Eve nasıl geldiğimi hatırlamıyorum. Arabanın kapısını ardına kadar açıp eve doğru koştum. Kapı yumruklarımla can bulurken Nergis Hanım kapıyı açtı. Gözlerinin kenarları ağlamaktan olsa gerek kızarıktı.
"Evdeler mi?"
Yolda abimi aramaya cesaret edemedim. Açmazdı da zaten.
"Begüm Hanım..." Burnunu çekip hıçkırdığında korkuyla koluna dokundum.
"Korkutma beni Nergis Hanım. Annem iyi mi?"
"Merdivenlerden düştü." Ellerini yüzüne örterek anlatmaya devam ederken içimi kaplayan korku tüm bedenime yayıldı. "Yetişemedim. Tutamadım onu."
"İyi mi?" diye fısıldadım.
"Bilmiyorum. Açmadılar telefonlarımızı. Ama Ahu Hanım şok geçiriyordu. Çok korkunçtu, çok."
Daha fazla dinlemedim. Koşarak arabama ulaştığımda telefonumun çaldığını duydum. Abim olmasını diledim ama arayan Umut'tu. Arabayı ça
