Liam's P. O. V.
Hindi ko pa rin magawang makabangon dahil sa sobrang sakit ng katawan ko. Mabuti na lamang at may nakakita sa akin at dinala ako sa bahay. Hindi ko maiwasang maluha dahil wala na sa tabi ko ngayon si Hanabi.
Kinuha na siya sa akin.
Pero hindi ako susuko.
Alam kong magkakasama kaming muli.
Gabi na... dapat sana ngayon ay pauwi na kaming dalawa ni Hanabi galing sa trabaho at handa na sana kaming mag- asikaso ng pagkain naming dalawa. Pero wala na siya ngayon. Kaya ramdam na ramdam ko ang matinding lungkot. Hindi masakit ang ginawang pambubugbog nila sa akin. Mas masakit ang nararamdaman ko ngayon dito sa dibdib ko. Para akong pinapatay unti- unti lalo na nang makita ko kung paano umandar palayo ang sasakyan kung saan naroon si Hanabi.
"Liam.... magpahinga ka muna. Huwa
