SEN’s POV
Gumalaw ang kamay kong nasa dibdib niya, hindi para itulak kundi para damahin at ipabatid ang sigaw ng damdamin na kapwa naming hindi na kayang pigilan.
“Sen…” muli niyang sambit, ngunit sa pagkakataong ito ay mas lalo siyang lumalapit, dahan-dahan, parang natatakot pero hindi na umaatras.
Habang ang kamay kong nasa dibdib niya ay marahang gumagapang pataas, mula sa kanyang balikat hanggang sa batok niya, tila hinahanap ang kapayapaan sa init ng kanyang paglapit.
Napapikit na lang ako nang tuluyang maglapat ang aming mga labi. Sa sandaling iyon, nawala ang pagtutol, nawala ang pag-aalinlangan. Tanging kami na lang ang naiwan, at ang kapalarang hindi na namin kayang takasan—kami ni Seb.
Tumugon ako sa halik niya, marahan ngunit buong puso. Iniyakap ko ang aking mga braso sa k
