“ค่ะ ขอบคุณนะคะพี่ชาร์ลที่เชิญ...มายาไม่พลาดแน่นอนค่ะ” มายายิ้มตอบบาง ๆ แต่ในใจของเธอกำลังเต้นแรงด้วยความดีใจที่เขาชวนเธอไปปาร์ตี้วันเกิดของเขา
ไม่ว่าเขาจะชวนตามมารยาทเพราะเธอนั่งอยู่ตรงนี้หรือเพราะเหตุผลอะไรก็ตามแต่มายาไม่คิดจะพลาดที่จะไป เธอต้องไปแน่เพราะเธออยากใกล้ชิดเขามาตลอด เธอไม่คิดที่จะพลาดการได้เป็นส่วนหนึ่งในชีวิตเขา
ไม้หวายมองปฏิกิริยาของมายาก่อนจะเก็บทุกอย่างเอาไว้ เธอไม่อยากระแวงมากเกินไปหรอกแต่ก็ไม่สามารถไว้ใจเพื่อนคนนี้ได้
-เวลาต่อมา-
ไม้หวายเรียนคลาสบ่ายเสร็จพอเดินลงมาก็เห็นเขานั่งอยู่ที่โต๊ะบริเวณหน้าตึกคณะแล้วก็กำลังมองมาที่เธอ
จะเดินไปทางอื่นก็ไม่ได้จะแยกกันกลับก็คงตกเป็นเป้าสายตา ไม่กี่วันก่อนยังเดินจูงมือกันไปขึ้นรถอยู่เลยวันนี้ถ้าแยกกันกลับคงได้ตกเป็นขี้ปากคนอื่น
“แก”
“ว่าไง”
“ฉันกลับเลยนะพี่ชาร์ลรอแล้ว”
“อ้าวเหรอ ก่อนเลิกเรียนไม่เห็นบอกเลยว่าพี่ชาร์ลรอรับ ฉั
