ทั้งสองคนนอนดูหนังไปเรื่อยๆ พลรบดึงเจนมาหอมแก้มบ้างไซ้ซอกคอบ้างตามประสาคนรัก ตอนนี้เขากำลังเอาปากงับติ่งหูของเจนเล่น
“พลรบ เสียใจไหมที่เลือกเราเป็นแฟน” อยู่ๆ เจนก็พูดขึ้น
“ทำไมหรือ ?”
“พลรบต้องมารับผิดชอบน้องเราด้วย ถ้าเป็นแฟนกับคนอื่น เธอคงได้ไปเที่ยวเล่น กินข้าว ดูหนังสบายไปแล้ว ไม่ต้องมาเหนื่อยแบบนี้” เจนเสียงสั่นเครือขึ้นทุกที
“ก็ใช่นะ ถ้าเราเป็นแฟนกับคนอื่น ตอนนี้เราคงนั่งดูหนังในโรงแล้วกินป๊อปคอร์นกับเป๊ปซี่ไปด้วย ไม่ต้องประหยัดดูหนังผ่านเนตแบบนี้”
เจนนิ่งเงียบ มือหยาบเกินกว่ามือผู้หญิงทั่วไปบีบแขนพลรบแน่น
“แต่เราคิดกับเจนมากกว่าแฟน” พลรบดึงคางเจนหันมาทางเขาและกดจูบแนบแน่น “เจนรู้ไหม เรารักเจนมากเพราะเรื่องนี้แหละ ถึงเจนจะปากจัด ชอบด่า ขี้อิจฉา นิสัยไม่ดี แต่เราเชื่อว่าถ้าเกิดอะไรขึ้นเจนจะไม่ทิ้งเรา จะสู้ไปด้วยกันกับเรา เราอยากได้คนที่อยู่เคียงข้างเรา ไม่ใช่แค่แฟนฉาบฉวย”
“นี่ช
