Axelle’s POV “It fills me with pride to see how far you've come, and I am deeply proud of the remarkable woman you are becoming. Happy Birthday.” Ilang beses kong pabalik-balik na binasa ‘yung nakasulat, paulit-ulit na para bang ayaw kong bitawan. For some reason, the letter made me feel a little proud of myself too. Tila may kung anong kamay na humaplos sa puso ko. Ngunit may bahagi rin ng sulat na nagpapasikip sa damdamin ko. Hindi ko alam kung ngingiti o iiyak. Pakiramdam ko kasi kilala niya 'ko. The words didn't sound like they came from a stranger. They carried too much weight, too much familiarity. At sa ‘di mabilang na pagkakataon ay muli kong binasa ang nakasulat sa maliit na papel na hawak ko at hindi mapigilang tanungin ang saliri. Who else could notice the little ways I'

