Muli kong natagpuan ang sarili na nasa loob ng bahay. Matapos kong masaksihan ang naging eksena kanina ay wala akong lakas ng loob na tumuloy pa. It was too sudden and unexpected.
Tulala akong nakatitig sa baso. Sandali kong napangalahatian ang laman nitong tubig sa sobrang pagtutuyo ng lalamunan ko. At hanggang ngayon ramdam ko pa rin ang malalakas na tambol ng puso.
How I supposed to react after that? Anong dapat kong gawin? Tanungin ko ba siya tungkol sa nakita o magkunwari na lang na hindi ko iyon nasaksihan? Nagtatalo ang isip ko pero mas nangingibabaw ang kagustuhan na malaman ang tungkol doon. Susubukan kong hanapan ang tiyempo ang magiging usapan namin mamaya.
Mahal: Miarie? May ginagawa ka ba? Wala kang sagot sa mga mensahe ko.
Mahal: Papunta na ako diyan para sunduin ka.
Iyo
