– Kiedy się z nim widziałeś?
– Jak byłem w firmie podpisać nową umowę.
– Przeprosiłeś go?
– Nie oczekiwał tego – wyjaśniłem. Ola zasznurowała usta, więc się natychmiast poprawiłem: – Ale tak, przeprosiłem.
Jej twarz na powrót złagodniała.
– Jak zareagował?
Opowiedziałem jej o naszej rozmowie, która miała być krótka, a przeciągnęła się do niemal godziny i trwałaby co najmniej drugie tyle, gdyby nie fakt, że Szadek był jednak w pracy. No i ja też.
Nie miałem tego w planach, jednak kiedy wyszedłem z biura Huberta, już z podpisaną umową, zadowolony z tego, co udało mi się ugrać, podchwyciłem wzrok Kuby i coś mnie naszło, ni stąd ni zowąd, żeby się do niego uśmiechnąć. Zdziwienie na jego twarzy było spektakularne, a wzrosło jeszcze bardziej, gdy zapytałem:
– Mogę cię wyciągnąć na dwa sł
